ModNation Racers (PS3)

Seria Mario Kart bez wątpienia jest mistrzem w swojej kategorii. Do dzisiaj nie powstała jeszcze gra, a przynajmniej ja z taką się nie spotkałem, która mogłaby chociaż na chwilę stanąć obok mistrza spod znaku wąsatego hydraulika. Nie powiem, zaskoczony byłem zapowiedzią ModNation Racers, które to miało być połączeniem właśnie wspomnianej serii oraz LittleBigPlanet. Po ponad roku czekania gra do mnie trafiła i na własne oczy mogłem przekonać się, jak Sony wywiązało się ze składanych graczom obietnic.

Powiedzmy sobie szczerze - gdyby nie hucznie zapowiadane społecznościowe funkcje gry oraz „rozbudowany symulator Boba Budowniczego”, nikt by pewnie się nią nie zainteresował. Dlatego też rozbijam recenzję na dwie części - pierwsza będzie o grze samej w sobie, druga to dodatki. Jakie w takim razie jest ModNation Racers? Patrząc przez pryzmat trybu „Kariery”, wygląda na naprawdę fajną produkcję. Prawie 30 różnych eventów, każdy z trzema określonymi odgórnie wyzwaniami (skończ jako trzeci lub lepiej, nabij pasek nitro, strzel ileś tam razy itp.) które normalny gracz może sobie odpuścić i zająć się przechodzeniem dalej. Co wbrew pozorom proste nie jest. Gra jest prosta przez pierwsze 5-7 wyścigów, później sterowane przez konsolę Mody (bo tak nazywają się kierowcy) zaczynają spuszczać nam sromotny wpierdziel. Oczywiście, możemy każdy wyścig kończyć na 3. miejscu, ale przecież nowe trofea piechotą nie chodzą, nie?

Tryb kariery to jakieś 10 godzin, do tego mamy jeszcze pojedyncze wyścigi oraz split-screen ze znajomymi na jednej konsoli. Wszystko fajnie? Niestety nie, ta gra jest cholernie nudna! Po pierwsze primo: design tras mimo, iż wydaje się na pierwszy rzut oka ciekawy, zaczyna nużyć i niczym nie zaskakuje. United Front Games to nie Nintendo, co widać na każdym zakręcie i w każdej przeszkodzie. Po drugie primo: wykręcone bonusy, lub też power upy, do których przyzwyczaiły nas kartingowe gierki (skórki od banana, anyone?) tu nie występują. Oponentów możemy przyatakować rakietami, piorunami czy chociażby bombą dźwiękową. Każdy bonus po zebraniu jest na 1 z 3 poziomów, zaś przejechanie przez kolejną dopałkę zwiększa poziom aktualnie trzymanego narzędzia zagłady. Takie power upy sprawdzają się w Blurze, ale nie w grze z której szaleństwo powinno wylewać się każdą dostępną dziurą (hm...). Po trzecie primo: jeździmy tym co stworzymy w edytorze (o nim dalej), brakuje tu charakterystycznych postaci, plansz wzorowanych na konkretnych grach. Niby jest jakaś fabuła, jakieś historie, ale kupy się to nie trzyma. Gdybym miał ocenić same ściganie, gra dostała by maksymalnie 5/10. Sytuację ratuje jednak...

Tworzenie kontentu. Powiedzieliśmy sobie już, że to co gra proponuje out-of-the-box nie zachwyca, wręcz odrzuca. Twórcy dali nam więc 3 edytory - postaci, samochodów i tras. Elementów z których będziemy budowali własną zawartość są setki i np: mój sowiecki bojownik, w swoim wzorowanym na samochód drużyny A karcie (z sierpem i młotem na masce) śmigał po szaroburej trasie, przypominającej z widoku ptaka wielką swastykę. Pewnie nie tak twórcy wyobrażali sobie wykorzystanie ich edytora, ale cóż - gram tak jak mi się podoba. Jeśli jest coś co chciałbyś zrobić z samochodem - tu to możesz zrobić. Twój najbardziej chory pomysł na ludka w grze, również znajdzie tu dla siebie miejsce. Masz wizję ostro odjechanej trasy? Nic nie stoi na przeszkodzie by ją tu stworzyć. Możliwości edycji daje porównywalne z LittleBigPlanet, jednak w momencie gdy zapowiedziano co będziemy mogli robić w LBP2, można odnieść wrażenia jakoby ModNarion Racers było „so 2008”.

