Brain College: 3 Days Zoo Mystery (PC)

Już od pierwszego uruchomienia 3 Days: Zoo Mystery i zobaczenia różowej blondynki w menu wyszczerzonej w moją stronę, poczułam, że to nie jest gra dla mnie. Ale jak się okazało, nie było aż tak tragicznie. Jeśli przymknie się oko na infantylizm, dostaniemy produkcję, która ma szansę zainteresować nie tylko małe dziewczynki w wieku 10-13 lat, choć taki właśnie jest target.

Pewnej nocy w zoo, którego właścicielem jest wujek Ben, zdarzyło się coś okropnego. Złodzieje ukradli pięć rzadkich gatunków zwierząt. Jakby tego było mało, za trzy dni do zoo przyjdzie inspekcja i jeśli zorientuje się, że brakuje kilku okazów, niechybnie zamknie placówkę. Ostatnim ratunkiem jest bystra Ania, czyli znana już blondyna, w którą przyjdzie się nam wcielić. Rzuca się ona w wir śledztwa, aby ukarać złoczyńców i ocalić ukochane zoo. Naszej bohaterce będziemy towarzyszyć przez 27 poziomów, co stanowi równowartość jednego wieczoru poświęconego na grę.

A jak wygląda samo śledztwo? Każdy poziom to jedna lokacja, na przykład bar czy biuro szeryfa. Spotkamy tam ludzi, którzy mogą nam w różny sposób pomóc. Oczywiście, nic za darmo. Zanim cokolwiek z nich wydusimy, musimy zwykle najpierw odszukać szereg przedmiotów na ekranie. Na dole widzimy pasek, gdzie znajdują się wielkie i kolorowe przykłady obiektów do znalezienia. W razie problemów z ich wytopieniem możemy użyć podpowiedzi, która podświetli losowo wybraną rzecz. Trzeba jednak uważać z tymi podpowiedziami, gdyż każde jej użycie kosztować nas będzie sto punktów. Za klikanie bez opamiętania po planszy kara wyniesienie dziesięć punktów. Punkty te zdobywamy wygrywając minigierki oraz zwyczajnie wskazując wymagane przedmioty. Właściwie cyferki potrzebne są nam tylko do rankingu, jeśli mamy ochotę porównać nasze wyniki ze znajomymi. A że pewnie nie chcemy, możemy więc je spokojnie zlekceważyć.

Tym, co różni 3 Days: Zoo Mystery od całego zalewu podobnych gier, jest wiele ciekawych innowacji. Po pierwsze część elementów tła da się przesunąć. Kursor zmienia się wtedy w łapkę, a my możemy wdać się w interakcję. Kto wie co ciekawego może kryć się pod kapeluszem szeryfa, albo za doniczką z kwiatkiem? Druga rzecz rzadko obecna w tym gatunku, to pasek ekwipunku. Po znalezieniu wymaganych obiektów z pasku na dole, nasze znaleziska wędrują hurtem do panelu obok. Stamtąd możemy ich używać na ekranie – czy to wręczyć sprzęt jednemu z bohaterów, czy też na przykład poukładać butelki na półce. Fajny patent i zbliża grę do pełnokrwistych przygodówek. Po trzecie, gdy minie już trochę czasu od rozpoczęcia, w nasze ręce wpadnie bardzo interesujący gadżet: plazmotron. Przenosi on na chwilę duże graty do innego wymiaru, czyli po prostu je „znika”. Dzięki temu możemy dojrzeć, co znajdowało się za biurkiem lub stołem. Bardzo dobrze, że twórcom chciało się wprowadzić kilka nowych patentów, które na dodatek się sprawdzają.

W 3 Days: Zoo Mystery aż roi się od najróżniejszych minigierek. Jest ich po prostu zatrzęsienie, a ich różnorodność może przyprawić o ból głowy. Czego tu nie ma! Wyławianie kluczy magnesem z akwarium pełnego piranii, serwowanie gościom restauracji posiłków, składanie podartych dokumentów, granie melodii na fortepianie. Na początku można się zachłysnąć tą różnorodnością, ale im dalej dojdziemy, tym częściej minigierki zaczynają się powtarzać. Wkrótce zabawa w puzzle zaczęła wychodzić mi bokiem. Paradoksalnie, gdyby gra była trochę krótsza, lub mniej wypchana minigierkami byłaby po prostu lepsza. Wszystkie marudy ze mną na czele mogą jednak w każdej chwili przerwać te zadania, wybierając odpowiednią opcję. Za ten przejaw lenistwa zostaniemy, co ciekawe, ukarani przeniesieniem do zagraconego pokoju małego dziecka, gdzie będziemy musieli odszukać kilka przedmiotów.

Grafika w sumie jest dość standardowa jak na ten gatunek, choć plasuje się w tych bardziej prestiżowych rejonach. Przerywniki komiksowe rażą landrynkowatością, ale w końcu to produkt dla dzieci... Nie tylko milusińscy docenią jednak ciekawy projekt plansz. Czasem na przykład pada deszcz, a my musimy zasłaniać się parasolką, albo przyjdzie nam przesuwać lampkę w ciemnym pokoju, by zobaczyć jak najwięcej. Mała rzecz, a cieszy.

Muzyka to już inna para kaloszy. Po usłyszeniu motywu głównego miałam ochotę popełnić brutalne morderstwo. Przy innych melodiach chęć na zbrodnię odrobinę zmalała, lecz poziom irytacji pozostawał wysoki. Grać z wyłączonymi głośnikami!

3 Days: Zoo Mystery okazało się produktem lepszym, niż się spodziewałam i byłam nim mile zaskoczona. Z pewnością można się przy nim dobrze bawić, nawet jeśli na sam widok różowego przechodzą was ciarki. Warto dać tej grze szansę, jeśli tylko lubicie gry hidden object.