Gothic (PC)

Teraz, gdy rynek gier cRPG pędzi do przodu, a grafika jest elementem priorytetowym, wielu ludzi zapomina, co w grach fabularnych jest naprawdę ważne. Nie jest to niezliczona liczba zadań pobocznych, wątków, które są wręcz przepisywane z jednej gry do drugiej, tylko umieszczane w odpowiednim świecie i poddane odpowiednim obróbkom kosmetycznym, ale klimat. Klimat, który musi być niepowtarzalny, który powinien od samego początku wessać nas w siebie i pozwolić na wczucie się w świat.

Po raz pierwszy z Gothiciem zetknąłem się prawie cztery lata temu. Z niecierpliwością czekałem na koniec instalacji, aby zobaczyć, jak wygląda gra, którą mi polecono. Po odpaleniu pierwszym elementem wyraźnie przykuwającym uwagę było menu. Menu inne niż wszystkie, jakie do tej pory widziałem. Ciemne barwy, duszne, od początku budujące klimat całej gry. Po włączeniu "Nowej Gry" przywitał mnie filmik, który, co tu dużo mówić, jest świetnym wprowadzeniem do świata. Od razu wykłada karty na stół.

Kolejnym zaskakującym elementem było "przywitanie" przez członków Starego Obozu. Chrzest, mówiąc krótko, wywarł na mnie piorunujące wrażenie. Przyzwyczajony do produkcji, w których od początku bohater traktowany jest w pewnej mierze ulgowo, tutaj doznałem lekkiego wstrząsu, a Bezimienny dostał pięścią w twarz. Wiedziałem już wtedy, że gra będzie dla mnie walką o przetrwanie w tym brutalnym świecie więźniów, którzy opanowali Kolonię Karną.

Tyle słowem wstępu. Przejdźmy do konkretów. Gothic przykuwa uwagę od samego początku dbałością o to, by świat sprawiał wrażenie jak najbardziej realnego. Więźniowie w dzień ze sobą rozmawiają, pracują, zajmują się najprostszymi czynnościami, jak gotowanie, spacerowanie, a niektórzy nawet się myją. Nocą chodzą spać lub siadają przy ogniskach, by ze sobą pogawędzić i napić się w spokoju po dniu pełnym ciężkiej pracy.

Ktoś mógłby powiedzieć, że to bajka. Otóż nic bardziej mylnego. Gothic ma także swoje ciemne strony, tajemnice, które czekają na odkrycie. Od początku gry do samego końca jesteśmy postawieni przed wyborami, które niejednokrotnie sprawiają masę trudności. Od wyborów ciężkich, jak przyłączenie się do jednego z trzech obozów - Starego, Nowego lub Obozu Bractwa, do tak prostego, jak rozdzielanie punktów nauki między poszczególnymi cechami. Jednak, jak mawiał poeta: "Życie jest sztuką dokonywania wyborów". Gdy jesteśmy w ruinach, czujemy, że za każdym rogiem może czaić się wróg, który pozbawi nas życia. Gdy schodzimy do grobowców, możemy być pewni, że nie są one puste. Lasy są pełne dzikich zwierzów, które tylko czyhają na posiłek, a ludzie niejednokrotnie za bryłkę rudy będą gotowi pozbawić nas życia.

Rozwój postaci to kolejna sprawa, której nie można zostawić bez komentarza. Jest nowatorski, świeży i w żadnej innej produkcji niespotykany. Wraz z poziomem doświadczenia otrzymujemy punkty nauki, za które możemy zwiększać swoje cechy, trenować umiejętności lub rozwijać swoje zdolności myśliwskie. Jednak, by to zrobić, trzeba znaleźć nauczycieli, a jak to zwykle w życiu bywa, nie każdy nauczyciel chce uczyć za darmo.

Muzyka, która towarzyszy nam przez całą rozgrywkę jest idealnym uzupełnieniem świata. Pozwala wczuć się w atmosferę więzienną, ale jako osobny element nie sprawia jakiegoś głębszego wrażenia. Jest po prostu integralną częścią gothicowego świata, a bez niego to już nie jest ta sama muzyka.

Gothic to niestety nie jest gra idealna. Posiada wiele bugów, które czasami utrudniają, a czasami wręcz za bardzo ułatwiają życie. Nieszczęsna grafika może niejednokrotnie razić, zwłaszcza niedopracowane dłonie, kanciaste drzewa czy też śmiesznie wyglądające bestie. Jest także mnóstwo niewykorzystanych obszarów, w których możemy poczuć niedosyt, a wewnętrzny głos nam powie, że tam czegoś brakuje. Mało realistyczny jest również ekwipunek, który możemy załadować całą górą przedmiotów, ponieważ bohater nie ma ograniczenia siłowego, przez co tracimy na większej realistyce, chociaż pozwala nam to zaoszczędzić czas stracony na ciągłym bieganiu do obozów w celu sprzedania nadmiaru przedmiotów.

Podsumowując: Gothic jest grą wspaniałą, stworzoną z rozmachem i posiadającą niezwykły klimat, który budowany jest od samego początku. Twórcy nie ustrzegli się błędów, ale te przy zaletach są praktycznie niezauważalne. Każdy, kto nie grał, powinien co prędzej sięgnąć po Gothica i chociaż przez moment spróbować poczuć więzienną atmosferę Kolonii Karnej Khorinis na własnej skórze.