Grand Theft Auto (PSX)

Która seria gier jest jednym z prekursorów zabawy z otwartym modelem świata? Która seria gier jest jedną z częściej przywoływanych przy dyskusji o brutalności gier? Która... Takich pytań mógłbym zadać wiele, a odpowiedź jest jedna - Grand Theft Auto. Tak, to naprawdę kultowa pozycja. Przed Wami retro-recenzja pierwszej części.

Wpierw - krótkie wyjaśnienie, o czym w ogóle mowa - wcielamy się tutaj w gangstera, drobną płotkę w przestępczych strukturach, za to mającą wielkie ambicje. Pnie się powoli po szczeblach gangsterskiej kariery, wykonując różne, coraz trudniejsze zadania. Gra zawierała 3 miasta, po pierwotnym Liberty city dostaliśmy jeszcze 2, których nazwy fani pewnie sami odgadną. Tak, Vice City oraz San Andreas. Są to po kolei klony takich miast jak Nowy Jork, Miami oraz San Francisco.

Jak wspomniałem na początku, gra miała otwarty świat - można było zignorować wypełnianie zadań i porobić rozróby na mieście, urządzić ogólną masakrę, a potem uciekać policji. Zresztą, ci którzy grali, pewnie pamiętają grupkę osób chodzących gęsiego - wyznawców Hare Kriszna, których można było rozjechać - chyba ulubiona zabawa większości graczy. Można było na ulicy wyciągnąć dowolną osobę z pojazdu, a potem nim uciec. Można było... ogólnie w GTA sporo rzeczy "można było ". Właśnie za to gracze (w tym - także i ja) pokochali tą serię.

Pojazdów w grze było mnóstwo typów, chyba nikt poza twórcami nie wie ile. Mamy wiele modeli aut, przeróżne autobusy, cysterny czy też motocykle. Za to - duży plus. Oczywiście, nie ma co liczyć na jakiekolwiek prawdziwe marki - ale nie o to w tej grze chodzi.

Strzelaniny są niestety nieco słabe - głównie przez nienajlepsze sterowanie. Trzeba się było do niego przyzwyczaić, ale gra ostatecznie to wynagradzała. Mieliśmy klasyczny arsenał - pistolet, karabin maszynowy, bazooka, miotacz ognia, a w przypadku braku jakiejkolwiek broni, zawsze pozostawała możliwość potraktowania przechodnia za pomocą najbardziej prymitywnej broni - pięści. Co ciekawe, broń zazwyczaj leżała w skrzyniach porozrzucanych po mieście - rzeczywiście, świetne miejsce do ukrywania arsenału. No cóż, ta gra nie była zbyt realistyczna, ale nie o to w niej chodziło. Tak naprawdę głównym celem była czysta zabawa.

Grafika niestety nigdy nie była ładna - ot, płaskie, nieco rozpikselizowane środowisko, gdzie tylko budynki były trójwymiarowymi bryłami - a obecnie wprost leży i prosi by ją dobić. Wersja na PSX niewiele różniła się od wersji PC-owej. Dźwiękowo jest za to lepiej - poza tragicznie oddanym "głosem w słuchawce", całkiem nieźle oddaje odgłosy miasta.

GTA nie posiada multiplayera, co przez lata było złym znakiem serii, później poprawianym w fanowskich modach, ostatecznie wprowadzonym w czrórce. No, po dwunastu latach w końcu się udało.

O dziwo, Rockstar zachował się naprawdę przyzwoicie - OFICJALNIE potwierdził, że GTA w chwili obecnej jest całkowicie darmową produkcją, więc można ją legalnie ściągnąć. Miły gest dla graczy, zwłaszcza że sama gra, poza oczywiście grafiką, niewiele się zestarzała i dalej oferuje ciekawą rozgrywkę. Ode mnie - porządna siódemka. Ave.