Zapowiedź: The Club 1

Podstawowym zamysłem tej nietypowej strzelanki TPP jest fakt, że grupa zmanierowanych i znudzonych życiem bogaczy przejęła kontrolę nad kilkoma (dokładnie ośmioma) miejscami na świecie. Wszystkie to jakieś zapadłe, opuszczone dziury, których próżno szukać na najnowszych nawet planach miast - niemiecka fabryka stali, stary angielski dom, więzienie, liniowiec, magazyn, stacja metra w Pradze, poradziecki bunkier i fragment Wenecji.

Każdy z tych "poziomów" został przygotowany tak, by mógł służyć tym "przebrzydłym bogaczom" za... klub morderców. Klub jest międzynarodowy, to i lokacje muszą takie być. Poza tym, nietrudno sobie chyba wyobrazić sytuację, w której grupa szalonych, niezwykle wpływowych i potężnych osób po prostu kupuje sobie oceaniczny liniowiec czy remontuje starą angielską willę, wiedząc, że miejsca te zapewnią im spokój od wścibskich oczu.






Każdy z ośmiu członków rywalizuje ze sobą. Setki - jeśli nie tysiące, gdy zaczniemy grać w kółko - innych ludzi czekają wewnątrz tych lokacji, gotowi by odesłać nas tam, gdzie nasze miejsce (czyli do piekła), jak tylko przekroczymy próg ich "miejscówki". Każdy z bohaterów różni się od pozostałych statystykami, takimi jak szybkość, siła i wytrzymałość.

Szybkość determinuje poruszanie się pieszo, od siły zależą hit points, natomiast wytrzymałość pozwala dłużej biec sprintem. I tak na przykład - Finn, hazardzista, który wykorzystuje swoje szczęście bardziej niż powinien, ma statystyki na poziomie 3/3/4, natomiast Yeager, ochotnik żyjący chwilą i dla emocji ma statystyki 4/2/4.
Pozostali "gracze" to: Dragov, najbardziej poszukiwany kryminalista w rosyjskiej historii, wizualnie przypominający szafę (1/5/4), Kuro - Azjata wiecznie słuchający czegoś w słuchawkach, wyznający zasadę "tumiwisizmu" (5/2/3 - też bym się niczym nie przejmował będąc tak szybkim), Renwick - policjant z Nowego Jorku (4/3/3), afrykański wielkolud Adjo (2/5/3), Killen - były mistrz zrzeszenia (5/4/1), oraz Nemo - zamaskowane indywiduum o statystykach (5/4/1).

W trybach gry na pierwszy rzut oka nie ma za wiele do namieszania. Do wyboru mamy multiplayer, turniej i "gunplay". O multi nie wiadomo na razie za wiele, poza tym, że będzie zawierało 8 lub 9 trybów gry, w tym deathmatch i deathmatch drużynowy. Poza tym, ma być obecny split screen na 4 zawodników.






Więcej wiadomo na temat trybu gunplay. Pozwala on na wybór listy map, wyboru trudności, broni i celów rozgrywki. Po czym zaczynamy mecze "każdy z każdym", o jak największy wynik. Na początku gra będzie zawierała kilka list map, Bizzare z czasem planuje dodawanie nowych, a ja mam tylko nadzieję, że ten tryb będzie również dostępny w wersji online - coś w rodzaju wyzwań stawianych znajomym, opartych na tej zasadzie, to musi być fantastyczna sprawa.

Jednak sedno gry tkwi w trybie turniejowym, podzielonym tu na fragmenty. Pięć głównych trybów to "sprint", "run the gauntlet", "siege", "survivor" oraz "time attack". Sprint - musimy jak najszybciej przebiec przez cały poziom i po drodze ustrzelić jak największą liczbę przeciwników. Siege zmniejsza nieco poziomy, a my musimy bronić swojej pozycji. Survivor to niekończące się fale wrogów, natomiast time attack dodaje stoper, każdy zabity przeciwnik natomiast to dodatkowy czas. Jedynym tajemniczym trybem pozostaje na razie "gauntlet". Wszystkie jednak sprowadzają się do tego, by osiągnąć jak najwyższy wynik punktowy. Każdy przeciwnik to nie tylko punkty, ale zwiększony o 1 mnożnik. Jeśli przez pewien czas nikogo nie zabijemy, albo ustrzelimy ukryte w poziomach specjalne ikonki-czaszki, nasz mnożnik spada. Im jest wyższy tym mniej czasu mamy na kolejne zabójstwa, ponieważ jeśli osiągnie 1, nasza postać zaczyna się "wykrwawiać". Nieco dziwny mechanizm, ale utrzymuje tempo akcji.






Nie ma chowania się, żadnych akcji w grupie ani wydawania rozkazów podkomendnym, żadnej regeneracji zdrówka - klasyczne poszukiwanie health pack'ów z jednoczesną obroną własnego tyłka. Raczej nie będzie za trudno, niemal każdy rodzaj broni wystarczy do wykończenia większości przeciwników, co jest konieczne, by wszystko na ekranie działo się bez chwili wytchnienia. Trzeba będzie znaleźć złoty środek, między skutecznością a szybkością - na przykład strzał z bliska w klatę gwarantuje trupa, ale zabiera cenny czas i nie jest wiele warty. Lepszym pomysłem są head-shoty, albo rykoszety. Albo sztuczki takie, jak zabicie przeciwnika ostatnim nabojem w magazynku (przyznawany jest za to specjalny bonus), ustrzelenie więcej niż jednego przeciwnika na raz, albo z dużej odległości. Oczywiście wszystko w "akompaniamencie" tubalnego głosu spikera, czyli patentu znanego z Unreal Tournament. Oczywiście, jak to w grach na next-geny bywa, nie zabraknie szczegółowej grafiki, wysokich detali, z jakich będą się składać ludzie i otoczenie, efektów świetlno-dymnych i innych tego rodzaju atrakcji.

Ta gra naprawdę zachęca - akcje typu Seager, koszący dosłownie setki wrogów, lokacje jak angielska willa, z trzema piętrami, mnóstwem pokoi i olbrzymimi terenami na zewnątrz... The Club zapowiada się na grę, która spokojnie "zmarnuje" graczom kilka godzin ich cennego czasu, w zdobywaniu coraz to nowych rekordów wyników. Poza tym gra w fajny sposób przeniesie nas w czasy oldschoolowych strzelanek, z health packami, mnóstwem mięsa armatniego i rozgrywką zorientowaną na high score. Jeśli macie dość trudnych i "profesjonalnych" symulatorów snajpera w stylu Toma Clancy'ego - to może być gra dla was.


Oceń materiał:

• 0 zgiń
• 0 graj