Playtest - Sacred 2: Fallen Angel (GC '08) 0

Pierwszy Sacred nie był żadną rewolucją - klon Diablo, który dorzucił od siebie otwartą konstrukcję świata i kilka całkiem ciekawych rozwiązań. Jak się jednak okazało, zyskał sobie całkiem spore uznanie graczy i recenzentów - właśnie dlatego, że nie próbował zmieniać tego, co w gatunku jest dobre. Czy dwójka podąży tą drogą? Ciężko dać w tej chwili pełną odpowiedź, ale - jako że miałem okazję pograć trochę w wersję trialową - mniej więcej wiadomo, czego się spodziewać.

Fallen Angel oferuje pięć zróżnicowanych postaci do wyboru - w tym m.in. Seraphim, Shadow Warrior czy High Elf. Ja rozpocząłem swoją przygodę, grając zupełnym novum w serii - wspomnianym wyżej Mrocznym Rycerzem (hyhy). Jako że grałem w jednoosobową sesję gry sieciowej (nie wnikajcie), nie trafiłem na żadne wprowadzenie do fabuły. Od razu wylądowałem w mieście i - po krótkim instruktarzy, zaserowawnym przez osoby z obsługi targów - przeniosłem się na teren zapełniony potworami, gdzie mogłem przetestować kilka opcji.

Tradycyjnie, zwykły atak trafił pod lewy przycisk a specjalny cios pod prawy. Obłożenie klawiatury (testowałem wersję PC-tową) również jest tradycyjne. Po szybkim oswojeniu się z interfacem, przeszedłem się na polowanie. Wrażenia? To dokładnie ten sam stary Sacred, tylko że w nowym, w pełni trójwymiarowym opakowaniu. Na pierwszy rzut oka, zmiany są kosmetyczne, ale zapewne więcej rzeczy odkryje się w trakcie dłuższej rozgrywki, a na taką podczas GC nie było czasu. Udało mi się rozwinąć bohatera o kilka poziomów i tutaj również wszystko było po staremu - rozwój statystyk, dobór umiejętności. Natomiast system zdobywania specjalnych ciosów - na prośbę graczy - został bardziej usystematyzowany. Wcześniej runy, z których było można się uczyć, wypadały w sposób zupełnie losowy i szansa gracza na znalezienie skilla dla swojej postaci, była niewiele większa od szansy zdobycia czegoś dla innej klasy. Teraz - ponoć - większość run ma wypadać tak, byśmy się nadmiernie nie irytowali przez ciągłe dostawanie zbędnego sprzętu. Czy to lepiej? Według mnie tak i przypuszczam, że inni fani serii również się nie obrażą. Niestety, to wszystkie zmiany w mechanice, jakie miałem okazje zobaczyć podczas mojego krótkiego obcowania z trialem.

Zapewne ciekawi Was, jak ma się sprawa z grafiką, prawda? Przyznam, że jest nieźle - wprowadzenie trzeciego wymiaru nie zmniejszyło czytelności. Całe szczęście, praca kamery została solidnie dopracowana, dzięki czemu możemy się po prostu skupić na radosnej eksterminacji wrażych hord. Trzeba tylko czasem uważać, by nie ominąć jakichś szafek czy przedmiotów. Sam się przekonałem, że po wejściu do każdego mniejszego pomieszczenia warto zrobić pełny obrót wokół osi postaci, żeby niczego nie przegapić.

Oczywiście, postanowiłem pracę grafików wystawić na próbę i zrobiłem maksymalne przybliżenie widoku - wrażenie było jak najbardziej pozytywne. Modele postaci są bardzo szczegółowe i, tradycyjnie, zmieniają się wraz z dobieraniem nowego ekwipunku. Animacja również wygląda nieźle, choć w zakresie hack'n'slashy poprzeczkę bardzo wysoko postawił Legend: Hand of God i na razie ciężko stwierdzić, czy Sacred go przebije. Równie dobrze, jak modele, prezentuje się jakość tekstur i otoczenia. Mimo że teraz gramy w 3D, stylu poprzedników bardzo łatwo się w Fallen Angel dopatrzyć.

Jeśłi o mnie chodzi, na premierę drugiej odsłony Sacreda naprawdę czekam - w szczególności, że będzie można w niego pograć na Xboxie 360 (i na PS3 również). Ostatnio brakuje dobrych h'n's-ów - Legend nie powalił, Loki był po prostu słaby, a do premiery Diablo 3 jeszcze trochę czasu zostało. Fallen Angel zapowiada się, jak lekarstwo na panujący aktualnie sezon ogórkowy w branży hurtowego wysyłania przeciwników w zaświaty.


Oceń materiał:

• 0 zgiń
• 0 graj