Far Cry 2 - relacja z pokazu prasowego w Złotych Tarasach 12

W momencie, gdy piszę te słowa, 27. czerwca jest moim dniem dzisiejszym. Zarazem jest to dzień, kiedy odbył się pierwszy polski pokaz prasowy Far Cry'a 2 z udziałem samych producentów ze studia Ubisoft Montreal. Już o godzinie 11 niezbyt duża grupa dziennikarzy - w tej liczbie również Doombek i ja - została przywitana przez producenta, Louisa-Pierre'a Pharanda, oraz dyrektora kreatywnego oddziału w Montrealu, Clinta Hockinga. Przypuszczam, że po tej prezentacji każdy z obecnych spodziewał się niezłych fajerwerków i opadu szczęki, gdyż atmosfera wokół premiery FC2 robi się coraz gorętsza. A czy rzeczywiście tak się wszystko skończyło?

Pierwsze, o czym warto wspomnieć, to fakt, że druga część Far Cry'a - niczym jej protoplasta sprzed kilku lat - będzie zapewne tytułem, który o kilka kroków wyprzedzi możliwości większość współczesnych maszyn. Znając życie, przez pierwsze kilka miesięcy - jeśli gra dobrze się przyjmie - wszelkie fora będą zarzucane tonami pytań o to, na jakim sprzęcie ta produkcja faktycznie działa bez zaciachów. To trzeba powiedzieć na głos - pierwsze wrażenie wizualne jest rewelacyjne, a krajobrazy robią wrażenie foto-realistycznych. Duży wpływ ma na to na pewno zmiana tonacji barw. Jak pewnie wszyscy pamiętają, Far Cry prezentował z pozoru rajską wyspę, którą można byłoby z czystym sumieniem umieścić na pocztówce. Dwójka już taka nie jest - zielenie zaliczają się zdecydowanie do tych brudnych, a nie do tych odblaskowych, którymi dobrze pomalować rower, jeśli jeździ się nocą. Tak naprawdę ze starego FC została tylko nazwa - nie będzie już mutantów, a za arenę działań została obrana Afryka. Kolejna sprawa to świetnie wyglądające modele postaci - programiści są coraz bliżej uzyskania złudzenia rzeczywistości. Animacja - z mimiką na czele - zdecydowanie nie należą do elementów, które mogłyby kogokolwiek zawieść.





OK, bezkompromisową serię superlatyw mamy za sobą. Niestety, przyszła pora, by się dobrać do przysłowiowego dziegciu, gdyż wrażenia graficzne przestały być tak oszałamiające, gdy tylko animowany przez Clinta Hockinga najemnik zaczął sie intensywniej ruszać. Frame rate... natychmiast poleciał na łeb. I to na tyle boleśnie, że w trakcie oglądania krótkiej, bo około półgodzinnej, prezentacji zaczynały mnie już boleć oczy, a po nich i głowa zaczęła się trochę buntować. Zaskakujące jest to o tyle, że możemy chyba wyjść z założenia, iż twórcy prowadzili prezentację na naprawdę mocnym sprzęcie, prawda? Wiadomo, można zmniejszyć szczegółowość, a gra i tak będzie wyglądała pewnie super, ale zapowiada się na to, że przeciętni gracze będą znów musieli odczekać rok czy dwa, zanim odpalą FC2 na full detalach.

To, co twórcy zaczęli w następnej kolejności chwalić, to możliwość przygotowania się do walki za pomocą kilku narzędzi, które zostały oddane w ręce graczy. Mamy dla przykładu możliwość nanoszenia na mapkę pozycji kluczowych przeciwników (snajperów na przykład) , jeśli uda nam się ich wypatrzyć przy pomocy lornetki. Sama zaś lornetka jest wyposażona we wskaźnik, który informuje gracza o aktualnym kierunku wiatru - do tej ciekawostki jeszcze wrócę w dalszej części tekstu. To, na ile owe funkcje są przydatne, zweryfikuje dopiero rzeczywistość po premierze. Jednak podczas prezentacji odniosłem wrażenie, iż mapka może się przydać głównie przed oddaniem pierwszego strzału - później powstaje taki chaos, że wszyscy wrogowie zmieniają swoje pozycje, a i my już nie mamy czasu spojrzeć na to, co sobie zaznaczyliśmy. Niemniej, ten dodatek może okazać się całkiem ciekawy.

Podczas walki najwięcej uwagi zwróciłem na to, co zawsze mnie w takich grach najbardziej interesuje - demolka. I tu mam najbardziej mieszane uczucia. Nakreślmy najpierw sytuację. Nasz najemnik podkradł się bezszelestnie do budki snajperskiej (drewnianej, co istotne) na wzgórzu. RPG już przygotowane, wycelowane i... bum! Na ekranie przeleciało w lewo i w prawo trochę siana i parę desek, wybuch wyglądał naprawdę rewelacyjnie, a gdy dym się przerzedził... Cóż, owa drewniana buda, jak stała, tak stoli dalej, a - co gorsze - snajper właśnie zaczyna nas namierzać. Wrażenia? Chyba nie trzeba dodatkowo komentować.

