Elvira: Mistress of the Dark (PC), (Amiga), (Atari ST), (Commodore 64),

Opis gry Elvira: Mistress of the Dark

„Elvira: Mistress of the Dark” produkcji Horror Soft stanowi połączenie przygodówki z cRPG w klimacie horroru. Inspiracją do jej powstania była wykreowana przez Cassandrę Petersom postać tytułowej Elviry o charakterystycznym gotyckim wizerunku i ciętym poczuciu humoru. Prowadziła ona program „Movie Macabre” prezentujący filmy grozy klasy B, a także zagrała główną rolę w dwóch komediach grozy firmowanych jej pseudonimem. Na potrzeby gry aktorka została zaangażowana w produkcję. „Elvira: Mistress of the Dark” została wydana przez Accolade w 1990 roku na PC, skąd przeniesiono ją na Commodore 64, Amigę oraz Atari ST.

Elvira została uwięziona w swym zamku przez ducha zabitej przed wiekami Królowej Emeldy, która pragnie powrócić do świata żywych i rozpocząć jego podbój. Gracz wciela się w postać wynajętego bohatera, który przybywa z pomocą. Już na początku zostaje jednak pojmany przez popleczników Emeldy, z rąk których ratuje go sama Elvira. Aby mogła ona odzyskać pełnię magicznej mocy i pokonać zła królową, bohater będzie musiał zdobyć jej magiczną księgę i wykonać szereg innych, nie mniej ważnych zadań.

Akcję gry obserwujemy z perspektywy pierwszej osoby, zaś zarówno rozgrywka, jak i interfejs stanowią połączenie przygodówki z grą cRPG. Po prawej stronie ekranu znajdują się polecenia (np. otwórz, użyj, rzuć, zmieszaj), zaś u dołu inwentarz charakterystyczny dla klasycznych gier przygodowych. Z kolei atrybuty bohatera (siła, wytrzymałość, zręczność, doświadczenie itp.) wskazują na inspirację grami cRPG. W „Elvira: Mistress of the Dark” dialogi odbywają się automatycznie i nie mamy wpływu na ich przebieg.

Zamek Elviry obejmuje ok. 800 dwuwymiarowych lokacji, pomiędzy którymi poruszamy się skokowo. Na temat większości elementów otoczenia możemy otrzymać krótki komentarz bohatera. W przypadku napotkania przeciwnika ekran zmienia się na czas walki, prezentując znajdującą się naprzeciw nas wrogą postać. Na przemian wyprowadzamy ataki (pchnięcia lub cięcia) oraz obronę (bloki lub parowanie) z prawej lub lewej strony tak, aby trafiać przeciwnika przy jednoczesnym unikaniu jego ataków. Bohater zginąć może na kilkadziesiąt różnych sposób, zaś każdy z nich wiąże się z osobną animacją lub grafiką. [ # edytuj opis ]