Japończycy gry kupują...

Solarius dobrze gada. A ja mu odpowiem.

Dood, spróbuj na łamach publicznego, oficjalnego pisma ew. portalu internetowego powiedzieć coś pozytywnego o kulturze która zdaniem więksozści promuje masowo:
- seks [choć to akurt ok jeszcze]
- zboczone zachowanie
- podglądanie
- podrywanie uczennic
- pedofilię
- fetyszyzm
- dewiacje
- itp.
- itd.

Chcesz zgadywać jaki będzie odzew? Ściera w PSX Extreme do dziś ze strachem wspomina "łapokalipse" jaka wybuchła wśród "zszokowanych matek-polek" po tym jak komiksy Kleja zagościły na łamach tegoż pisma o jeden raz za wiele z poziomem szerokopojętej 'wulgarności' o jeden [albo trzy :>] za wysokim.

Ażeby się czasem nie nadziać na bojówki moherów, bezpieczniej jest po prostu udawać że japończycy to "dziwne małe żółtki, których nikt nie rozumie i rozumieć nie chce". Rzekłem

"W sumie patrząc na niektóre zamiłowania japońskich graczy, może to i lepiej? ;)"

często w polskich mediach widzę zdania tego typu. Tu akurat było łagodne, jednak często (np. w CDA) autorzy tekstów muszą koniecznie przypomnieć czytelnikom, że Japończycy są dziwni itd., lol. Czynią to z uporem maczo, który w podobny sposób musi na każdym kroku przypomnieć, że jest wielki, silny i ma wspaniałe mięśnie.

Dlaczego o tym piszę? Bo tego nie rozumiem. Nie jestem japanofilem, nie uważam że kultura japońska jest ubercool a zachodnia do dupy. Jednak nie rozumiem, skąd w serwisach growych ta nerwowość wobec japońskich produkcji, jakby było tam nie wiadomo co. Czy ci redaktorzy boją się panicznie, że ktoś pomyśli że im się te gry podobają? Tak to wygląda, jednak zupełnie nie wiem, co może być tego powodem. Może ktoś z Gaminatora strzeliłby jakiś felieton, który by problem przybliżył?
Zaznaczam, że nie odnosi się to bezpośrednio do newsa powyżej; po prostu zainspirował mnie on do zadania tego pytania.