Rzuciły mi się jeszcze chyba z dwie takie sytuacji, których wróg - razem z najbliższym otoczeniem - nie miał prawda przeżyć, a jednak jakoś mu się ta sztuka udawała. Wątpliwości póki co wzbudza również AI - w kilku sytuacjach przeciwnicy po prostu czaili się w krzakach, mimo że najemnik właśnie szturmował ich pozycje, a oni mieli idealnie czyste pozycje do puszczenia serii.




Wracając jeszcze na chwilę do kwestii zniszczeń - odniosłem silne wrażenie, że w dużej mierze bazują one na tradycyjnej iluzji. Dużo pięknych wybuchów, latające deski, trochę zniszczalnych elementów, jeszcze więcej fruwających dech i na tym koniec. Gdy kurzawa już osiądzie, okazuje się, że teren walki nie zmienił się tak, jakby na to wskazywało zużycie dziesięciu rakiet.

Oczywiście, duża część z tych spostrzeżeń może wynikać z faktu, że prezentacja do długich nie należała i nie było czasu, żeby wszystkiemu się naprawdę dobrze przyjrzeć. Twórcy kilka razy powtarzali, że jeszcze bardzo dużo rzeczy wymaga dopracowania i jest sporo bugów. Wspomnieli też raz czy dwa o tym, że zamierzają dorzucić dużo zniszczalnych przedmiotów, co niejako potwierdza moje przypuszczenia, że na tę chwilę sprawa nie wygląda koncertowo. Można jedynie martwić się tym, że do jesieni tak wiele czasu wcale nie zostało.

Z suchych faktów można jeszcze dodać kilka rzeczy, które były wiadome już wcześniej. Chociażby obszar gry - zapowiada się ok. 50 kilometrów kwadratowych, z czego my dziś widzieliśmy ok. 2%. Robi wrażenie, a sami twórcy chwalą się tym, że jest to jeszcze więcej niż w Oblivionie (ciekawe czy też będziemy się potykali o jaskinie pełne goblinów?). Dalej - gracz będzie miał przed rozpoczęciem rozgrywki kilka postaci do wyboru, z czego część i tak później pojawi się podczas gry w roli NPC-ów. Dla przykładu, jeden z nich będzie przez cały czas podążał za nami, ratując z najcięższych sytuacji. W praktyce zostało to pokazane na pokazie - gdy Clint Hocking miał się już pożegnać z tym światem, ów NPC pojawił się znikąd, wyciągnął spod ostrzału i jeszcze lekarstwo zaaplikował. Wyglądało to naprawdę ciekawie, ale nasunęło też pewne wątpliwości natury logicznej. Czy jeśli my uciekamy lotnią z pola walki, to nasz zdolny pomocnik przemierza las w stylu przełajowym, by za nami nadążyć, czy może chowa się plecaka? Cóż, zobaczymy, jak to zostanie rozwiązane.

Całkiem ciekawie zapowiada się kwestia leczenia ran - jeśli nic się nie zmieni, otrzymamy wersję kompromisową między używaniem a nieużywaniem apteczek. Póki nie zostaniemy zbyt mocno zranieni, HP-ki będą regenerowały się same, jeśli będziemy mięli przynajmniej chwilę spokoju. Natomiast jeśli przyjmiemy na klatę zbyt wiele ołowiu, nie obędzie się bez zastrzyku wspomagającego gojenie ran. W skrajnej sytuacji będzie trzeba nawet kule samemu sobie wyjmować, ale akurat tego elementu dziś nie mieliśmy okazji podziwiać.

Obiecałem wrócić jeszcze na chwilę do kwestii kierunków wiania wiatru i innych bajerów. Otóż, jest to bajer dosyć przydatny i istotny, gdyż ma wpływ na... rozprzestrzenianie się ognia! Tu przyznam, że byłem naprawdę zaskoczony, gdyż tego chyba jeszcze nigdzie nie było. Oczywiście, jest to element, który dokłada kolejną pozycję do listy sposobów radzenia sobie z problemami. Jeśli podpalimy w odpowiednim miejscu suchą trawę (nieodzowne okazać się mogą koktajle Mołotowa), to szybko rozprzestrzeniający się ogień może wykończyć naszych wrogów za nas. Taką innowację się chwali.

Powiem Wam szczerze, że mimo wszystko mam jednak mieszane uczucia. Far Cry 2 na pewno zapowiada się na dobrą grę, ale raczej nie ma szans być takim szokiem dla rynku, jak to miało miejsce w przypadku premiery "jedyneczki". Jeśli twórcy do czasu premiery nie dopracują kilku istotnych aspektów - w tym przede wszystkim optymalizacji - to może się okazać, że ponownie na drodze do sukcesu stanie m.in. bariera technologiczna. No chyba, że ktoś z Was ma ochotę grać na padzie - wtedy wystarczy kupić wersję na PS3 lub X360 i wymaganiami sprzętowymi można się już nie przejmować. A na zakończenie, w ramach ciekawostki, dodam, iż FC2 będzie pierwszą grą w Polsce, która ukaże się na wszystkich platformach w rodzimej wersji językowej. Trzymajmy tylko kciuki za to, by Cenega ponownie nie dała takiego "popisu", jak przy okazji części pierwszej. W przeciwnym wypadku czeka nas ściąganie wersji anglojęzycznej od kolegów z Brytanii...


Oceń materiał:

• 0 zgiń
• 0 graj