Zapowiedź: Quantum Theory 0

Każda platforma sprzętowa ma swoje asy, które z dumą lśnią na szczytach list sprzedaży niczym rząd medali na piersi starego generała. Takim killerem był swego czasu Gears of War (a także jego kontynuacja). Miłośnicy maszynki Microsoftu szyderczo wytykali palcami posiadaczy czarnuli, która de facto po dziś dzień nie doczekała się konkretnej odpowiedzi na przebój Epic Games. Do czasu.

Eugeniusz Siekiera

Choć inspiracje są oczywiste, określanie Quantum Theory mianem marnej kalki Gearsów w wersji na konkurencyjną konsolę jest trochę krzywdzącą opinią, bo choć inspiracje i nawiązania są dość oczywiste, bez trudu możemy wyłuskać kilka subtelnych detali różnicujących oba projekty. Póki co skupmy się jednak na podobieństwach.

Tym, które nasuwa się jako pierwsze, jest rzecz jasna rozsławiony przez ojców Unreala system korzystania z osłon, który od paru ładnych lat maglowany jest bezlitośnie w co trzeciej grze akcji. Naturalnie nici łączących obie produkcje jest znacznie więcej, począwszy od kwestii elementarnej, a więc zawieszenia kamery za plecami bohatera. Sam heros to również całkiem konkretnie przypakowany jegomość. Co prawda Syd ustępuje Marcusowi pod względem fizjonomii twarzy, bowiem bohater Quantum Theory jest nieco przestylizowany i pasuje bardziej do jakiegoś jRPG niż klasycznej mordowni. Należy jednak pamiętać, że mamy do czynienia z dziełem Japończyków, ci zaś nawet z zakapiora pokroju Nero potrafią zrobić niewinnie wyglądającego chłoptasia z cerą gładką jak uda nastolatki.

Kim jest Syd i po co właściwie pcha się w ramiona śmierci? W zasadzie nie wiadomo. Fabuła zapowiada się enigmatycznie, choć raczej przewidywalnie, zaś wszelkie niuanse będą odkrywane przed nami stopniowo wraz z rozwojem scenariusza. Najciekawiej prezentuje się samo pole walki. Będzie nim ogromna, strzelista wieża, której szczyt sięga chmur. Dość osobliwe to miejsce, bowiem sterowane przez żywy organizm, który reaguje na obecność intruzów, próbując ich skutecznie wyeliminować, zrzucając im na głowy coraz wymyślniejszych przeciwników i zmieniając samą strukturę terenu. Innymi słowy żadne miejsce nie da nam gwarancji bezpieczeństwa. Nawet po wycięciu w pień całej fali nacierającego ścierwa może się okazać, że najbliższy korytarz zamieni się w ogromną rozpadlinę, ze ścian wysuną się olbrzymie kolce, a z sufitu spadnie deszcz kamieni. Na naszych oczach wyrosną nowe przeszkody, które z powodzeniem będzie można wykorzystać w charakterze osłony, a tam, gdzie wcześniej trafialiśmy nosem w ścianę, pojawi się nieznane przejście. Pomysł na zmieniające się w czasie rzeczywistym środowisko gry to ciekawy patent, choć wiele w tym przypadku zależy od realizacji. Jeśli fajerwerki wizualne przesłonią czytelność, albo co gorsza wszelkie zmiany sprawią, że rozgrywka stanie się irytująca, projekt może zostać pogrzebany już na starcie, jak to było w przypadku Fracture.

Podobnie jak w GoW, pojawi się możliwość ukończenia kampanii zarówno w pojedynkę, jak i z kumplem w trybie kooperacji. W tym drugim przypadku nasz kompan przejmie kontrolę nad uroczą agentką o imieniu Fillena, która nawet podczas samotnych wojaży nie odstąpi od nas na krok. Druga postać nie ogranicza się tylko do dodatkowej siły ognia; to również zapowiedź nieco bardziej złożonych akcji (zapewne ujrzymy elementy współpracy na wzór tych z Resident Evil 5). Oprócz co-opa mówi się także o rozgrywkach sieciowych, choć szczegóły są na razie owiane mgłą tajemnicy.

Być może jestem zanadto sceptyczny, ale nie wróżę Quantum Theory wielkiego sukcesu. To, co sprawdziło się raz, może zdać egzamin ponownie, ale po zapoznaniu się z udostępnionymi materiałami czegoś mi tu brakuje. Brutalności, szalonego tempa, czy choćby odpowiednio mrocznego designu. Ocenianie książki po okładce nie wydaje się jednak zbyt rozsądne, dlatego z ostatecznym werdyktem wstrzymam się do premiery. Tej zaś, w wersji na Xboxa 360 i Playstation 3 należy oczekiwać w przyszłym roku.


Oceń materiał:

• 0 zgiń
• 1 graj