Driver: San Francisco - zapowiedź 2

Choć blask marki Drivera w ostatnich latach mocno przygasł, cyklicznie z uporem niezmordowanego maniaka powraca, by sprawiać kolejne zawody. Czy następna, pełnoprawna odsłona serii zatrze nieprzyjemne wrażenie po katastrofalnej trójce i zaledwie poprawnej części czwartej?

Eugeniusz Siekiera

Driver: San Francisco łączy stare rozwiązania z zupełnie nowymi pomysłami. Z jednej strony ucieka do korzeni, z innej zaś wprowadza rewolucje dość, powiedziałbym, kontrowersyjne. Pierwsza rzecz tyczy się ograniczenia naszej swobody w świecie gry. W Sieci aż huczy od głosów rozmaitych marud, którym nie w smak jest, że twórcy nowego Drivera nie przewidują opcji wychodzenia z pojazdu i ganiania po mieście na piechotę. Nie zapominajmy jednak, że to właśnie cechowało część pierwszą, dla wielu definitywnie najlepszą odsłonę serii.

Od wydanej jedynie na konsoli dwójki wszystko zaczęło się psuć, a kolejne odsłony zaczęły nieudolnie naśladować GTA. Oryginalny Driver stawiał tylko i wyłącznie na cztery kółka, model jazdy był dopracowany i oferował świetny kompromis pomiędzy czystym arcade a umowną symulacją. Wózki prowadziło się kapitalnie, ale że zawieszenie było dość miękkie i auta niemal pływały na zakrętach, opanowanie pojazdu wymagało pewnego obycia w temacie i małej praktyki, zaś poszczególne zadania kampanii zgrabnie testowały nasze rajdowe umiejętności. Miejmy nadzieję, że i tym razem będzie podobnie.




Z powyższym rozwiązaniem wiąże się jednak pewien "drobny" niuans fabularny, który dla odmiany zupełnie już mi nie podchodzi. Otóż głównym bohaterem będzie znany fanom serii Tanner, problem jednak w tym, że nasz poczciwy gliniarz po ostatnich perypetiach trafił w ciężkim stanie do szpitala. Czy to rodzi jakieś problemy? Nieszczególnie, pod warunkiem, że mamy dobrego dealera, tak jak scenarzyści opisywanej tu produkcji. W celu urozmaicenia rozgrywki wprowadzona zostanie opcja Shift, pozwalająca pokierować najrozmaitszymi ludźmi, w których nasz pogrążony w śpiączce heros (a raczej jego niespokojny duch) będzie się wcielał niczym drobny cherubinek w niezłej, choć zapomnianej grze Messiah. Nic więc nie stanie na przeszkodzie, by w trakcie jakiegoś pościgu przeskakiwać w locie pomiędzy kolejnymi samochodami. Pomysł może się i sprawdzi, ale wytłumaczenie fabularne jest co najmniej debilne. Sztampowa, ale sensownie sklecona historia o gliniarzu pracującym pod przykrywką przemieni się w jakieś naciągane, tanie s-f. Co dalej, najeźdźcy z planety X?

Kolejnym elementem, który nasuwa jednoznaczne skojarzenia z częścią pierwszą jest samo miejsce akcji. Tytułowe San Francisco zwiedzaliśmy w oryginalnym Driverze, zaś twórcy obiecują najbardziej widowiskowe pościgi w historii serii, nawiązujące do takich klasyków kina jak Ronin czy nieśmiertelny Bullitt. Na to też w głównej mierze liczę. Od niebanalnej fabuły, interesujących przerywników, zróżnicowanych misji i miliona dodatkowych sub-questów mamy GTA. Driver powinien się skupić na tym, w czym od samego początku brylował - szalonej jeździe na krawędzi i obserwacji świata zza kierownicy (nie zabraknie widoku z wnętrza pojazdu). Premiera w okolicach tegorocznej gwiazdki, na wszystkich liczących się platformach sprzętowych.


Oceń materiał:

• 0 zgiń
• 3 graj