Insanely Twisted Shadow Planet (Xbox 360)

Pewnego ranka pan Ufok wyjrzał przez okno i zobaczył swoje słońce pożerane przez mrok. Kilka chwil później nienaturalny cień padł też na jego rodzimą planetę. Najpierw rząd zdelegalizował jego ulubione sondy analne, potem, po otwarciu międzygalaktycznych granic, jego własny, zielony glob zalała tania siła robocza z pobliskiej galaktyki, a teraz TO. Tego już było za wiele. Pan Ufok wsiadł do swojego ufolotu i poleciał walczyć z mroczną, interplanetarną zarazą Szaleńczo-pokręconej Planety Cienia!



Tak oto prezentuje się opowieść w tej osobliwej grze. Czy jest to jednak dobra gra?

Insanely Twisted Shadow Planet jest osobliwą mieszanką dwuwymiarowej, latanej strzelanki kierunkowej, gry logicznej oraz Metroida. Latamy sobie w dwuwymiarowym środowisku, używamy różnych narzędzi do walki z przeciwnikami oraz rozwiązywania zagadek, a przy tym eksplorujemy dość rozległą mapę.

Oprawa graficzna jest bardzo stylowa i odrobinę przypomina World of Goo, ale ma dostatecznie dużo własnego klimatu, aby się wyróżniać. Większość obiektów wydaje się dwuwymiarowa, ale od czasu do czasu natrafiamy na coś bardziej przestrzennego wizualnie. Dziwaczne, pokręcone stworzenia, pełne niepokojących kształtów i giętkiej roślinności otoczenia, niezła fizyka obiektów - oto obraz naprawdę ładnej i nietuzinkowo wyglądającej gry. Udźwiękowienie jest także odpowiednio dziwaczne, aby pasować do tej stylistyki, a muzyka symfoniczna dobrze podkreśla akcję.

No dobrze, wiemy już, że artystyczna wizja gry jest jej mocną stroną. Ale na czym to tak naprawdę polega i jak będziemy się przy tym bawić?

Nasz latający stateczek sterowany jest jak w klasycznych, kierunkowych strzelankach. Jeden analog kontroluje jego ruch, a drugi pozwala mierzyć bronią lub narzędziem w określoną stronę. Przycisk strzału i wygodne kołowe menu do wybierania oręża domykają banalnie prostą obsługę rozgrywki.

Wraz z postępami w grze będziemy zdobywać kolejne narzędzia i typy uzbrojenia. Działko, laser, promienie kinetyczne, łapka do chwytania i przenoszenia obiektów, zdalnie sterowane rakiety oraz wiele innych gadżetów czeka na odkrycie. Każde narzędzie ma zupełnie inne zastosowanie. Wiele z nich można wykorzystać zarówno podczas rozwiązywania zagadek jak i walki. Ileż radochy daje odkrycie, że wroga nie tylko możemy zastrzelić, ale i chwycić łapką, a potem roztrzaskać o ścianę.

Mechanika manipulowania narzędziami i obiektami jest całkiem solidna, ale kiedy wykonujemy nasze działania w ferworze walki często okazuje się, że precyzja obsługi niezbyt dobrze sprawdza kiedy musimy się spieszyć. Wtedy nagle okazuje się, że próby chwycenia jakiegoś obiektu i umieszczenia go we właściwym miejscu przypominają podnoszenie jabłka przy dyslokacji stawu barkowego.

Dlatego też przeszkadza trochę fakt, że Instanely Twisted Shadow Planet ma całkiem sporo elementów zręcznościowych podczas gdy mechanika rozgrywki najlepiej sprawdza się przy rozwiązywaniu zagadek. Co gorsza zagadki te przez całą grę pozostają bardzo łatwe, ale już stopień trudności elementów zręcznościowych rośnie pod koniec dość gwałtownie zmuszając nas do licznego powtarzania walk z bossami. Podczas batalii finałowej miałem ochotę odgryźć sobie rękę kiedy to każdy zgon zmuszał mnie do ponownego przechodzenia już rozpracowanych faz potyczki i ginięcia w tej części starcia, której jeszcze nie rozgryzłem.

Zdecydowanie wolałbym, aby elementy zręcznościowe były mniej uwypuklone, a twórcy skupili się bardziej na obmyślaniu nowych zagadek. Nie znaczy to jednak, że gra jest nudna z powodu zbyt łatwych łamigłówek. Instanely Twisted Shadow Planet cały czas karmi nas nowościami. Nowe narzędzia, nowe mechaniki rozgrywki, nowe typy zagadek, nowe zachowanie otoczenia. Będziemy chwytać się roślin pędząc unoszeni podwodnym prądem morskim, ustawiać kryształy, aby ukierunkować laser i zatykać odpływy wody, aby zmienić jej poziom. Ciągłe nowości nie pozwalają się nudzić, a każde kolejne narzędzie otwiera nam drogę do kolejnej lokacji, do której wcześniej nie mogliśmy się dostać. Przez to przypomina to dość mocno Metroida, bo chociaż nie biegamy i nie skaczemy to sposób prowadzenia rozgrywki jest podobny.

Niestety ITSP nie jest zbyt długim tytułem. 4-5 godzin wciągającej rozrywki oznacza, że grę można ukończyć przy jednym posiedzeniu. O kilka chwil zabawę wydłuży nam kooperacyjny tryb ucieczki z latarnią. Możemy w nim lokalnie lub po sieci, w grupie do 4 graczy, uciekać długim korytarzem pełnym przeszkód i wrogów przed goniącą nas, ogromną, mackowatą bestią (Cthulhu?).

Każdy gracz ciągnie za sobą latarnię, ale przegrana jest nieunikniona. Albo wszyscy zginą, albo zniszczone zostaną latarnie lub bez dopadnie nas bestia. A wtedy spać będziemy wspólnie na dnie oceanu poprzez dziwne eony z Wielkimi Przedwiecznymi... Umm, nie ta bajka. Oczywiście podliczą nam punkty, bo o to tu chodzi.

Ten multiplayerowy tryb jest całkiem przyjemny, ale dość szybko zaczyna nużyć i męczyć, bo jednak jego charakter jest mocno zręcznościowy, a, jak już wspominałem, dyslokacja stawu barkowego to nic przyjemnego.

I oto całe Instanely Twisted Shadow Planet. Bardzo fajna, interesująca i grywalna gra, która jest nieco krótka i mogłaby trochę zyskać, gdyby stała się bardziej grą logiczną niż zręcznościową. Mimo to warto w nią zagrać, bo nie nudzi ani przez chwilę i jest dobrą grą.

Udanego ratowania zielonego globu z mrocznych macek ponurej planety! Game on!