Civilization V – już graliśmy 4

Według Wikipedii cywilizacja to „poziom rozwoju społeczeństwa w danym okresie historycznym, który charakteryzuje się określonym poziomem kultury materialnej, stopniem opanowania środowiska naturalnego i nagromadzeniem instytucji społecznych. Stanowi ona najwyższy poziom organizacji społeczeństw, z którymi jednostki identyfikują się". Jednak i tak każdy szanujący się gracz wie, że cywilizacja to tak naprawdę genialna strategia turowa, stworzona przez Sida Meiera w 1991 roku. Bardziej zainteresowani zapewne orientują się, że tuż po wakacjach ma się ukazać piąta odsłona serii. Gaminator miał już okazję ją testować, i śpieszy aby wam opowiedzieć, czego można się po niej spodziewać.

Kirq

Do genialności idei, na której oparta jest seria, nie trzeba przekonywać nikogo, kto choć raz zetknął się z którąkolwiek odsłoną. Cóż może bardziej wciągnąć niż możliwość poprowadzenia wybranej przez siebie nacji, od jej poczęcia w zamierzchłej starożytności, aż do globalnej dominacji. Tylko od was zależy czy będziecie pokojowym władcą, rozwiniecie oświecona cywilizację i zdominujecie świat wygrywając wyścig naukowy. Czy też zapanujecie nad innymi nacjami żelazna ręką, jako żądny wojny tyran. Poczucie władzy, oraz ogrom możliwości które daje ta gra, jest nie do opisania. Podobnież jest z stopniem uzależnienia, które generuje cywilizacja. Dlatego zdecydowanie odradzam nawet uruchamianie tej gry osobom, które uczą się do egzaminu, czy też obiecały zrobić coś w domu przed powrotem żony. Już po godzinie zostaniecie zaatakowani i całkowicie opanowani przez „syndrom jeszcze jednej rundy”.

Dość jednak tych banałów. Was zapewne interesuje co nowego przyniesie najnowsza cywilizacja? Na wstępie wypada powiedzieć, że pomimo dużej ilości innowacji, w Civilization V gra się podobnie jak w części poprzednie. Rdzeń rozgrywki jest ten sam – co pewnie nikogo nie dziwi. Jednak gra została zmodyfikowana w wielu – w tym i dość kluczowych – aspektach. Przykładowo wraz z piątą częścią żegnamy kwadratową siatkę dzielącą mapę na obszary. W jej miejsce wchodzi system heksagonalny, o którego przewagach nie muszę mówić nikomu, kto choć raz grał w jakąkolwiek strategię planszową. Dodatkowo znika możliwość skupiania wielu oddziałów na jednym obszarze. Te dwie zmiany powodują, że manewrowanie naszą armią podczas wojny, nabieraj zupełnie nowego wymiaru. I co niektórym wyda się najważniejsze, nie da rady już „zabunkrowac” stolicy dziesięcioma falangami (sic!).

Kolejną ciekawą nowością są neutralne miasta, pojawiające się na mapie oprócz konkurencyjnych cywilizacji. Ich obecność będzie miała niebłahy wpływ na przebieg całej gry. Wynika to stąd, iż z każdym z nich można – i nawet należy – nawiązać przyjazne relacje. Da się to robić poprzez wykonywanie zadań, takich jak eliminacja pobliskiej osady barbarzyńców, czy też w mniej wyszukane sposoby – daniny. Po co to wszystko zapytacie? Ano po to, żeby uzyskiwać bonusy generowane przez neutralne miasta dla przyjaznych cywilizacji. Te mogą być różne, zależnie od rodzaju miasta. Mowa tu m.in. o dostawach żywności, czy też dodatkowych punktach rozwoju naukowego.



Trochę inaczej będziemy również zarządzali naszymi miastami. Pojawia się możliwość wykupienia kluczowych heksów wokół strefy wpływów osady, w celu szybszego zwiększenia produkcji żywności lub też pozyskania dodatkowych „młoteczków”. Przy ustalaniu kolejki produkcji, doradcy z różnych dziedzin będą sugerowali nam określone jednostki i budowle. Kiedy jakiś wrogi oddział zapędzi się w bezpośrednie okolice miasta, będziemy mogli go ostrzelać. Niejednokrotnie ratowało mi to skórę w początkowym okresie rozwoju, kiedy to stolica stała pusta, a w okolicy pojawiali się barbarzyńcy.

Oczywiście stopień zależności pomiędzy wszystkimi aspektami rozwoju cywilizacji jest na wstępie nie do ogarnięcia. Wybór określonej polityki społecznej, kolejność stawiania budynków, rozwój technologiczny, kontrola nad rosnącą armią, kontakty dyplomatyczne z innymi cywilizacjami. Głowa pęcznieje. Pomimo tego, myślę, że twórcy Civilization V zrobili co w ich mocy, aby pierwszy kontakt z tą rozbudowaną grą, był możliwie przystępny dla każdego. Pomaga w tym niezły tutorial, dostępni w każdym etapie rozgrywki doradcy, oraz gigantyczna civipedia.

Wiadomo, że grafika i odgłosy są w tego typu grach najmniej istotnym elementem. Myślę jednak, że w przypadku najnowszej cywilizacji, niewiele osób znajdzie powody do narzekania. Mapa wygląda bardzo plastycznie i szczegółowo, poszczególne jednostki są świetnie animowane, muzyka jest rewelacyjna, zaś interface przejrzysty i intuicyjny. Powiedziałbym, że ogólny wygląd Civilization V przypomina mi nieco Windows 7, jeśli wiecie co mam na myśli. Wszystko jest ładne, estetyczne i... zaokrąglone. W pierwszym momencie nie mogłem oprzeć się wrażeniu, że gra uległa znacznemu uproszczeniu. Jednak znikło ono, kiedy zacząłem wgryzać się w kolejne elementy rozgrywki.

Cóż mógłbym tu jeszcze dodać? Starych fanów cywilizacji nie muszę namawiać. Osoby, które jakimś dziwnym zrządzeniem losu nie grały do tej pory w żadną grę z serii, namawiam do spróbowania (mam nadzieję, że piątka doczeka się dema). Zaś dla tych, którzy lubią skomplikowane, turowe strategie, Civilization V wydaje się być pozycją obowiązkową. Premiera już we wrześniu.



Oceń materiał:

• 0 zgiń
• 3 graj