Tag: video dzień dobry

Rage or zonk?   Co Was najbardziej wkurza w grach? Pomijając to, że okazjonalnie nawet najlepszy tytuł potrafi się zwiesić. Co doprowadza spokojnego z natury gracza, pragnącego jedynie relaksu i dobrej rozrywki do szału?   Początkowo gra wydaje się dobra, nic nie wskazuje na to, że zaraz coś chrupnie, tak, drastycznie spada framerate i po prostu, zamiast grać, walczymy z kontrolerem... Strzelam, strzelam, strzelam, a tu nagle okazuje się, że nie mogę strzelać. Tak, zakiś bug wywalił moją snajperkę w kosmos, a wszystko, co ma trafić w przeciwnika trafie w uszkodzoną detekcję ... więcej

Dodany: 26.05.2012 18:10 przez

sakora

Eloł! Czy gry potrafią nas czegoś nauczyć? Nie mówię tu o produkcjach typowo edukacyjnych, a o tym, czy zdobyte podczas grania umiejętności i nauki, czy też nauczki, które otrzymaliśmy mogą jakoś pomóc nam w codziennym życiu? Ja zawsze mówię, że po szalonych partiach wyścigów i tonach strzelanek mam niezły refleks. Nie chwalę się, a jedynie stwierdzam fakt, że długotrwałe granie w takie pozycje jednak wyrabia określone odruchy. Co natomiast z innymi kwestiami jak choćby wybory moralne czy sporne i problematyczne kwestie, o których przyszło nam w grach decydować. Takich, które pozostawiły ... więcej

Dodany: 25.05.2012 21:48 przez

sakora

Gra na emocjach... Jakie emocje najczęściej towarzyszą grom? W przypadku filmu czy książki zapewne oddziaływanie pomiędzy opowiadaną historią, a odbiorcą jest zapewne mniejsze. Grając mamy wpływ na to, co się dzieje na ekranie. Od naszych decyzji i umiejętności zależą dalsze losy gry. Nie jesteśmy biernym uczestnikiem przedstawianej historii. Jesteśmy częścią akcji, a każdy nasz krok popycha wydarzenia do przodu. Rozmowa z napotkaną w grze postacią, ścięcie zakrętu na ręcznym hamulcu, szybsze rozbicie złego bossa i ocalanie kilku osób... Nie patrzymy biernie na przesuwające się na ekranie ... więcej

Dodany: 24.05.2012 19:02 przez

sakora

Heroł :) Kim są główni bohaterowie gier? Co powoduje, że o jednych zapominamy, a drudzy zapisują się na stałe w popkulturze? Co powoduje, że jednym razem zapamiętujemy kto był głównym bohaterem gry, a w drugim pamiętamy jedynie tytuł gry. Co powoduje, że bohater gry staje się tym, kim jest? Czasami mama wrażenie, że większość bohaterów to popularne zabijaki podlani cynizmem z tendencjami do cwaniakowania... Dlaczego jednych bohaterów pamiętamy i lubimy, a drugich nie. Często postacie przewijają się przez podobne tytuły, są zbudowani z tych samych elementów, jednak jeden z nich zyskuje ... więcej

Dodany: 23.05.2012 19:48 przez

sakora

Solution... Lubię wyzwania, jakie stawiają gry. W pozytywnym tego słowa znaczeniu. Nie mówię o zapychaczach typu trofea, ale o samej mechanice, rozgryzieniu problemu i prawdziwym momencie triumfu. Gry zwykle mają swoje momenty kluczowe takie jak walka z bossem, trudna decyzja fabularna lub emocjonująca potyczka, która wymknęła się spod kontroli, która wydawała się być stracona, a jednak mimo niesprzyjających okoliczności i zakręconych, wszechobecnych skryptów udało się z niej wyjść obronną ręką. Fajne uczucie, kiedy się coś uda, kiedy rozgryziemy o co twórcom chodziło, kiedy pokonamy ... więcej

