Zapowiedź: Splatterhouse 1

Przyznam się wam, że ostatnio chodzi za mną jakaś rzeź. No, może nie sensu stricto. Tak w przenośni. Dawno nie było naprawdę krwistej rzezi na Xboxie, choć sądząc po ostatniej recenzji Siekiery, Wolverine może być tym, czego szukam. Ja nie o tym jednak dziś. Ostatnio inna pozycja przykuła moją uwagę. Splatterhouse, remake oldschoolowego arcade'a z lat młodości moich praprzodków i gra, która ma szansę nadać nowe znacznie wyrywaniu kończyn i regeneracji zdrowia.

Poznajcie Ricka. Chłopak ma dziś naprawdę zły dzień. Jego dziewczyna została porwana przez bandę zombie, a on sam został śmiertelnie raniony i właśnie sumiennie wykrwawia się na chodniku. Pamiętajcie jednak, że nie należy oceniać dnia przed zachodem słońca. W sukurs Rickowi przychodzi Maska Terroru, która obiecuje, że jeśli zostanie założona, pomoże młodzieńcowi nie tylko odbić ukochaną z rąk martwych inaczej porywaczy, ale również da mu nadludzkie siły. W tym regenerację. I nagły przyrost masy mięśniowej. A poza tym, co w sumie najważniejsze, plus trzy do lansu na Halloween. Powiedzmy sobie szczerze, kto z nas by nie poszedł na taki układ? I proszę, nie wyobrażajcie sobie samobieżnej maski, i to Maski Terroru, która podbiega do umierającego chłopaka i proponuje mu pomoc. To nieistotne. Sens i logika mają drugorzędne znaczenie w przypadku takich gier, nie?






Przejdźmy do tych elementów, które mają znaczenie pierwszorzędne w tego typu produkcjach. Może na początek - bezkompromisowa jatka. Właśnie podczas podziwiania tejże na gameplayach, zaświeciły mi się oczy. W Splatterhousie kończyny są dosłownie urywane, a na miejscu każdej usuniętej części ciała pojawia się malownicza fontanna krwi. Co najciekawsze, dotyczy to również Ricka. Tak, nasz protagonista może stracić rękę, nogę i zeskrobywać własny mózg ze ściany, zatykając nim przestrzeń między żebrami, które po ostatnim starciu zostały trochę nazbyt wyeksponowane. Że niesmacznie brzmi ten opis? Cóż, mamy do czynienia z pełnoprawnym tytułem "18+", który zasłużył sobie na taką kategorię na pewno nie dzięki ukazaniu jakiejś nazbyt śmiałej nagości. Przed zakupem dobrze wiedzieć, na co się porywamy. Wracając jednak do tematu radykalnego odchudzania. Jak już pisałem we wstępie, twórcy nadali nowe znaczenie terminowi "regeneracja zdrowia". To ostatnio standard we wszystkich shooterach - chwila spokoju, która pozwala nam odnowić braki w wytrzymałości. U Ricka proces ten przybrał najbardziej dobitną z możliwych form. Po naprawdę zaciętej walce, jeśli znajdziemy jakiś przytulny kąt, możemy sobie wyhodować nową rękę czy tez uzupełnić braki w naturalnym okryciu wierzchnim. Sądząc po screenach, proces ten będzie ukazany nad wyraz dosłownie.

Zresztą, co tu dużo mówić - dobitność zapowiada się na jedną z podstawowych cech Splatterhouse'a. Walka będzie bezkompromisowa, bohater (czy może antybohater?) jeszcze bardziej zaciekły od wspomnianego Wolverina, a krew będzie się lała hektolitrami. Choć nie samą walką będziemy w tym przypadku żyli. Do gry trafią jeszcze najprawdopodobniej dosyć dynamiczne elementy platformowe. Podczas oglądania trailerów miałem takie lekkie skojarzenia z... nieumarłym Księciem Persji. Co zdecydowanie dobrze świadczy o animacji i atrakcyjności prezentowanych akrobacji. Nie obędzie się też, rzecz jasna, bez porcji Quick Time Events, które na razie miałem okazję zaobserwować przy okazji co bardziej widowiskowych dekapitacji.






Tak, widowiskowość. Wygląda na to, że tej nie będzie brakowało. Wspomniany system regeneracji został oparty na solidnych fundamentach graficznych, otoczenie robi wrażenie dopracowanego, zaś animacje towarzyszące walce... Cóż, może powstrzymam się już od kolejnych wartościujących pozytywnie epitetów, gdyż wyjdzie ze mnie głęboko skrywany sadyzm. Jeśli jednak ktoś bierze się za tytuły tego pokroju, to raczej zawsze gustował w kinie gore i innych, co bardziej krwawych horrorach.

Nie za bardzo jest się nad czym dalej rozpisywać - warto po prostu czekać. Znaki na niebie i ziemi wskazują, że zarówno Xbox 360, jaki PS3 dostaną naprawdę solidnego slashera, z wyżyłowanym do skrajności poziomem brutalności. Wiadomo, nie wszystkim taka dosadność przypadnie do gustu, ale znając życie - spora cześć grającej braci poczuje się ukontentowana. Jeśli o mnie chodzi, czekam. I to z niecierpliwością, gdyż dawno nie miałem okazji się porządnie bawić przy jakiejś radosnej młócce. Niestety, do premiery jeszcze kawał czasu, gdyż na razie jest mowa o połowie grudnia. Pozostaje mieć nadzieję, że twórcy wykorzystają ten czas na należyte dopracowanie swojego dzieła.


Oceń materiał:

• 0 zgiń
• 0 graj