Alex the Allegator 4 (PC)

Czy gra musi mieć dobrą grafikę? Patrząc na współczesne starania twórców gier, zapewne tak... ale są wyjątki od tej reguły. Przykładowo, ostatnio wydany Minecraft, który ma „dość mocno rozpikselizowane tekstury i proste kształty”. Albo... Alex the Allegator 4. To darmowa gra stworzona w 2003 roku przez Free Lunch Design. Jak wypada w konfrontacji z dużymi, wysokobudżetowymi produkcjami?

O dziwo, Alex z takiego nierównego starcia ma szansę wyjść obroną ręką, a to wszystko dzięki nietypowej stylizacji, i co ważne wysokiej grywalności. Zawdzięcza ją przyzwoicie wykonanej akcji, i pewnemu poczuciu humoru. Pod pewnymi względami bije współczesne (zarówno w czasie wydania, jak i obecne) produkcje.

Ale może na początek fabuła. Zawarto tutaj nawet „dramatyczne” intro, gdzie krokodyl Alex rozmawia ze swoją dziewczyną, która zostaje nagle porwana przez helikopter. Teraz my musimy pomóc Alexowi ją uratować przed przerobieniem na stylowe buty.

Jeśli idzie o budowę gry, to właściwie trudno o bardziej klasyczną platformówkę. Akcję oczywiście widać z boku. Prowadzimy tutaj małego aligatora, który skacze po wielu platformach, zbiera owoce, oraz walczy z przeciwnikami, skacząc po nich, a następnie zjadając ich. To tak w dość dużym skrócie.

W praktyce mamy do czynienia z dość prostymi, choć przyjemnie urozmaiconymi poziomami. Jednak chwila nieuwagi w biegu sprawia, że można na nich łatwo łatwo zginąć. Na nich mamy zaś całą masę różnych owoców, dodatkowych żyć, oraz przeszkadzających wrogów. Co jakiś czas mierzymy się z silniejszym bossem. Ułatwieniem dla gracza, a także niezbędnym czynnikiem do dostania się do niedostępnych miejsc, są miejsca, w których Alex się rozpędza i zwija w kulkę. W tej formie łatwo też pokonuje stojących na scieżce wrogów.

Co mi się tutaj podoba? Przede wszystkim, prosta, bezpretensjonalna rozrywka. Chciałem odpalić sobie właśnie taką platformówkę – i Alex 4 spełnił te wymagania. Jeśli ktoś kiedyś pocinał w gry na GameBoyu, z pewnością w Alexie 4 znajdzie sporo radości. Co prawda gra niczym Super Mario Bros i tak sprowadza się do parcia cały czas w prawo, i zbierania kolejnych przedmiotów ale daje całkiem sporą przyjemność – a chyba o to chodzi, prawda? Tak czy inaczej, w tej grze nuda nikomu nie grozi.

Trochę o wadach. Większych – nie ma. Brakuje za to zapisu w dowolnym momencie, za to istnieje możliwość kontynuowania od dowolnego poziomu, do którego się doszło. W sumie nie jest to na szczęście wielka wada, ale jednak trochę tego szkoda. Można narzekać też na zbytnio powtarzających się przeciwników, ale to już byłoby zwykłe czepiactwo.

Właściwie, trudno mi opisać grafikę. Jest bardzo charakterystyczna, wzorowana na grach z monochromatycznego GB. I mi się bardzo podoba, mimo że technicznie to słabizna. Ale czy na tą słabość można narzekać, skoro gra właśnie była tak robiona? Nie sądzę. Rozpikselizowana, w kilku odcieniach zieleni – a jednak na swój sposób jest całkiem ładna. Podobnie sprawa zresztą wygląda z dźwiękiem, brzmiącym jak wycięty z ery 8 bitów. Właściwie, można by pomyśleć, że cała gra jest portem z GB :D

Wystawiam siódemkę. Alex 4 to pozycja ciekawa, w dodatku bardzo nietypowa technicznie. Free Lunch Design odwaliło kawał dobrej roboty, udowadniając że gra nie musi mieć wysokiej rozdzielczości, grafiki 3D i cieniowania, by dobrze bawić. I chwała im za to. Co ważne, nic nie stracicie, ściągając grę. Twórcy, wzorem innych swoich pozycji, np. Icy Tower udostępnili Alexa 4 za darmo. Osobiście polecam.