The Secret of Monkey Island (PC)

W Hollywood panuje teraz moda na remake'i. Znane i lubiane serie filmowe doczekały się już tylu części, że kręcenie kolejnych sequeli byłoby wręcz nieprzyzwoite, dlatego też większość tytułów, które wchodzą dziś na ekrany kin, to nowe wersje przebojów sprzed lat. Wydawać by się mogło, że taka sytuacja wiele dobrego przynieść nie może i stanowi jedynie ostateczny dowód na to, że twórcom zupełnie brakuje pomysłów. Jednak zaskakująco dużo z tych nowych wersji znanych przebojów się udaje, a niektórym nawet zdarza się pobić pierwowzór... W świecie gier komputerowych moda na remake'i jeszcze nie wybuchła, ale już widać nieśmiałe próby jej wdrożenia. Uwspółcześnioną wersję jednej ze swoich najważniejszych produkcji przygotowało studio LucasArts. Ta produkcja to "The Secret of Monkey Island".

Początek lat dziewięćdziesiątych to złoty okres gier przygodowych. Rywalizowały ze sobą głównie dwie firmy: Sierra i wspomniany już LucasArts (wtedy jeszcze działający pod szyldem Lucasfilm Games).Ta pierwsza tłukła w nieskończoność serie "Police Quest", "Space Quest", "Quest for Glory", "Larry", "King's Quest" i wiele innych, zaś wytwórnia twórcy "Gwiezdnych Wojen" tworzyła komputerowe wersje przygód Indiany Jonesa (niezapomniane "Indiana Jones and the Fate of Atlantis" oraz "Indiana Jones and the Last Crusade", komputerowa adaptacja ostatniej części filmowej trylogii), ale zasłynęła też takimi tytułami, jak "Zak McKracken and the Alien Mindbenders", czy "Loom". Najważniejszym tytułem z tamtych czasów była jednak "The Secret of Monkey Island": oparta na unowocześnionej wersji rewolucyjnego systemu SCUMM, przepełniona humorem przygodówka o piratach. Oryginalnie ukazała się na Atari ST, Macintoshe i PC w 1990 roku i korzystała z grafiki EGA, pozwalającej na wyświetlanie 16 kolorów, lecz już kilka miesięcy później ukazała się jej reedycja na komputery PC oraz Amigę, z ulepszoną oprawą graficzną VGA.

"The Secret of Monkey Island" to historia Guybrusha Threepwooda - niezbyt ogarniętego młodzieńca, któremu zamarzyło się zostać piratem. Swoją przygodę rozpoczyna na karaibskiej wyspie Melée, gdzie "trzej poważnie wyglądający piraci" każą mu wykonać trzy zadania: pokonać Carlę - miejscową mistrzynię walki na szpady i przekleństwa, ukraść posążek z domu gubernatora i odnaleźć legendarny skarb, zakopany gdzieś na wyspie. Te trzy warunku mają udowodnić, że Guybrush nadaje się na pirata. W swojej wędrówce nasz bohater napotka całe multum charyzmatycznych postaci, m.in.: Otisa - uwięzionego z myszami pirata, Stana - sprzedawcę używanych łodzi, przy którym akwizytorzy to zupełnie nie denerwujący ludzie, Meathooka - pirata z hakami zamiast dłoni, czy szeryfa Festera, z którym od razu popadamy w konflikt (w końcu to obrońca prawa, a my chcemy zostać piratem). Najważniejszą jednak postacią, która wkroczy w życie Guybrusha, okaże się - a jakże - kobieta, a dokładnie: przepiękna gubernator Elaine Marley, na widok której bohater momentalnie zapomni umiejętności komunikowania się. Niestety, czarującą panią gubernator upatrzył już sobie wcześniej zły duch-pirat LeChuck i to właśnie zapobiegnięcie ich ślubowi okaże się prawdziwym testem na walecznego pirata.

Rozgrywka wygląda jak na klasyczną przygodówkę point-and-click przystało: wędrujemy po lokacjach, zbieramy przedmioty, rozwiązujemy łamigłówki i prowadzimy dialogi z napotkanymi postaciami. Lokacje są bardzo zróżnicowane: od mrocznej Melée Island, przez kajuty własnego statku i bajecznie kolorowe dżungle tytułowej Monkey Island, aż do samej piekielnej otchłani, w której rezyduje LeChuck. Łamigłówki i dialogi okraszono ogromną dozą smakowitego humoru, nieco w stylu Monty Pythona - dlatego też do rozwiązania niektórych problemów potrzebny będzie abstrakcyjny umysł i nieco powyginana logika. W grze przyjdzie nam też stoczyć sporo pojedynków na szpady, nie będzie w nich jednak chodziło o zręczność naszych palców: prawdziwy pirat wojuje nie tylko za pomocą ostrza, ale też i ciętego języka - i to właśnie nim przyjdzie nam się posługiwać, ripostując obelgi wyzwanych na pojedynek piratów wcześniej już zasłyszanymi odpowiedziami. Co prawda mamy w całej grze ze dwa momenty zręcznościowe, ale dzięki zachowanej również w remake'u opcji zapisania gry w dowolnej chwili nie powinny one napsuć graczowi zbyt wiele krwi.

W oryginalnej wersji, ekran rozgrywki "The Secret of Monkey Island" podzielony był na dwie części: górną, wyświetlającą aktualną lokację i postać gracza oraz dolne menu z komendami oraz zebranymi przedmiotami. W odnowionej edycji specjalnej, lokacje zajmują cały ekran, zaś listę komend i przedmiotów ukryto pod klawiszami Alt i Ctrl. Poza tym poszczególne komendy można też wywołać za pośrednictwem odpowiednich skrótów. To bardzo wygodny system prowadzenia rozgrywki, bo oryginalny SCUMM w dzisiejszych czasach nie miałby za bardzo racji bytu. Remake zachwyca też oczywiście nową szatą audio-wizualną. Na szczęście nikt nie wpadł na pomysł przeniesienia rozgrywki w trójwymiar - "Special Edition" to w dalszym ciągu przygodówka 2D z ręcznie rysowaną grafiką, aczkolwiek odpowiednio dopasowaną do naszych czasów: nowe, ręcznie malowane plansze urzekają bogactwem kolorów, szczegółowością i wysoką rozdzielczością, jednocześnie zachowując ducha oryginału. Postaci dopasowano do rysunkowej stylistyki późniejszych części (w oryginale przedstawiano je za pomocą zdjęć), zadbano też, by mówiły głosami aktorów znanych z "The Curse of Monkey Island" oraz "Escape from Monkey Island". "Special Edition" to również wyśmienita, nagrana na nowo ścieżka dźwiękowa. Doskonałym pomysłem było umieszczenie pod klawiszem F10 opcji przełączania między nową, a oryginalną wersją - w ten sposób w każdym momencie za pomocą jednego klawisza możemy przenieść się z powrotem w świat wielgachnych pikseli i muzyki w formacie MIDI.

"The Secret of Monkey Island Special Edition" to rewelacyjny remake. Gra nie straciła nic ze swojego humoru i grywalności, a w nowej odsłonie będzie miała szanse zachwycić pokolenie nowych graczy. Konserwatywni wyjadacze mogą ją zawsze odpalić w oryginalnym trybie - teraz bez problemów z uruchomieniem na współczesnych komputerach. Mam nadzieję, że wyniki sprzedaży będą dla LucasArtsu wystarczająco zadowalające, by stworzyć również podobną wersję drugiej części przygód Guybrusha Threepwooda.