R.U.S.E - wrażenia z bety 1

 Od pewnego czasu w dziedzinie strategii czasu rzeczywistego dość często czuć ruch powietrza. Co prawda nie zawsze jest to powiew świeżości, ale jakiekolwiek próby szukania nowych rozwiązań są zawsze lepsze od stagnacji. R.U.S.E. jest kolejną próbą wykrzesania czegoś oryginalnego. O ile pierwsze dostępne w sieci filmiki z gameplayem nie specjalnie przypadły mi do gustu, muszę przyznać, iż po kontakcie z betą mój sceptycyzm znacznie zmalał.


Zacznijmy od tego, że open beta R.U.S.E. jest dostępna w sieci steam od dobrych kilku dni. Zatem zupełnie każdy może za darmo zweryfikować, czy jego odczucia zgodzą się z tymi reprezentowanymi przez autora poniższego tekstu.


Ubisoft już w zeszłym roku próbował uraczyć nas czymś nowym i jednocześnie wejść z gatunkiem RTS na rynek konsolowy. Mowa o kiepskim (w mojej opinii) Tom Clancy's EndWar. Gra mogła okazać się atrakcyjna dla niektórych posiadaczy nextgenów. Jednak przeciętny pecetowiec - obyty z niejednym tytułem RTS z najwyższej półki - mógł co najwyżej ziewnąć. Nie pomógł nawet - równie innowacyjny co usterkowy - system sterowania głosem. Jednak panowie z Ubisoft nie poddają się tak łatwo. Na ten rok planowana jest premiera ich najnowszego dziecka. R.U.S.E. ma stanowić swoiste połączenie interakcyjnej, wojennej gry planszowej z ładnym graficznie erteesem. Jak to wypada w praniu?





Moim zdaniem zaskakująco dobrze. Omawiana beta oferuje jedynie tryb dla wielu graczy. Wedle zapewnień twórców pełna wersja gry będzie zawierała również kampanię singleplayerową. Jednak czuję w kościach, że będzie to tylko dodatek do rozgrywki sieciowej, która swoją funkcjonalnością i dopracowaniem w fazie beta, przewyższa niejeden tytuł dostępny na półkach sklepowych. Aby zaznajomić się z mechaniką gry, rozegrałem kilka partii przeciwko SI. I jak to z reguły bywa w przypadku tytułów sieciowych, prawdziwą grę odkryłem kiedy zacząłem mierzyć się z żywymi przeciwnikami.


R.U.S.E. Oferuje dość innowacyjną mechanikę rozgrywki. Wszystkie mapy w grze podzielone są na sektory. Najmniejsze etapy umożliwiają zabawę jeden na jeden. Te większe składają się z wielu sektorów i zapewniają dość miejsca do gier drużynowych. Ten nieco sztuczny podział obszaru gry, związany jest z jednym z fundamentalnych elementów gry. Mowa o specjalnych zdolnościach którymi dysponuje każdy z graczy. Umożliwiają one szereg taktycznych posunięć, wpływających na przebieg gry w sposób decydujący o zwycięstwie i porażce. Większość z nich daje nam możliwość wprowadzenia w błąd przeciwnika. Służą do tego markowane ataki, makiety baz czy też ukrycie naszych posunięć w konkretnym sektorze. Inne zapewniają nam wgląd w ruchy wroga czy też zwiększają prędkość poruszania naszych jednostek. Elementem wspólnym dla nich wszystkich jest fakt, iż wpływają one na konkretne sektory.


Do naszej dyspozycji oddanych jest kilka frakcji – krajów biorących udział w 2 Wojnie Światowej. Każdy z nich dysponuje określoną pulą jednostek oraz posiada swoje mocne i słabe strony. Przykładowo USA jest w stanie produkować duże ilości umiarkowanie silnych jednostek. Zaś Niemcy budują w tym samym czasie znacznie mniej – ale za to elitarnych – pojazdów. Nasze sieciowe bitwy możemy toczyć w trzech różnych okresach 2 Wojny Światowej. Zależnie od tego czy grę rozpoczniemy w 1939, 1942 czy też w 1945 roku, będziemy mieli dostęp do różnych jednostek.





Lecz nie samymi jednostkami RTS stoi. W R.U.S.E. mamy dość standardową rozbudowę bazy. Aby wyprodukować konkretne jednostki musimy postawić fabryki, koszary lub też lotniska. Naturalnie możemy również tworzyć punkty obronne – mowa o wszelkiej maści bunkrach, pozycjach dział przeciwpancernych czy też bateriach artylerii. Na całej mapie rozsiane są centra logistyczne, w których budujemy nasze punkty zaopatrzeniowe. W ten sposób uzyskujemy stały napływ funduszy na rozbudowę bazy oraz produkcję jednostek. Tego rodzaju system ekonomiczny umożliwia nam przecinanie wrogich linii zaopatrzenia i znaczne spowalnianie jego rozwoju. Oczywiście jest to miecz obosieczny.


Wizualnie R.U.S.E. prezentuje się zadziwiająco dobrze. Gra zbudowana jest na silniku IRISZOOM, który umożliwia zarówno spektakularne oddalenia od pola bitwy, jak i przybliżenia do pojedynczych jednostek. Jest to element znany z Supreme Commander. W związku z tym, iż R.U.S.E. prezentuje znacznie mniejsza skalę konfliktu, nie robi on aż tak powalającego wrażenia. Nadaje on za to grze charakter specyficznej gry planszowej. Naszymi oddziałami możemy dowodzić na szczeblu strategicznym, przesuwając po „planszy” figurki symbolizujące poszczególne armie. Natomiast wprawni gracze mogą „mikrować” po uprzednim przybliżeniu się do pola walki. R.U.S.E. startowało u mnie z dość trudnej pozycji. Dlatego tym bardziej należy docenić fakt, iż po kilku godzinach spędzonych w grze moje odczucia są bardzo pozytywne. Ale co ja was będę przekonywał. Odpalcie steam, ściągnijcie betę, i sami się przekonajcie.



Oceń materiał:

• 0 zgiń
• 0 graj