WRC 2 (Xbox 360)

Większość serii które niegdyś zahaczały o grunt WRC odeszły od realizmu na rzecz dobrej zabawy i arcadeowości, więc zapaleni fani rajdów pozostali na lodzie. Podczas gdy wszyscy inni zdecydowali się na tworzenie gier pełnych akcji i efektownych popisów, lub zawierających przeogromne garaże samochodów i fotorealistyczne trasy, WRC2 jest chyba ostatnim tytułem który próbuje wykorzystać daną mu licencję World Rally Championship. Jak mu to wychodzi?


Na swoje nieszczęście WRC2 robi tragiczne pierwsze wrażenie. Niewygodne, nieładne i niezwykle powolne menu poprowadzi nas do kilku bardzo nudnych początkowych wyścigów. Jak na dłoni widać też, że twórcy gry bardzo mocno inspirowali się drugim i trzecim DiRTem, jednak nie udało im się osiągnąć podobnego poziomu dopracowania. Mechanika cofania czasu została skopiowana w skali 1:1, a wygląd ikon w menu przyprawiła mnie o lekkie deja vu.

Kiedy już przebrniemy przez kiepski początek objawia się nam nawet przyjemna gra. Jasne, jest szpetna jak noc, ale mimo to da się przy niej bawić. Jak można się było spodziewać po grze na licencji World Rally Championship, naszym celem będzie spalenie ogromnej ilości benzyny w najróżniejszych lokacjach na terenie całego świata. W drodze na szczyt zostawimy za sobą masę kurzu, strzępki lakieru, a także zasmuconych oponentów.

Głównym trybem rozgrywki jest "Road to WRC", czyli po prostu kampania z elementami zarządzania zespołem. Jeszcze przed samym wyścigiem możemy zatrudniać i zwalniać członków ekipy, wyszukiwać nowe rozwiązania dotyczące części samochodów, zmieniać najdrobniejsze detale, a nawet umawiać się z konkretnymi sponsorami. Kiedy już zasiadamy za kółkiem naszym celem jest dojechanie na jak najwyższej pozycji, chociaż należy uważać też na dodatkowe wytyczne nagradzające nas pieniędzmi i reputacją.

Jednakże na "Road to WRC" gra się nie kończy - Milestone wyposażyło ich tytuł w tryb pojedynczego wyścigu i dwa tryby rozgrywki z innymi. O dziwo nie znajdziemy tutaj podzielonego ekranu, a jedyna lokalna opcja multiplayerowa to "gorące krzesła", czyli gra na zmianę z innymi. Drugi tryb multiplayerowy rozgrywany jest - w moim przypadku - w całości na Xbox Live. W teorii działa on dobrze, w praktyce serwery świecą pustkami.

Niestety, czas powrócić do problemów związanych z grą. Jeżeli graliście w poprzednią odsłonę WRC, to uczucie deja vu nie odpuści Was nawet na krok - większość tras z poprzedniczki została potraktowana metodą kopiuj-wklej, z dodaniem kilku nowych dróg. Razi też trochę zbyt niski poziom trudności. Prawie zawsze jedno podejście wystarczy, by każdy wyścig ukończyć na podium.

Graficznie WRC2 nie powala. Kiepskie modele, rozpikselowane drzewa, a także sporo doczytujących się tekstur - to wszystko czeka na Was w paczce, razem z solidną dawką bugów graficznych. Jeśli zaś chodzi o muzykę to... jaką muzykę? Tę garstkę średnich kawałków dostępną tylko w menu? Chyba żartujecie. Cóż, samochody też nie brzmią najlepiej, a głos pilota wcale nie polepsza sprawy. Ogólnie warstwa audiowizualna leży i kwiczy.

Na nieszczęście twórców, WRC2 jest mocno przyćmione przez rumaka ze stajni Codemasters i morze błędów. Zaraz zapewne odezwą się głosy rajdowy ch purystów, ale mam dla nich następującą odpowiedź - lepiej przeboleć bardziej arcadeowy model jazdy by móc dobrze bawić się podczas rozgrywki, niż udawać, że WRC2 jest choć w połowie tak dopracowanym tytułem. Jeżeli bardzo zależy Ci na większym realizmie, albo po prostu uważasz, że DiRT3 jest zbyt dobrą grą i potrzebujesz czegoś słabszego, to trafiłeś w dziesiątkę. WRC2 otrzymuje ode mnie ocenę trzy-na-pięć. Może przy trzeciej części będzie lepiej.