Crimson Alliance (Xbox 360)

Gdy mroczne siły opanowują kontynent, a źli nekromanci zaczynają bawić się starożytnymi artefaktami w celu przywrócenia demonów do życia, można zadzwonić tylko po jedną ekipę. Pewnie myśleliście o pewnej trójce pogromców duchów, ale w tym świecie nie znajdziecie takich luksusów. Ludzkości wystarczyć musi Szkarłatne Przymierze, którym zajmę się w dzisiejszej recenzji.


Fabuła Crimson Alliance jest tak mierna i szczątkowa jak to tylko możliwe. Młoda królowa zaczęła babrać się w mrocznej magii, stała się demonem, ktoś ją uwięził, tysiąc czy ileś-tam lat później inny ktoś chce ją przywrócić do życia. Po drugiej stronie tego konfliktu staje nasza grupa trzech herosów ponieważ... No właśnie, nie wiadomo dlaczego. Twórcy próbowali przedstawić fabułę za pomocą okazjonalnych cutscenek, ale ich średnie wykonanie i wołające o pomstę do nieba dialogi sprawiają, że historia nie zainteresuje absolutnie nikogo.

Na szczęście sfera rozgrywki jest w znacznie lepszej kondycji. Na początku wybieramy jedną z trzech postaci - zabójcę, najemnika, lub czarodzieja. Każda z nich ma zupełnie inny zestaw możliwości i umiejętności, a co najlepsze, gra oferuje zabawę w lokalnym i sieciowym co-opie. W trakcie rozgrywki przewędrujemy przez kilka poziomów rozmieszczonych na bardzo wygodnej mapie gry, wycinając swoim orężem drogę poprzez zastępy przeciwników.

Najważniejszym elementem w Crimson Alliance jest na pewno walka, którą rozwiązano bardzo dobrze. Wspomniane wcześniej różne zestawy umiejętności sprawiają, że postaci świetnie uzupełniają się nawzajem. Mag jest idealny na rzucanie zaklęć z daleka, ale w momencie gdy zbliżą się do niego wrogowie, gość jest w kropce. Na ratunek przybywa mu wojownik, który jest najmocniejszy w walce wręcz, lecz w zamian za to nie ma żadnej umiejętności zasięgowej. Zabójczyni jest postacią znajdującą się gdzieś pomiędzy nimi - niezbyt silne ciosy i rzuty nożami, ale nadrabia to szybkością.

Przy okazji świat gry pełen jest różnego rodzaju sekretów. Dobrze poukrywane miejsca kryją nagrody w postaci złota - którego możemy pozbyć się w sklepikach - dodatkowych "serduszek" zdrowia, a także ekwipunku. Tego ostatniego jest całkiem sporo, a różne warianty pancerza i broni wspomagają nasze statystyki. Warto wspomnieć też o specjalnych przedmiotach użytkowych, których umiejętne wykorzystywanie wspomaga nas w walce.

Pod koniec każdego poziomu sumowany jest nasz wynik za walkę, znajdowanie sekretów, a także czas przejścia etapu. Z tej trójki to właśnie punkty z pojedynków przyznawane są w najbardziej ciekawy sposób - przynajmniej w teorii. Pokonując wrogów stopniowo zwiększany jest nasz mnożnik punktowy; każdy następny coraz trudniej uzyskać, a maksymalny poziom to ośmiokrotny mnożnik. Niestety, za każdym razem gdy zostajemy trafieni, tracimy jeden poziom mnożnika.

Jest to chyba największą wadą gry - sama w sobie nie jest zatrważająco trudna, ale gdy skupimy się na owym mnożniku, to każde przyjęte trafienie przywołuje niezwykłą falę frustracji. Co gorsza, w co-opie wszyscy gracze posiadają wspólny mnożnik, czyli wrogowie mają dużo więcej szans na zredukowanie go. Problem potęguje też niezbalansowanie niektórych oponentów - gdy dla przykładu, widzimy gościa z karabinem maszynowym strzelającym serią, to już możemy pożegnać się z naszym ciężko zdobytym mnożnikiem. A im dalej, tym znacznie gorzej.

Przy wydaniu gry Certain Affinity zdecydowało się na dość nietypowy krok. Crimson Alliance można zakupić za 800 MSP, lecz wtedy będziemy mieć dostęp tylko do jednej z trzech klas - żeby bawić się wszystkimi trzema, musimy wydać 400 punktów więcej. Jest to dziwna decyzja, gdyż przy kupnie gry otrzymujemy pełen produkt, zablokowany według "widzimisię" twórców. Jeżeli po dokupieniu klas dalej chcielibyście wydać trochę pieniędzy, to za równowartość 80 punktów Microsoftu możecie nabyć dodatkowe złoto w grze na przedmioty. I tak oto dostajemy tytuł nie-Free-to-Play ze sklepikiem mikropłatnościowym.

Wizualnie Crimson Alliance trzyma poziom. Scenerie są w miarę zróżnicowane, animacja stoi na dobrym poziomie, a sama grafika - nawet pomimo pewnej cukierkowości - wykonana została porządnie. Niestety, Wasze uszy nie podzielą zachwytów Waszych oczu. Efekty dźwiękowe opisałbym jako "upierdliwe", a samej grze na pewno nie pomagają złe dialogi oraz mało interesująca muzyka. Polecam w trakcie rozgrywki wspomóc się własną playlistą, bo oprawa audio może zniechęcić.

Wspomniany tytuł działa jak należy i - w teorii - jest całkiem dobrym action-RPG, lecz kilka nieprzemyślanych elementów wraz ze średniawą oprawą i górami frustracji nie pozwalają mi na nagrodzenie tej gry wyższą oceną niż trzy-na-pięć. Było tu sporo potencjału, lecz czarodziejom z Certain Affinity nie udało się go należycie ożywić.