Deluxe Ski Jump 3 (PC)

Trochę dziwnie pisać o grze, której sława w Polsce była związana z sukcesami naszego sportowca, który całkiem niedawno zakończył karierę. Deluxe Ski Jump, bo o nią dzisiaj mi chodzi, swoją dobrą passę wśród graczy zawdzięczało u nas sławie Małysza. Teraz tylko zostały nam wspomnienia i seria gier. Dziś przedstawię wam 3 część, wydaną w roku 2006.

Czym jest ta gra, chyba nie muszę tłumaczyć. Chyba każdy choć raz grał w poprzednią część, nawet w trakcie nudnych lekcji informatyki na przedpotopowych komputerach, jak ja to robiłam. A więc krótko: skaczemy na fikcyjnych skoczniach i tak jak w prawdziwych skokach narciarskich musimy zdobyć jak najlepszy wynik,na który składają się punkty za odległość oraz styl. Wiadomo – dobre lądowanie, to takie, które nie kończy się upadkiem.

Skoczni łącznie zawarto 32, jeśli mówimy o wersji 1.4.0., bo w nieco wcześniejszej było ich 16. Jak już wspomniałam, wszystkie są fikcyjne, a trochę brakuje mi naprawdę krótkich, takich jak były w dwójce. Brakuje też prawdziwych skoczków – każdego zawodnika, nawet komputerowego, musimy stworzyć sami, co trochę czasu zajmuje. Za to opcji stworzenia zawodnika jest dość sporo, w tym mamy wybór koloru sprzętu.

Można brać udział w samodzielnie stworzonych mistrzostwach świata, na własnoręcznie wybranych skoczniach – możemy ustawić dowolną ich ilość. Tak więc można zrobić i krótkie zawody na paru skoczniach, jak i zrobić długi Puchar Świata. Zawsze możliwy jest też trening na dowolnej skoczni, by w końcu opanować skakanie do perfekcji. I co ciekawe, można skakać na igielicie – czyli w letnich zawodach. Ciekawa odmiana graficzna, po wszechobecnej bieli.

Lot to już klasyka, praktycznie niezmieniona, z poprzednich części – manewrujemy myszką, starając się utrzymywać optymalną pozycję i wylądować telemarkiem w określonym momencie. Całość jest łatwa do nauki, a jednocześnie dosć trudna, by być mistrzem.

Szkoda że nie ma komentarza, w konkurencyjnej serii „skoki narciarskie” był jednym z głównych plusów. Tutaj też mogłoby to nabić plusów, ale niestety – dźwiękowo to jednak nienajlepsza gra. Zaledwie dźwięk startu, a także przeróżne odgłosy otoczenia. A, przy okazji, wszystko w menusach spolszczono.

Grafika w końcu jest wykonana w trójwymiarze i skoczkowie nie mają już widocznych pikseli, tak jak w części drugiej. Co prawda i tak oprawa pozostaje dość słaba – na poziomie wielu freeware'ów – ale swoją rolę spełnia. Są też różne, zmienne kamery, przedstawiające akcję pod różnymi kątami, a nie tylko z boku, jak było to tej pory – niestety, na większości z nich nie da się na nich normalnie grać. Chyba każdy będzie obserwował grę w normalnym widoku, ewentualnie lekko zmodyfikowany,

Najważniejsza opcją pozostaje multiplayer – tak naprawdę gra na dobre rozkręca się wraz z nim. Ba, polecam każdemu, bo komputer jednak żywego gracza nie jest w stanie zastąpić. A ponieważ może grać dowolna ilość osób – to świetna gra na wypadek jakiegoś na przykład zlotu rodzinnego.

I cóż mam powiedzieć? Skoki bez Małysza to już nie to samo, ale dzięki niemu sławę zyskała naprawdę dobra gra sportowa, dobra nawet na małe impezki. Wystawiam 8 na 10 i idę w nią zaraz sobie pograć.