Dodany: 22.05.2012 20:00 przez

sakora

Gry na ekranie. Kiedyś film na podstawie gry był osobliwością. Dziwnym zjawiskiem, które rozumiała jedynie wąska grupa docelowa. Było ich niewiele, ale niestety brakowało im i rozmachu, i scenariusza, i magii pierwowzoru. Mimo to, niektóre z nich okazały się zarobić na siebie i kontynuowano je z mniejszym lub większym skutkiem. To co udało się Mortal Kombat, nie udało się Street Fighterowi. W slad za tym pierwszym poszedł też serial, ale osobiście bym go przemilczał. Ostatnie lata przyniosły jednak bardzo wiele takich, egranizacji... Na osobną półkę postawię (nie)sławnego Uwe Bolla, ... więcej

Dodany: 21.05.2012 19:27 przez

sakora

Take the game...   Każdy lubi grać, ale co, kiedy za oknem ładna pogoda? Mamy maj, a słonecznych i letnich miesięcy jeszcze trochę przed nami. Podobnie w wakacje, grać, czy rzeczywiście zrobić sobie urlop?   Mobilne urządzenia do grania zawsze były obecne. Kilka generacji przenośnych konsolek, będące całkiem miłymi maszynkami, aż do najnowszych wcieleń pod postacią 3DS i PS Vita. Z drugiej strony poprzednia generacja też ma się dobrze w postaci kilku wersji DS i PSP.   Podobnie ma się to z laptopami, które są wystarczająco mocne, żeby zagrać na nich w wiele nowych pozycji, ... więcej

Dodany: 20.05.2012 20:55 przez

sakora

Art of gaming...   Patrząc na grę zazwyczaj wiemy, do jakiej kategorii ją zaliczyć. Jedne są produkcją AAA, inne średnikiem. Tak samo, jedne mimo ograniczonego budźetu zrealizowane są świetnie, drugie z rozdymanym markrtinkiem są zaledwie poprawne. Od kliku lat jeden trend zdaję się być bardziej zauważalny. Mimo tego, że pozycje tego typu zdarzały się wcześniej, to teraz pojawia się więcej tytłów, o których można powiedzieć, że są sztuką. Nie bójmy się tego słowa, gry mogą, a co najważniejsze są sztuką. Stoi za nimi wizja, scenariusz i rzesze (lub jedna) ludzi pracujących nad jej ... więcej

Dodany: 19.05.2012 19:29 przez

sakora

 Eeeeeeat Yooooour Braaaaaaain.... Od czasu do czasu lubię sobie dla totalnego odprężenia pograć w jakieś małe gierki. Poukładać bierki, klocki czy co tam jest pod ręką. Takie growe odmóżdżenie. Gier tego typu jest w sieci prawdziwe zatrzęsienie. Wiele dostępnych jest online, inne są dostępne za darmo, za kolejne wystarczy zapłacić niewielkie sumy, by cieszyć się...? Tak, cieszyć się prostą, niezobowiązującą, ale jednak wciągającą rozrywką. Tytuły zazwyczaj są prostymi grami logicznymi, zręcznościowymi lub przygodowymi. Oprawa jest kolorowa, zwykle baśniowa, podbudowana prostą ... więcej

Dodany: 18.05.2012 17:27 przez

sakora

Kup Pan cegłę... Gier jest wiele. Czasami myślę, że za wiele. Tytuły wyskakują jeden po drugim, jak grzyby po deszczu lub jak odpryski po pociskach. Mamy teraz gry dla każdego. Dla hardcorowca i casuala. Dla młodych i starych. Dla amatorów i profesjonalistów. Dla gospodyń domowych i rolników. Rynek jest pełen pozycji, jednakże nie zawsze idzie to jakością gier. Z jednej strony blockbustery i systemsellery, z drugiej strony tekturki w kioskach i gry indie. Każdy znajdzie coś dla siebie. Jednym razem trafi idealnie, innym się zawiedzie. Każdy ma ulubione tytuły, serie i pozycje na które ... więcej

