Zapowiedź: Rage 1

Są ekipy, które nie ganiają na nowymi rozwiązaniami (przynajmniej w temacie mechanizmów rządzących rozgrywką), nie przejmują się konkurencją, nie sypią nowymi tytułami jak z rękawa. Po prostu robią swoje, by raz na kilka lat uderzyć czymś zapadającym w pamięć. W dobie najrozmaitszych fuzji, przekształceń i tworzenia prawdziwych branżowych molochów takowe zespoły zdają się być skazane na wymarcie. Ale wciąż istnieją. Wciąż robią swoje. I wbrew opinii niektórych złośliwców - wciąż mają coś do powiedzenia.

Eugeniusz Siekiera

Nawet jeśli świta Carmacka nie błyszczy już dawnym blaskiem, a ich złoty okres należy do zamierzchłej przeszłości, Rage jest projektem wartym zainteresowania z kilku względów. Po pierwsze mamy do czynienia z całkowicie nową marką. W przypadku id Software ostatni raz takowa sytuacja miała miejsce w 96, kiedy to naszymi umysłami zawładnął Quake. Po wtóre, to najbardziej nietypowa produkcja w dotychczasowym dorobku ekipy, która celowała zawsze w proste w założeniach FPS-y, o zamkniętej i skrajnie liniowej strukturze poziomów. Oczywiście i tym razem tego nie zabraknie, ale dla odmiany znajdziemy tu coś jeszcze.

Choć fabuła zapowiada się intrygująco, żongluje pomysłami wykorzystanymi wcześniej wielokrotnie. Mamy tu postapokaliptyczną rzeczywistość, która czerpie całymi garściami z takich ikon jak Fallout, filmowej trylogii Mad Max czy wydanego ostatnio Borderlands. W wyniku zderzenia z asteroidą powierzchnia naszej planety zostaje mocno pokiereszowana, a ludzkość, by przetrwać, szuka ratunku w sieci podziemnych schronów. Rzecz jasna nie wszyscy załapali się na bilet z napisem "przetrwanie", jednak wbrew obiegowej opinii, niektórzy z pozostałych na powierzchni zdołali przeżyć katastrofę. Mutanci, degeneraci i zwyczajni przestępcy - świat po zagładzie to miejsce rządzące się brutalnymi i bezwzględnymi prawami, my zaś, wcielając się w człowieka kiszącego się w ostatnich dziesięcioleciach pod ziemią, będziemy musieli szybko nauczyć się życia w nowej rzeczywistości.

Rage jest połączeniem klasycznego FPS-a z grą wyścigową, całość zaś podlano strawną dawką elementów RPG i osadzono w świecie o otwartej strukturze. Pojazdy przydadzą się nam nie tylko do szybkiego przemieszczania się z miejsca na miejsce. Teren gry wedle zapowiedzi ma być dość rozległy i w znacznym stopniu przypominać będzie lokacje, które zwiedzaliśmy w ostatnim Falloucie. Rozciągające się w nieskończoność pustkowia, dogorywające w pustynnym pyle pozostałości po dawnej cywilizacji i prymitywne osady, w których niedobitki ocalałych próbują jakoś przystosować się do nowych, niegościnnych warunków. Zwiedzanie świata na piechotę byłoby nieco uciążliwe, stąd i idea wprowadzenia środków transportu.

Podróżowanie po olbrzymim terytorium to jedno, inną, nie mniej istotną kwestią będą szaleńcze wyścigi po bezdrożach zdewastowanego świata. Oczywiście charakter rozgrywki będzie w tym przypadku czysto zręcznościowy, co podkreśla nie tylko fizyka i bardzo uproszczony model jazdy, ale nawet porozrzucane na trasie power-upy oraz montowane na pojazdach uzbrojenie, które w szybki i niezwykle widowiskowy sposób pozwoli pozbyć się konkurencji. Naturalnie nie będziemy się ścigać po próżnicy; za kasę zarobioną na zawodach będzie można nabyć nowy sprzęt i wyposażenie.

Rzecz jasna samochody to tylko dodatek do dania głównego, tym zaś na modłę wcześniejszego dorobku ekipy, będą etapy chodzone, w których do głosu ponownie dojdzie wachlarz odpowiednio skrojonych spluw. W temacie wymiany ognia nie należy spodziewać się żadnych rewolucji - id Software kroczy wydeptaną przed laty ścieżką, stawiając na tempo rozgrywki, szybkie dynamiczne starcia i rozgrzane do czerwoności lufy. Tu nie będzie miejsca na finezję i skradanie, bo wróg zgodnie z prawidłami staroszkolnych FPS-ów, miast uciekać się do zagrywek taktycznych, najczęściej będzie atakował na ślepo, w dzikim otępiałym szale. Choć konstrukcja poszczególnych misji będzie dość klasyczna, sposób, w jaki do nich przystąpimy już nie. Tutaj do głosu dochodzą rozwiązania znane z gier fabularnych, a więc bohaterowie niezależni, od których będziemy przyjmować najrozmaitsze zlecenia.

Zgodnie z niepisaną tradycją, oprawa graficzna zapowiada się na najjaśniejszą stronę nowego projektu Carmacka. Jego nowe dzieło, silnik id Tech 5, to - w odróżnieniu od poprzedników - doskonałe narzędzie do generowania olbrzymich otwartych przestrzeni, a jednocześnie zapowiedź dopieszczonych maksymalnie lokacji zamkniętych i niezwykle uszczegółowionych modeli postaci.

Ojcowie Dooma byli niegdyś najważniejszymi graczami, którzy nie tylko tasowali i rozdawali karty. Brnąc w tę niefortunną metaforę można powiedzieć, że stworzyli całą talię od podstaw. Dziś już raczej nie zdołają wywołać wstrząsu równie silnego, jak przed laty, gdy dali światu pierwsze odsłony Wolfensteina czy Quake’a. Z drugiej strony mamy do czynienia z prawdziwą legendą, która nigdy nie zeszła poniżej pewnego poziomu. Już choćby to skłania do tego, by premiery Rage’a wypatrywać ze zniecierpliwieniem. Byle do marca.


Oceń materiał:

• 0 zgiń
• 1 graj