Heroes of Might and Magic (PC)

3DO. Te nazwę kiedyś znał każdy gracz. Dzięki tej firmie powstała jedna z najlepszych serii strategii turowych osadzonych w świecie fantasy - Heroes of Might and Magic. O pierwszej części przypomnę zaś dziś ja...

Sama idea gry nie była szczególnie odkrywcza - świat w którym ma miejsce akcja, Enroth, został wykorzystany wcześniej w serii RPG Might and Magic. Również znaczna część struktur gry została skopiowana z wcześniejszego King's Bounty. Na czym Heroes w ogóle polega? Jeśli ktoś tego nie wie, musiał spędzić ostatnie lata w dżungli, na Antarktydzie, lub być zamrożony w karbonicie. No cóż, dla takich osób krótkie wyjaśnienie: kieruje się tutaj królestwem. W zamkach, choć liczba mnoga w odniesieniu do zamków to na początku gry często tylko marzenie - kupujemy kolejne budynki w których rekrutujemy jednostki oraz bohaterów. Samych zamków w jedynce zamieszczono 4 typy: barbarzyńcy, czarownika, czarodziejki i rycerza.

Czemu rekrutacja bohaterów jest ważna? To generałowie, którzy jako jedyni są w stanie prowadzić armie a także zdobywać kopalnie, tartaki, zbierać surowce i doświadczenie. Same wojska przedstawiono w dość uproszczony sposób, zresztą - zerżnięty bezpośrednio z King's bounty. Otóż: nieważnie ile jednostek danego typu prowadzi bohater - i tak zarówno na polu bitwy, jak i przy przeglądzie wojsk, symbolizuje je jedna figurka, z wypisaną ilością stworów. Ten mechanizm zmieniono dopiero w części 3. Każdą z normalnych jednostek rekrutuje się w specjalnym budynku, który najpierw trzeba wybudować. Poza jednostkami z zamków, istnieją stwory niepowiązane z żadnym z nich - na przykład bandyci, czy nomadzi. Poza budynkami rekrutacyjnymi są jeszcze inne, specjalne. Jednym z nich w każdym zamku jest gildia magów, gdzie bohaterowie poznają nowe zaklęcia. Te bywają bardzo przydatne, zarówno na polu bitwy, jak i w terenie.

Cała gra jest podzielona na tury. Jedna tura symbolizuje jeden "dzień". Bohaterowie mają określoną ilość możliwych kroków, przy czym nieraz wielokrotnie się to przydłuża dużą ilością potyczek, kiedy jesteśmy przenoszeni na specjalną planszę taktyczną. Wraz z każdą turą następuje przyrost dóbr z posiadanych zamków i centrów wydobywczych. Poza tym, co siedem dni następuje nowy tydzień - a wraz z nim określony przyrost jednostek.

Dobra, starczy już rozmowy o technikaliach. Ważne, jak w to się gra, prawda? Pomimo 16 lat od premiery i obecności na rynku czterech kolejnych części z głównego cyklu oraz niezliczonej ilości dodatków - w jedynkę cały czas szpila się przyjemnie. Co prawda brakuje paru elementów, które ułatwiały życie w dalszych częściach, takich jak rynek do wybudowania w mieście, na którym można by wymienić niepotrzebne surowce, na te, których akurat potrzebujemy. Mimo to, Herosi cały czas mają w sobie magię "jeszcze jednej tury". Nawet grafika, która się lekko zestarzała, jest tutaj plusem. Jak to wyjaśnić? Proste - tworzy przyjemny klimacik dawnych czasów. Poza tym, po prostu jest dobrze zrobiona, nawet mimo pewnej "cukerkowatości". Jedyne co przeszkadza, to fakt, że jest nieco zbyt lekka - niewielka liczba zamków i jednostek może zniechęcić osoby przyzwyczajone do bogactwa kolejnych częsci.

Co jeszcze liczy się w Heroesach? Oczywiście multi! Gra umożliwia walkę przez sieć, oraz tryb hot-seat - wszystko to dla czterech graczy - wrażenia kiedyś były niesamowite. Heroes było jedną z pierwszych gier, które przechodziłem wraz z siostrą u boku. I w dalszym ciągu co jakiś czas sporadycznie gramy.

Wspomnę jeszcze o edytorze - ten jest bardzo prosty w obsłudze, w kilkanaście minut można stworzyć niezłą mapę do gry.

Czas na krótkie podsumowanie: Gra, mimo 16 lat na karku do dzisiaj się nieźle trzyma. Zasługuje na mocną 8. Polecam, choćby po to by zobaczyć, jak to się wszystko zaczęło.