Battlefield 3 (PS3)

"Wojna" – w ludziach urodzonych w okolicach rocznika 1939 te słowo budzi strach. Jeśli o nas chodzi to kojarzy ona się nam z markami Activision i EA. O ile nie dostałeś ostrego szlabanu na komputer , lub nie spotkała cię podobna mrożąca krew w żyłach kara, to na pewno słyszałeś o wojnie gigantów o tytuł najlepszego FPS-a roku. EA zapowiadało rewolucje, BF3 miał odmienić ten gatunek, a tak naprawdę wyszło im to…

Zacznijmy od kampanii dla pojedynczego gracza, z którą to zapewne każdy zacznie swoją przygodę z nowym wytworem studia DICE. Całość zaczyna się od mocno oskryptowanej misji w pociągu , która to doskonale nam pokazuje jak będzie wyglądać reszta gry – liniowo, pełno skryptów i cholernie krótko. Jak krótko ? Bardzo – niewiele ponad 4h, co pobiło nawet rekord CoD: MW2 . Opowieść jest toczona w niemal identyczny sposób co w Black Opsie – przeplatające się retrospekcje (których jest 12) i wywiady. Wszystkie misje rozgrywają się na raczej mało różnorodnych, ale realistycznie wyglądających lokacjach (w jednej z końcowych misji czułem się jak w prawdziwym lesie). Przerywniki filmowe są wygenerowane na silniku gry i wiążą się ze słabą fabułą gry (jest ona nijaka i nie do końca wiadomo o co w niej chodzi a zakończenie to totalna klapa). Postacie nam towarzyszące są średnio wyraziste – mi zapadła w pamięć tylko jedna, pod którą głos podkładał Cezary Pazura (pewnie dlatego). Broni do wyboru mamy całkiem sporo, ale zazwyczaj ta dana nam na początku misji będzie towarzyszyć nam do jej końca. Model strzelania jest bardzo przyjemny i satysfakcjonujący, ale gorzej jest już z tym do czego strzelamy… AI przeciwników jest koszmarne, a w zasadzie to zostało podmienione przez kilka skryptów, często zdarzają się takie sytuacje w których przeciwnicy nie potrafią dostrzec nas z odległości 1m, a są przekonani ze jesteśmy tam gdzie z góry twórcy założyli będziemy. A skoro przy skryptach jesteśmy to o ile niedawno kojarzyły one się nam z serią Call of Duty, to pora na zmianę skojarzeń, BF3 przebija tę grę i to znacznie pod tym niechlubnym względem.

Porozmawiajmy o kwestii technicznej , na którą to EA wydało niemal wszystkie pieniądze nie przejmując się tym że atuty takie jak fabuła , długość rozgrywki czy nieliniowość mają dla graczy równie duże znaczenie. Jak każdy wie grafika jest generowana silnikiem Frostbite v 2.0. Mimo iż grałem na PS3 a grafika była generowana na niższym poziomie niż na PC , to i tak wystarczyło to aby zrobić na mnie duże wrażenie. Grafika raczej nie jest jakimś technicznym zabójcą sprzętów, jak chociażby Crysis z 2007 roku - znacznie bardziej w oczy rzucają się takie kwestie, jak paleta kolorów, światłocień i kontrasty. A kwestie te nadają grze bardzo ładnego wyglądu, które to trochę rekompensują nam wyżej wymienione wady. Ale jeszcze większym miodem jest udźwiękowienie, które stoi na mistrzowskim poziomie i przeniesie nasze uszy na prawdziwe pole bitwy. Muszę przyznać iż polski dubbing jest także wykonany na wysokim poziomie i aktorzy dobrze ukazali emocje towarzyszące na wojnie.

Rozgrywka singleplayerowa jest słabo zbalansowana – składają się na to kiepski gameplay i świetna oprawa audio-wizualna. Ale jak powszechnie wiadomo gra mogła by sobie istnieć z samym multiplayerem , który teraz opiszę.

Do wyboru mamy do wyboru cztery klasy postaci: szturmowiec (medyk), mechanik/inżynier, żołnierz wsparcia, zwiadowca (snajper), które to pod wpływem zdobytych punktów za zabicia i wykonywanie celów mapy levelują, a w związku z tym odblokowujemy nowe bronie, gadżety. Klasy są dość dobrze zbalansowanie, ale dla snajpera strasznie świeci luneta, przez co jest rzadziej wybieraną klasą. Są 3 główne tryby: deathmatch, rush i conquest, które mają swoje odgałęzienia. Ponadto w trybie conquest gracze PC-towi mogą zagrać aż w 64 osoby, niestety gracze konsolowi mogą tylko obejść się ze smaczkiem. Mapy są bardzo duże i świetnie zaprojektowane, ale akcja z wiadomych przyczyn toczy się na ich wycinkach, gdyż gracze raczej by nie odnaleźli się na całej mapie. Budynki na mapach są zniszczalne, jeśli tylko twórcy umieścili tam skrypt, których jest całkiem dużo, tak więc zbyt długo nie pocampimy. Oczywiście multiplayerowi towarzyszą tradycyjne dla serii pojazdy – helikoptery, czołgi, samochody , samoloty a nawet motorówki. Z perspektywy naziemnej samoloty latają bardzo wolno, ale mimo to i tak za szybko aby móc zabić kogoś na ziemi, tak więc nadają się one głównie do walki przeciw sobie. O ile grafika w singlu będzie zwracać naszą uwagę o tyle w multi staje się ona jedynie umilaczem, gdyż najważniejsze będą dla nas fragi.

Podsumowując: singleplayer to jak dla mnie zmarnowany potencjał, który znacznie wpływa na odbiór gry w niestety negatywny sposób. Z kolei multiplayer to naprawdę kawał świetnej roboty który kontrastuje z marnym singlem. Zalecam poczekać aż gra spadnie nieco z ceny.