Elite Heli Squad (PC)

Proste zręcznościówki lotnicze na dużych platformach wydawały mi się pieśnią przeszłości. Duże studia z nich zrezygnowały – w końcu nie opłaca się wydawać milionów na tego typu pozycje. Jednak okazuje się dla mniejszych producentów to nie jest jakaś wielka przeszkoda. Przykładowo, Team6 i jego Elite Heli Squad. Czas na krótką recenzję.

Powiedzmy, że firma, która wydała tą grę, sprawiła, że nie podchodziłem do tej produkcji z optymizmem. Przykładowo: ich Manhattan Chase oceniłem na 4/10 a to i tak jedna z ich lepszych gier. Na szczęście okazuje się, że przedwczesne wrażenie jest tutaj mocno nieprawdziwe.

No, ale czym Elite Heli Squad jest? Niby ma pewne cechy symulatora – bo sterujemy helikopterem, z określonym modelem lotu, czy też rakietami, mamy też oczywiście pofałdowany teren, na którym mieszczą się miasta, na tym jednak „symulacja” się kończy, zaś tytuł okazuje się podniebnym odpowiednikiem Serious Sama (czy też bardziej Crimsonland), gdzie lufy karabinów grzeją setkami pocisków w przeciwników. Jest w tym cel, bo należy chronić miasta przed zbombardowaniem przez samoloty wroga.

Wygląda to tak, że widząc nasz helikopter w perspektywie trzeciej osoby, walczymy z kilkunastoma (!) myśliwcami wroga, nadlatującymi ze wszystkich stron. Mamy do tego nieograniczoną niczym ilość amunicji z karabinu pokładowego, a także ograniczone ilościowo rakiety. Na szczęście, można ich zapas odnowić dzięki bonusom wypadającym z sterowców(!!), podobnie jak pasek życia.

Do wyboru są dwa helikoptery, są to MD 500 Defender i Apache. Pierwszy, to szybka, choć słabsza maszyna, a apacz tutaj robi za powolną artylerię. Szkoda, że nie ma tutaj jakiegokolwiek trybu multiplayer, ponieważ ładnie można by wykorzystać zalety obu maszyn. Model lotu w obu wypadkach jest wysoce zręcznościowy i przyjazny dla gracza. Z drugiej strony, brakuje zapisu gry, przez co nie nadaje się na jakieś wydłużone w czasie sesje. Za to świetnie sprawuje się jako parędziesięciu-minutowy odstresowywacz. Chaos jest całkiem niezły.

Sterowanie jest proste, obsługuje myszkę,i obejmuje po dwa klawisze, choć domyślnie mogli dodatkowe klawisze na sterowanie ustawić na WSAD. A, celowanie jest nieco ułatwiane, ale z kolei to przeszkadza, kiedy po zestrzeleniu jednego wroga automatycznie namierza jakiegoś lecącego powyżej nas, bo wtedy dość łatwo można chwilowo stracić orientację. Poza tym, w ramach ustawień, można wybrać standardowo trzy poziomy trudności. Interfejs w grze jest prosty i przyjazny użytkownikom, poza tym można go wyłączyć za pomocąScroll Lock.

Grafika nie zachwycała nawet w roku wydania, monotonny teren, kiepsko wyglądająca woda i bardzo sterylne „miasta”. Za to dynamiczna muzyka pasuje do stylu gry.

Podsumowując, EHS to najlepsza produkcja wydana przez Team6, zaś, gdyby nie drobne błędy, stwierdziłbym że jest ogólnie niezła. Tak pozostaje produkcją przeciętną, w którą jednak warto pograć, i która miewa znakomite momenty. Waham się między 5 a 6 na dziesięć... nie, jednak wyższej oceny nie dam, przeszkadza w tym zbytnia monotonia. Ot, niewielka, przyjemna gra, za małe pieniądze. Szkoda, że Team6 nie skupił się na podobnych produkcjach, wypuszczając gnioty takie jak ESR.