Rozpisałem się na początku trochę o trybie dla pojedynczego gracza, jednak przecież nie tym ta gra stoi. Rozgrywka wieloosobowa, do której split-screen jest tylko miłym wprowadzeniem. Po podłączeniu się do PlayStation Network możemy uploadować swoje projekty Modów, samochodów czy tras. Możemy pobierać zawartość stworzoną przez innych graczy, oceniać ją, komentować. Wszystko to co sprawiło, że LittleBigPlanet z „klonu Mario z bonusami” zamieniło się w potężną machinę również tu jest. Problem jest jednak tak, że LBP opierało się na współpracy między graczami, a nie na rywalizacji. Rywalizować możemy zarówno w Mario Kart Wii jak i Burnoucie Paradise, więc żadnej rewelacji w tym temacie nie znajdziemy. W momencie gdy piszę te słowa, ciężko znaleźć kogoś do gry, nie ma zbyt dużo kontentu do pobrania a i ten dostępny sprawia wrażenie zrobionego na szybko, byleby tylko nastukać trofea wymagane do zdobycia platynki.

Wyjaśniliśmy sobie w sumie czym jest ModNation Racers, czas porozmawiać o tym jak podano nam to danie. Wygląda naprawdę fajnie, bijąc tym samym swoją największą konkurencję, Mario Kart Wii na głowę - 720p vs 480p mówi samo za siebie. Oczywiście mam tu na myśli tylko i wyłącznie jakość wyrażoną w pikselach, aliasingach i innych bzdetach. Dużo gorzej prezentuje się to co dobiega do nas z głośników, gdyż przygrywające w tle melodyjki są po prostu słabe i niczym nie wyróżniające się z tłumu. Dźwięki są poprawne, jednak również nie są niczym specjalnym. Jeśli miałbym znaleźć tu jakiś plus to definitywnie voice-acting, ale to w następnym akapicie. Tu jeszcze ponarzekam na dwie największe bolączki gry - framerate i czasy loadingów. O ile framerate w czasie wyścigów jako tako trzyma się wymaganego minimum, częstując nas szarpaniem podczas większego natężenia postaci na trasie, oraz w menu, tak czas doładowywanie następnych poziomów czy animacji woła o pomstę do nieba. Niby Sony już zapowiedziało łatkę poprawiającą ten problem, jednak oceniając grę, oceniam ją w formie w jakiej znajduje się na płytce Blu-Ray, a nie biorąc pod uwagę fakt, iż kiedyś będzie lepiej.

Na pochwałę zasługuje polska wersja językowa tej produkcji. Swoich głosów użyczyli Piotr Fronczewski (jako jeden z komentatorów) i Daniel Olbrychski (jako nasz mechanik), oraz masa nielansowanych osobistości. Polska wersja tej produkcji jest jedną z najlepszych lokalizacji z jakimi miałem do czynienia, a jedyne co kłuje w oczy to angielskie napisy na bannerach i różnych grafikach, ale to w sumie norma w aktualnie wydawanych grach.

Jak ostatecznie ocenić produkt na którym przyjdzie nam wydać ponad 200 złotych? Powiem tak: jeśli graliście w LittleBigPlanet i większość spędzonego przy grze czasu straciliście na tworzeniu poziomów, strojów czy zabawie multi - przemyślcie zakup ModNation Racers. Jeśli tak jak ja, denerwujecie się gdy gra rzuca Wam pod nogi kłody - wstrzymajcie się z zakupem, do czasu poprawienia przez Sony wszystkich niedogodności. Jeśli zaś jesteście typem samotnika - odłóżcie kasę na coś lepszego. Gra sama w sobie moim zdaniem zasługuje na mocne 6/10, jednak ze względu na genialną lokalizację pozwolę sobie podbić ocenę o jedno oczko do góry. Oczekiwałem od tej gry cudów, jednak panowie z United Front Games pokazali, że nie potrafią połączyć idei LittleBigPlanet z wyjątkowością Mario Kart. Taki eksperyment może się udać tylko i wyłącznie, jeśli będzie sygnowany logotypami Nintendo i Media Molecule.