LEGO Star Wars II: The Original Trilogy (PS2)

Jak każdy fan Star Wars, dość sceptycznie podszedłem do idei połączenia klocków LEGO z Gwiezdną Sagą. Zastanawiałem się jak można połączyć dwie tak różne od siebie rzeczy. Kiedy jednak ukazała się pierwsza część, oczarowała mnie i zachwyciła swoją oryginalnością, oraz co trudne przy takiej grze, poważnym podejściem do tematu. Omawiana tutaj druga, jeszcze bardziej. Dlaczego? Zapraszam do przeczytania mojej recenzji.

Grę rozpoczynamy w kantynie. Jest to miejsce gdzie można wybrać misję i poćwiczyć sterowanie. W Kantynie mamy sklepik, laboratorium oraz trzy wielkie pomieszczenia, a w każdym sześć drzwi. Te pomieszczenia to Epizody Sagi 4-6 a drzwi w środku to ich Rozdziały, bowiem w Lego Star Wars II, tak samo jak w jedynce przyjdzie nam odgrywać fabułę filmów. Mamy do dyspozycji po sześć rozdziałów z każdej części Klasycznej Trylogii. Weźmiemy wiec udział w takich wydarzeniach jak bitwa o Gwiazdę Śmierci, pojedynek Vadera z synem na Bespinie czy ucieczka ze statku Jabby. Ponadto jeśli kupimy w sklepiku wszystkich łowców nagród, otrzymamy możliwość wypełnienia dziesięciu misji zlecanych nam przez Jabbę. Warto jeszcze wspomnieć że jeśli zbierzemy i przejdziemy wszystko, będziemy mogli wejść do... Ach, przekonajcie się sami, powiem tylko że to imponujący widok.

Kiedy przejdziemy dany poziom w trybie normalnym (fabularnym), zostanie odblokowany tryb dowolny, w którym możemy jeszcze raz odegrać dany poziom. Posiadamy wtedy możliwość przełączania się między wszystkimi dostępnymi postaciami w każdej chwili, co pozwoli wejść do komnat które niedostępne były w trybie fabularnym. Podczas wykonywania misji będziemy zbierać monety LEGO oraz mini zestawy. Wykonując misje, możemy niszczyć dane elementy otoczenia jak skrzynie, rury itp. a wylecą z nich monety za które możemy kupić w omawianym na samym początku sklepiku nowe postacie. O ile podstawowe postacie takie jak Luke, Leia, Han Solo, Chewbacca, Ben Kenobi itd. otrzymamy od razu po wykonaniu danej misji, to za perełki takie jak Imperator, Darth Vader, Boba Fett, Bossk, Moff Tarkin, Bib Fortuna, oraz całą masę postaci epizodycznych będziemy musieli zapłacić mniej lub bardziej okrągłą sumkę. A kupować warto bo żeby zebrać dodatki na danym poziomie przydadzą się kolejne umiejętności, a każda postać takowe posiada. Na przykład jeśli musimy dostać się na coś wysokiego, potrzebna jest postać obsługująca haki, czyli postać która nie jest Jedi, a omawiani rycerze posiadają za to umiejętności (poza mieczem oczywiście) wysokiego skakania oraz posługiwania się mocą. Jawa natomiast potrafi wchodzić w małe otwory.

Jeśli chodzi o mini zestawy to są to małe białe pojemniki poukrywane po poziomach. Jeśli zbierzemy wszystkie w danym rozdziale to zapłacą nam nieźle i w dodatku otrzymamy kilka precjozów. Fajną opcją jest jeszcze to, że umieszczone w kantynie małe laboratorium pozwala nam połączyć kilka postaci w jedną(Ciało Lei + Hełm Vadera, na przykład). Wracając do zbierania - do jest właśnie największa zaleta tej gry! Mnóstwo dodatków i rzeczy do zachomikowania, które zapewnią grającemu długie godziny zabawy i zero nudy!

Chewie, w to drugie lewo!

Postacią sterujemy na gałce analogowej, Wyciągamy broń (karabin lub miecz świetlny, w zależności od postaci) oraz atakujemy na kwadracie, skaczemy na krzyżyku, a na kółku robimy inne rzeczy jak uruchamianie dźwigni itp. Sterowanie proste, prawda? I Bardzo dobrze! Sterowanie jak i cały gameplay jest bardo przyjemny. Przyjemna jest też grafika która mimo tego że nie jest potęgą sprzętową jest śliczna (i co więcej, niczym nie odbiega od tej na PC!). Przemierzanie znanych z filmu lokacji w wersji LEGO jest naprawdę wspaniałe, zwłaszcza że dodano też parę Easter-Eggów. Przykładowo, w środku Gwiazdy Śmierci, wśród magazynów umieszczony jest... Basen Publiczny gdzie kilkunastu półnagich szturmowców się... relaksuje... kąpielą oczywiście. Udźwiękowienie jest mistrzowskie! Zwłaszcza znana z filmów muzyka Johna Williamsa. Czasami nawet ma się ochotę stanąć gdzieś w kącie korytarza i posłuchać utworu do końca.

Jeśli chodzi o głosy postaci to... nie ma ich! Postacie w przerywnikach filmowych porozumiewają się za pomocą gestykulacji, co dodaje smaczku i doskonale wpasowuje się w klimat omawianego tytułu. Szczególnie rozbawiła mnie scena gdy Darth Vader uświadamiał Luke'a na Bespinie że jest jego Ojcem. Ponieważ ludziki nie posiadają mowy, Lord Vader zaczął pokazywać Luke'owi jego dawne zdjęcia z Padme i dziwnie się przy tym ruszać. Miło że jest więcej takich śmiesznych sytuacji. Sprawy dźwięków otoczenia nie będę omawiał, wiadomo jak jest... wspaniale jak zawsze. Co ciekawe, gra oferuje nam tryb gry z kolegą przy jednej konsoli. Podoba mi się ten pomysł, bo z kolegą zawsze fajniej postrzelać do szturmowców, prawda? Prawda.

Są słabi panie... Słabi...

Każdy diament ma jednak swoje rysy i w przypadku Lego Star Wars II nie jest niestety inaczej. Szczególnie rażące są drobne(ale jednak) bugi oraz nierówny poziom trudności poziomów. Weźmy np. rozdział jakiś tam przy którym nudzimy się z powodu niskiego poziomu. W następnym zaś atakuje naszego małego ludzika 100 szturmowców którzy ciągle się pojawiają, a do tego trzeba jeszcze zbudować np. schody do wyjścia. W takich sytuacjach, kolega obok jest wręcz... (prawie) niezbędny. Rażące są też ceny niektórych postaci. Nie wiem dlaczego za Yodę zapłacimy grosze(może 15 000) a za jego ducha aż 1 100 000. Czy poza omawianymi wyżej drobnostkami są jeszcze jakieś mankamenty? Są, ale tak małe że aż nie potrzeba ich tu wypisywać, gdyż jakby się zastanowić, prawie każda produkcja je ma. Lego Star Wars II zostało dopracowane bardzo dobrze, co jednak nie oznacza że wybitnie.

"Powiedz siostrze, że przepraszam..."

Lego Star Wars jest grą świetną! Rozluźniającą, wciągającą, miodną na maksa. Posiada ona parę małych wad, ale jaka gra ich nie posiada? Polecam tę produkcję każdemu fanowi Gwiezdnych Wojen i wystawiam jej 9/10, modląc się do Lucas Arts by inne gry z Gwiezdnego Uniwersum były tak udane! Niech Moc... Kloc będzie z wami!