LEGO Harry Potter: Years 1-4 (Xbox 360)

Ciepło wspominam gry z Harrym Potterem. A przynajmniej dwie pierwsze - „Kamień Filozoficzny” i „Komnata Tajemnic” były dobrymi grami. W "trójkę" nie grałem, po zakupie "czwórki" żałowałem wydania tylu pieniędzy. "Piątka" była lepsza, "szóstka" - trochę gorsza a jeśli chodzi o "siódemkę", to nawet jej nie tknę. Jak więc jest z Harrym w wersji Lego?

Gdy tylko dowiedziałem się o tym, że robiona jest gra Lego ze znanym czarodziejem, ucieszyłem się. Nie to, żebym był fanboyem, ale darze tę serię ogromnym sentymentem. Więc przyjrzyjmy się samej grze. Gdy ją odpaliłem, doznałem małego deja vu. Taka sama grafika i ten sam mechanizm rozgrywki... ale od początku.
W grze pochadzamy się po Hogwarcie przez 4 pierwsze lata nauki. Na początku stwierdzę, że twórcom udało się zgrabnie opowiedzieć historię bez słów. Zdaje się też, że ten klockowy Harry ma więcej klimatu książki niż filmu. I bardzo dobrze. Jak to w grach Lego bywa, będziemy rozwiązywać zagadki logiczne, walczyć z wrogami i - przede wszystkim, zwiedzać Hogwart. Tutaj nie jest on tak rozbudowany jak w „Zakonie Feniksa” i w „Księciu Pół-krwi”, ale jest tak samo dobrze zrobiony. I tak samo jak w grach opartych na filmach Yatesa, będziemy łazić w jedną stronę, potem w drugą... i tak do końca gry.

Spójrzmy na rozgrywkę. Praktycznie nic się tu nie zmieniło, ale autorzy skupili się głównie na zagadkach i eksploracji. Tak więc znowu będziemy niszczyć różne rzeczy w poszukiwaniu np. składnika do eliksiru (o czym za chwilę) albo szukać rozwiązania kolejnej zagadki. Podczas nauki w Hogwarcie, między misjami będziemy uczęszczać na lekcje. Będziemy się uczyć się zaklęć typu Lumos czy Wingardium Leviosa. Robienie eliksirów ogranicza się do znalezienia odpowiedniego składnika i wrzucenia go do kotła. A jak jest z zaklęciami obronnymi? No cóż. Możemy je kupować w specjalnym sklepie, ale nie będziemy z nich często korzystać. W grze jest mało walk i raczej nie będziemy używać czaru wywołującego wymioty ślimakami, prawda?

Oczywiście mamy dostęp do co-opa. Niestety radość z niego psuje trochę bezużyteczność postaci, mimo iż jest ich aż 100. Każda bowiem jest do siebie podobna. No, może Ron ma szczura, który wejdzie w kanał, ale większość bohaterów nie przydaje się. Mamy też możliwość pokierowania jugolami lub czarnymi charakterami, o ile dokonaliśmy zakupów.

Teraz co nieco o rzeczach, które możemy robić na Ulicy Pokątnej. Każdy wie, że w każdej grze Lego mamy swoją bazę, gdzie możemy kupować bohaterów do Free Playa, czy nowe moce. W jednym sklepie nabywamy zaklęcia, w drugim - wspomnianych wcześniej bohaterów a w kolejnym możemy wpisywać kody. Mamy też kilka map dodatkowych a na nich określone zadania, ale najbardziej podobał mi się edytor poziomów. Dzięki niemu, możemy budować dosłownie wszystko. Powraca też tryb Free Play, czyli możliwość powtórzenia danego etapu innym bohaterem. Dzięki temu, możemy odnaleźć wcześniej pominięte rzeczy.


Czas na oprawę audiowizualną. Grafika trzyma ten sam, dobry poziom z innych gier lego. W grze znalazły się także: niezłe udźwiękowienie i muzyka dosłownie ukradziona z filmów, która buduje klimat rodem z książek. I oto cały Lego Harry Potter Years 1-4. Porządna gra i jedna z lepszych z serii o Potterze. Nie wprowadza wielu zmian w serii Lego, ale jest bardzo dobrym produktem. Ode mnie otrzymuje 8 z ogromnym plusem na 10. Za świetną zabawę, tryb kooperacji, edytor poziomów i za wiele innych dobrych rzeczy oraz - niestety, za mało nowości.