Dodany: 17.05.2012 18:59 przez

sakora

Ocenić fair...   Wiele gier często przedstawia sobą przerost formy nad treścią. Ukazują się jako jedyna i słuszna gra danego gatunku, z niesamowitą grafiką, obłędnym systemem zniszczeń, intuicyjnym i rewolucyjnym sterowaniem, jednak w środku są puste. Są typową wydmuszką opakowaną w niezły engine, nie dostarczają nic poza grafiką. W sumie ile można przyglądać się ładnym widoczkom i eksplozjom, jak za nimi nie stoi nic, co mogłoby być scenariuszem? Z drugiej strony mamy gry, w których treść jest najważniejsza. Nie silą się na graficzne wodotryski, nie dbają o całą oprawę, a jedynie o ... więcej

Dodany: 16.05.2012 17:54 przez

sakora

Gaz do dechy i rakietą mu w tył...   Dziś zostałem doprowadzony do szewskiej pasji. Ostatnimi czasy odzwyczaiłem się od korków w mieście. Do pracy śmigam sobie nową drogą, z jednej miejscowości podmiejskiej do drugiej. Zajmuje mi to dziesięć minut.   Popołudniu trasa takiej samej długości zajęła mi minut dziewięćdziesiąt. Koszmar na drodze. Korek na korku, idiota za idiotą. Co po chwilę ktoś komuś zajeżdża drogę. Wpycha się na chama. Zamiast pomyśleć, że i tak nie przejedzie, że i tak będzie stać na tych światłach, musi za wszelką cenę udowodnić, że wydaje mu się, że jest samcem alfa ... więcej

Dodany: 15.05.2012 22:04 przez

sakora

Oddaj swój portfel!  Każdy przemysł ma swoje wielkie nazwiska. Celowo ich nie wymienię. Osoby, które wpływały bądź wpływają na to jak wygląda elektroniczna rozrywka. Wizjonerzy i wyrobnicy, szaleńcy i chłodno kalkulujący spekulanci. Wiele gier nie powstałoby, gdyby nie upór lub charyzma jednej osoby stojącej za nimi. Jednej, która pociągnęła za sobą innych. Zaraziła pomysłem, pokazała jak należy pracować. Często osoba na tyle odważna, żeby przełamywać stereotypy i wyznaczać nowe granice gier. Ci ludzie tworzyli podwaliny pod elektroniczną rozrywkę, jedni z nich robią to nadal, drudzy ... więcej

Dodany: 14.05.2012 19:22 przez

sakora

Statplayer...  Różne statystyki mówią, że nie zawsze kończymy gry. Pytanie, co oznacza dla nas zakończenie gry. Przejście jej w całości i obejrzenie zakończenia? Przejście wszystkich ścieżek fabularnych o wątków pobocznych? Wymasterowanie gry na maxa, ze wszystkimi wymaganiami, nawet jeśli są kompletnie bezsensowne i kosztują nas sporo czasu i frustracji? Mam wrażenie, że kiedyś nie było problemów z oczywistym zakończeniem gry. Teraz,w dobie wszechobecnej sieci, wszelkich dokonań i archivementów wygląda to zupełnie inaczej. Kiedyś cieszyłem się, że osiągnąłem określoną sprawność lub ... więcej

Dodany: 13.05.2012 19:46 przez

sakora

Rozegranie... Każdy gracz ma jakiś ulubiony rodzaj gier, który najbardziej preferuje. Z drugiej strony są pozycje, w które nie zagrałby za żadne skarby. Podobnie ma się to do sposobu rozgrywki i tego, czy gra się samemu, czy w większej lub mniejszej grupie. Wariacji na temat sposobu rozgrywki jest wiele. Rozpoczynając od najbardziej klasycznych, na totalnych wariacjach i mieszaninach różnych trybów kończąc. Standardowo mamy single player, coopa, multi. Granie lokalne, gorące stołki, lany... Na przestrzeni lat trochę się tego zebrało. Zawsze podczas takiej gry jest gdzieś po drugiej strony ... więcej

