[gamescom] Mass Effect 2 - już graliśmy! 5

Mass Effect 2... Tak, na to czekałem, czekam i pewnie będę musiał jeszcze trochę czekać. Dziś mój apetyt został naraz i zaspokojony, i podsycony. Na najnowszego eRPeGa od BioWare czekam jeszcze bardziej niż miało to miejsce... dosłownie godzinę temu. Co sprawiło, że krótki playtest urwał mi głowę na wysokości trampek?

Pokaz za zamkniętymi drzwiami w sektorze Electronic Arts został przeprowadzony w sposób najlepszy z możliwych. Dostałem pada do ręki, wygodny fotelik, słuchawki i kawałek kampanii do osobistego przetestowania. Nie mam pojęcia, w którym dokładnie momencie opowieści można trafić do miejsc, które zwiedziłem - twórcy pewnych rzeczy nie mogli zdradzić (na przykład tego, czy będą jakieś inne pojazdy poza Mako).

Świetne wrażenie zrobiły na mnie już pierwsze sekundy gry. Niepokojąca muzyka, ujęcia podczas rozmów jeszcze bardziej filmowe niż w części pierwszej, świetny voice-acting, nie gorsze od tegoż dialogi... Zostałem pochłonięty i zapomniałem, że wokół mnie siedzą inni i patrzą mi na ręce. Po kilku minutach rozmowy dotarłem do celu - wieży, przypominającej wystrojem biurowiec. Oczywiście, moja wizyta nie była zapowiedziana, przez co strażnicy, gdy tylko spostrzegli moją obecność, przywitali mnie ołowiem. I właśnie walka miała być głównym punktem tej prezentacji.

Pojawiły się pewne nowości w zakresie uzbrojenia. Przez całą wymianę ognia korzystałem z karabinu i zastanawiała mnie obecność dodatkowego celownika na ekranie. Po kilku minutach zaciętego ostrzału, jeden z producentów dał mi podpowiedź - „wykorzystaj alternatywny tryb strzału”. Trochę mnie ta informacja zaskoczyła, gdyż w poprzedniej odsłonie takich bajerów nie było. Wcisnąłem Y i... wypaliłem z granatnika. Jak się szybko okazało, dodatkowy celownik służy do ograniczonego namierzania przeciwników, dzięki czemu nasze granaty skuteczniej docierają do wrażych jednostek. Żeby nie było wątpliwości, starcia wcale nie stały się łatwe.

Mimo uzyskania dodatkowej siły ognia, przebijanie się przez nacierające androidy i żołnierzy wcale nie szło szybko. Sęk w tym, że przeciwnik zaczął myśleć. Nie jest to może poziom F.E.A.R, choć wcale tego nie jestem pewien; po prostu po tak krótkiej styczności z grą nie chcę jeszcze wychylać się oceną. Grunt, iż wrogowie robią wrażenie, że tak to ujmę, myślące i na pewno czegoś takiego nie było jeszcze w żadnym innym tytule cRPG. Ważne jest również to, że system ukrywania się za osłonami został znacząco poprawiony i w tej chwili nie dość, że można z niego bez problemu korzystać, to na dodatek stało się to wręcz obowiązkowe, by wyjść z walki bez większych uszczerbków na zdrowiu.

Przy okazji podziwiania całkiem sporej liczby wybuchów i i innych efektów specjalnych, napatrzyłęm się trochę na grafikę. Nie uświadczyłem problemów z doczytywaniem się tekstur, co było sporą wadą poprzedniego Mass Effecta. Nadal towarzyszy nam charakterystyczny, ziarnisty filtr graficzny, nadający grze stylu i wzmagający klimat. Cóż, ME2 jest po prostu śliczny - tak jak poprzednik i jeszcze bardziej. To po prostu „jedyneczka” na sterydach, co w efekcie daje jedną z ładniejszych gier na Xboxa 360.

Sam test nie trwał zbyt długo, ale gdy już wszyscy odeszli od swoich stanowisk, zamieniłem kilka słów z producentami, skupiając się głównie na systemie analizowania save'ów z „jedynki”. Większość z Was zapewne już słyszała, iż główna misja w ME2 nosi miano „samobójczej” i ukończenie jej z jednoczesnym utrzymaniem Sheparda przy życiu może być bardzo trudne (ale nie niemożliwe, co podkreślają na każdym kroku). Jak się dowiedziałem, nieważne czy skończyliście wcześniejszą grę jako Strażnik Teksasu, czy jako Lord Zła - rozwiązania fabularne otrzymacie z tego względu inne, ale sam poziom trudności w żaden sposób nie powinien wzrosnąć i każdy będzie miał równe szanse. Przy okazji, przejście pierwszego Mass Effecta zajmowało około 24-30 godzin, jeśli liczyć razem z zadaniami pobocznymi i dodatkowymi planetami. W „dwójce” też mamy otrzymać taką długość gry, ale... licząc tylko sam główny nurt scenariusza. Jeśli zaś doda się do tego wszelkie subquesty, liczba wieczorów przesiedzianych przed konsolą znacząco się zwiększy. I nie będzie też mowy o nudzie, gdyż system eksploracji galaktyki - w tym dodatkowych planet - ma ulec znaczącej zmianie, tracąc przy tym na powtarzalności.

Jak widać, już w tej chwili jest epicko. I będzie jeszcze bardziej, gdy tylko gra ujrzy światło dzienne. Dla mnie to absolutny must have, jeden z najbardziej wyczekiwanych tytułów i wystarczająco dobry powód, by tylko dla niego przyjechać do Kolonii. Dzisiejszy test jeszcze bardziej podsycił moje zainteresowanie, które zapewne nie zgaśnie do momentu zobaczenia napisów końcowych. Ale do tego momentu został jeszcze ogrom czasu...


Oceń materiał:

• 0 zgiń
• 0 graj