Jack Orlando: A Cinematic Adventure (PC)

Budzisz się w zaułku. Obok ciebie leży martwy mężczyzna. Przyjeżdża policja, dla której od razu stajesz się głównym podejrzanym. Na twoje szczęście twój znajomy daje ci 48 godzin na rozwiązanie zagadki i oczyszczenie swojego dobrego imienia. To niewiele czasu, i nie wiadomo, od czego w ogóle zacząć. Nie jest to zbyt ciekawa sytuacja, prawda, prywatny detektywie, Jacku Orlando?

Przygodówka point’n’click „Jack Orlando: A cinematics Adventure” została stworzona przez TopWare – tak, to polski tytuł, ale w jakże światowych klimatach! – w roku 1998 i do dzisiaj naprawdę potrafi zadziwić. Fabuła - najważniejsza część tej gry! - przedstawiająca detektywa wplątanego w morderstwo od razu nasuwa skojarzenia z kinem noir. I słusznie, wszystko pasuje – zarówno Ameryka krótko po zakończeniu okresu prohibicji, piękna kobieta... brakuje tylko padającego deszczu i czarnobiałej taśmy filmowej, a rzeczywiście odtworzenie klimatu mogłoby być idealne.

Nie jestem jakimś wielkim fanem przygodówek, jednak akurat Jack Orlando ma w sobie to coś, co sprawia, że gra wciąga. Zachwyty nad fabułą i klimatem już były, a jeszcze sporo problemów, przed którymi stoi Jack, jest dość realistycznych. Np. zbadanie okolic miejsca zbrodni. Oczywiście występują odstępstwa od normy – to tylko przygodówka, więc nie ma co liczyć na całkowitą prawdziwość. Poza tym grafika i muzyka w grze są opracowane bardzo dobrze i do dziś mogą się podobać. Cała oprawa wygląda jakby była rysowana ręcznie, i jest dość bogata w najróżniejsze szczegóły, także wygląd postaci może się podobać. Muzyka znakomicie tworzy odpowiedni klimat tamtych lat. Postacie są przyzwoicie udźwiękowione, a mimo że kilku głosów mógłym się czepić – poziom jest dość wysoki.

Gra miejscami jest nieliniowa. Przykładowo – na samym początku można trafić do aresztu, albo przejść od razu do śledztwa. Poza tym, mamy jako ciekawostkę możliwość poruszania się po mapie miasta – Jack jedzie samochodem w wybrane miejsce.

Ale może zacznę trochę narzekać? Jack Orlando nie jest aż tak wspaniały, jak wynikałoby to z moich zachwytów powyżej – owszem, jest dobry, ale kilka wad ma. Zagadki, mimo że już po rozwiązaniu okazują się całkiem logiczne, nie zawsze są „jasne” naprawdę naprzód muszę zdobyć dzbanek, by od staruszki otrzymać manuskrypt? Urok przygodówek, już dawno pogodziłem się z tym, że przy nich korzystam z solucji. Poza tym – grafika jak już wspomniałem, jest całkiem nieźle stworzona, ale za to zbytnio statyczna – animatorzy się nie popisali. Niektóre przedmioty dość trudno zobaczyć.

Słówko o interfejsie. Graty Jack nosi w płaszczu, mieści ich pokaźną liczbę. Rozmowy zaczyna się, klikając na daną osobę, a później wybierając kwestie dialogowe z krótkiej listy. Istnieje możliwość wydania kilku poleceń - np opisu przedmiotu, czy podniesienia go. Ot, taki gatunkowy standardzik

Twoje 48 godzin mija, ale ty już jesteś pewien. Masz dowody na wielką aferę, większą niż początkowo myślałeś. Wojskowi i broń... Ostatnią kwestię musisz jednak zagrać ostrożnie. Ale wziąłeś udział w niezłej przygodzie, prawda?

Standardowo, czas na końcowe podsumowanie. Jack Orlando zasłużył na 7/10. To kawał dobrej przygodówki, z kilkoma wadami, które jednak da się wybaczyć. Gdyby nie to, że sprawia problemy i z dosboxem...