Dodany: 12.05.2012 18:04 przez

sakora

 Piątkowe rozprężenie... Po całym tygodniu pracy, piątkowym popołudniem zawsze dopada mnie znużenie. Wyczerpanie jest nieodłączną częścią piątku. Tym bardziej, kiedy za oknem skwar doprowadzający mnie do potwornego szału. Po prostu jestem zwierzęciem zimnolubnym. Podobno w piątek popołudniem zaczyna się weekend, problem jest w tym, że nie mam zwykle siły, żeby z niego skorzystać. Zasiadam na fotelu i czekam aż mi przejdzie. Przecież to wolny czas, trzeba z niego skorzystać, prawda? Problem w tym, że żeby cokolwiek zrobić, trzeba się ruszyć. Nie można się ruszyć, jak jest się ... więcej

Dodany: 11.05.2012 18:28 przez

sakora

Duuuuurieeeeeeeelllllll!!!   Wokoło huczy o Diablo III. Uderza do mnie z portali. Wali standami reklamowymi. Atakuje z telewizji. Jest wszędzie. I w zupełności mnie to nie rusza. Diablo nigdy mnie nie ruszało, dlatego też nie rozumiem tego całego hypeu wokoło niego.   Szanuję Blizzarda za inne tytuły, gratuluję im pozycji na rynku, szlifowania pomysłów, doskonałego zaplecza technicznego, ale najbardziej gratuluję im działu marketingu. Oni sztukę kreowania informacji i podsycania emocji odbiorcy opanowani do perfekcji.   Grałem zarówno w Diablo I oraz Diablo II i nie ukrywam, że ... więcej

Dodany: 10.05.2012 18:06 przez

sakora

Back to good memories... Każdy ma swoją ulubioną grę. Pozycję, która przyniosła mu najwięcej rozrywki, dostarczyła najsilniejszych emocji, zmieniła coś w graczu. Sam takich pozycji mógłbym wymienić może z trzy, cztery. Jednak wiem, która z nich naprawdę zostawiła na mnie swoje piętno...   Gra ukazała się w 1998 roku, akurat, kiedy sam miałem jeszcze naście lat. Najpierw w prasie znalazłem jej demo. Niesamowite i sugestywne. Przesiąknięte klimatem noir i okultyzmem.   Nie wiem, ilu z was zna tę grę, która dla mnie stała się wędrówką pełną silnych emocji i niełatwych wyborów... ... więcej

Dodany: 09.05.2012 17:36 przez

sakora

 Hakuna matata! Przed laty gry były wyśmiewane i przeklinane. Nawet dziś pojawiają się co rusz kolejne oskarżenia pod ich adresem. O złym wpływie na młodych, o przedawkowaniu grania, o kulcie satanistów, czy obwinia się je o to, że krowy dają za mało mleka. Na szczęście podejście to się zmieniło, gry stały się pełnoprawną częścią popkultury. Nie wiem, czy to ze względu na powolne dojrzewanie osób wychowanych na grach, które przeniosły swoje doświadczenia z wieku młodzieńczego w dorosłe życie, czy też z powodu tego, że biznes poczuł idącą za grami gotówkę i wraz z często gigantycznymi ... więcej

Dodany: 08.05.2012 19:21 przez

sakora

Viva la revolution! Kilka dni temu zakończyłem remont w domu. Zamieniałem miejscami sypialnię z pokojem moich córek. Wszystko robiłem sam, krok po kroku. Wystawianie mebli, szpachlowanie dziur, nowe panele, malowanie, montaż nowych mebli... I tak zeszły dwa tygodnie, kiedy powoli, wieczorami osiągnąłem zamierzony efekt. Okazało się, że wyszło tak jak chciałem. Nowe kolory, nowy układ pokoi, zupełnie nowe wrażenia w tych samych ścianach. Kilka starych elementów, kilka nowych, nowa oprawa i to samo miejsce wydaje się ładniejsze, pełniejsze i bardziej funkcjonalne. Wystarczy chcieć. ... więcej

Dodany: 07.05.2012 17:49 przez

sakora