Beta Test Command & Conquer: Red Alert 3 1

Niedawno wpadła mi w ręce beta Command & Conquer: Red Alert 3. Długo nie czekając ściągnąłem odpowiednie pliki i zabrałem się za wertowanie tego ciekawego kąska. Elektronicy tym razem do testów udostępnili jedynie skromny tryb online, który zawiera tylko cztery mapy. Po rozegraniu kilkunastu meczy i wprowadzenie się "jako tako" w cały ten system rozgrwyki z chęcią opiszę Wam swoje odczucia. Jestem pewien, że tekstem zainteresują się zarówno starsi wyjadacze, pamiętający jeszcze początki tej serii oraz "młodsi", którzy styczność z Red Alert będą mieć dopiero pierwszy raz.

Pierwszą rzeczą, która szczególnie zwróciła moją uwagę była muzyka w głównym menu. Ten metalowo-rockowy kawałek zapowiadał na prawdę interesującą grę. Jeśli tylko będę mógł na pewno Wam go zaserwuje. Menu składa się głównie z ostrej, walącej po oczach czerwieni oraz wielkiego owalnego herbu z sierpem i młotem w środku, dawnego symbolu komunizmu. Czemu ta gra jest tak powiązana akurat z sowietami? Już wyjaśniam - Fabuła w C&C: Red Alert osadzona została w równoległym świecie, w którym do drugiej wojny światowej nigdy nie doszło, a związek radziecki stał się dominującym imperium. Na horyzoncie widać już widmo nowej dużej wojny. Do boju staną wojska Sowieckie, Alianckie oraz zupełnie nowy przeciwnik - Imperium Wschodzącego Słońca (Imperium Japonii).

Kontynuując, po skonfigurowaniu odpowiednich ustawień i zarejestrowaniu się na stronie internetowej Electronic Arts, zabrałem się do gry. W menu tryby sieciowego znajdują się cztery zakładki - Czat, Wyszukiwanie Meczy, Listy Meczy i Tworzenia Meczy. Aby posegregować graczy według umiejętności, osoba zakładająca mecz w nazwie opisuje czego można spodziewać się po poziomie rozgrywki. Są to hasła w stylu - "Only Noobs" albo "Beginners Welcome". Jak już mówiłem do przetestowania dostałem jedynie tryb sieciowy z czterema mapami - Cabana Republic dla dwóch osób i Roundhouse Redux dla czterech osób, a niedługo przed oddaniem tekstu w wielkim update'cie dodano również Temple Prime dla dwóch osób, oraz Rock Ridge dla czterech. Dwie pierwsze mapy dostępne w becie nie były jakieś szczególnie rewelacyjnie. Dopiero te dodane ostatnio pokazały, że twórcy podczas ich tworzenia biorą na myśl również względy taktyczne.
Sama rozgrywka wygląda dokładnie tak samo jak w większości tego typu RTSów. Każda frakcja posiada różne cechy, które odróżniają ją na tle innych. Jedni są szybsi, drudzy bardziej mobilny, a trzeci mają mocniejszą obronę. Niestety developer cały czas to wszystko odpowiednio ustawia, przez co cały czas zmieniają się cechy danej fakcji. Lecz przejdźmy teraz do rozgrywki. Najważniejsze w niej są stacje wydobywające złoto, które będą zaopatrywać nas w ten cenny kruszec. Baraki dostarczą nam nowe jednostki piechoty, a fabryki wojenne pojazdy, oprócz tego dostępne są jeszcze lotniska oraz porty, ale to pierwsze w niektórych frakcjach zawarte zostało już w fabryce wojennej. Oczywiście nie wszystkie jednostki od razu są możliwe do zakupu, trzeba jeszcze wybudować obiekty, którą są jedynie po to, aby odblokować te jednostki. W niektórych frakcjach działa to trochę inaczej i odblokowuje się je, po unowocześnieniu naszych fabryk. Najważniejsze jest odpowiednie zagospodarowanie dostępnymi środkami tak, aby jak najszybciej zrównać wroga z ziemia. Twórcy do samej tematyki gry postanowili podejść z lekkim pół żartem pół serio i tak podczas gry spotkać możemy oddziały morderczych niedźwiedzi, delfiny rażące mocą echolokacji oraz psycho-dziewczynki w szkolnych japońskich mundurkach. Zapomniałem jeszcze wspomnieć o specjalnych punktach. W sumie nie wiem jak to dokładnie nazwać, łatwiej będzie mi je opisać - Podczas rozgrywki, na specjalnym liczniku przydzielane nam są specjalne punkty, które następnie możemy zainwestować w 3 różne drogi rozwoju. Są to różne specjalne "akcje", zaczynając od satelitów szpiegowskich po bombardowania z samolotów czy unowocześnienia pojazdów. Oczywiście oprócz odpowiedniej taktyki liczy się również sojusz z innym graczem, który czasami trafia do naszego teamu. Dzięki odpowiedniemu zgraniu, dużo szybciej i efektywniej pozbędziemy się przeciwników. Trzeba o tym pamiętać, gdyż granie "samemu" podczas gdy ktoś jest z nami w teamie nie daje żadnych większych korzyści, a pomaganie sobie nawzajem na pewno za obfituje "w przyszłości". Ty pomożesz jemu, on tobie, razem zaatakujecie wybrany punkt, a przeciwnik nie dostanie wsparcia i już po nim.

Graficznie Red Alert 3 nie prezentuje jakiegoś szczególnie wysokiego poziomu. Wszystko opiera się na już dość starym silniku Command & Conquer 3. Mimo to nie można powiedzieć, że pod tym względem tytuł ten jest słaby! Grafika jest bardzo dobra i efektowna, to samo tyczy się samej animacji. Wybuchy wyglądają świetnie, szczególnie te większe, które można wręcz nazwać mianem atomowych. Jedyna rzecz, która na prawdę mi w tej całej "szopce" przeszkadza, to raczej dość banalny styl graficzny. Wolałbym, aby wyglądało to bardziej szczegółowiej i futurystycznej.

Jak już wspominałem, bardzo spodobał mi się motyw muzyczny w głównym menu. Podobny rodzaj muzyki występuje również podczas samej rozgrywki. Z tą różnicą, że dane nam jest usłyszeć go tylko w momentach gdy jesteśmy atakowani i akurat rozpocząć ma się jakaś większa bitwa. Jeżeli zaś chodzi o samą kwestię udźwiękowienia gry, to jest ona dobra. Słychać odgłosy przemieszczających się gąsienic, trwające budowy, szum morza, itd. itp. To chyba tyle co mogę na ten temat napisać.

Dzień przed oddaniem tego tekstu EA wydało duży update do bety, który trochę przeszkodził mi ukończeniu artykułu. Wprowadził on wiele zmian i poprawił dużo błędów. Wyraźnie widać po nim, że tryb online w C&C: Red Alert 3 jest stale rozwijany. Na obecnym etapie jest całkiem nieźle, ale aż prosi się o więcej! To co dostaniemy podczas premiery gry, może być już tylko lepsze. Mimo, że nie jest to żadna znacząca rewolucja, zdecydowanie zachęcam wszystkich lubiących tego typu RTSy na oczekiwanie tego tytułu.


Oceń materiał:

• 0 zgiń
• 0 graj