The Darkness II (PC)

Siedziałem u siebie w mieszkaniu, panowała dookoła totalna ciemność. Drapałem się po rękach i po głowie, aż do krwi, gdy zobaczyłem zapowiedź gry The Darkness II. Na dzień premiery czekałem z utęsknieniem. Kiedy zagrałem w pierwszą część, obiecałem sobie, że nie dam się znowu w to wciągnąć. Ale niestety - ten tytuł jest jak nałóg, cały czas powraca. I woła, wzywa mnie. Słyszę w głowie ten głos- "Come to the Darkness".
Nadszedł ten mroczny dzień - premiera The Darkness II. Wparowałem do sklepu i zawołałem niczym jeden z bohaterów gry - "I WANT THE DARKNESS!".

WHAT'S GOIN' ON MONKEY?

The Darkness II jest kontynuacją gry FPS połączonej z Survival horrororem z 2007 roku, opartej na komiksie z lat 90-tych, między innymi David'a Wohl'a, który znany jest ze współpracy z Marvelem. Gra przedstawia nam historię Jackiego Estacado- niegdyś zwykły najemnik mafijny, dzisiaj przestępcza głowa rodziny. Wszystko nabrało pięknych barw - interesy układają się jak trzeba, a nasz główny bohater korzysta z życia pozbawionego mocy "ciemności".
Lecz wszystko co dobre, musi się szybko skończyć. Podczas kolacji w restauracji, Jackie zostaje zaatakowany przez nieznaną mu grupę ludzi. Udaje mu się jednak przeżyć dzięki "Ciemności", która powraca i nie zgadza się, aby jej gospodarz zginął. Tak oto nasz protagonista wyrusza w podróż po mieście, aby dowiedzieć się kto życzył mu śmierci i przede wszystkim - DLACZEGO?

YMMM... LOOOOOKSS DELICIOUS!

W pierwszej części mieliśmy do czynienia z dość przyjemnym dla oka silnikiem graficznym Starbreeze Engine, dzięki któremu gra wyglądała naprawdę świetnie i po dziś dzień nie zestarzała się tak bardzo. W The Darkness II twórcy użyli silnika graficznego Evolution Engine, który nadaje kreskówkową oprawę. Czy jawi się źle i czy psuje klimat? Otóż nie. Trzeba przyznać twórcom, że spisali się na medal, gdyż gra wygląda naprawdę niesamowicie, animacje są płynne, krew i rozrywane (krojone) ciała na kawałki prezentują się niczym stragan rzeźnicki zaraz po świeżej dostawie. Do tego całość spowija mrok nadający niemalże taki sam klimat, co silnik graficzny z pierwszej części.

Jak natomiast wypada oprawa audio? Rzec można - całkiem miodnie. Głosy postaci są świetnie dobrane, świetnie nagrane, świetnie odegrane, lecz czasami co poniektórzy bohaterowie drugoplanowi wydają się dość sztuczni. W roli Jackiego usłyszymy Brian'a Bloom'a znanego chociażby z roli Kane'a w Kane & Lynch. Jednak wisienką na torcie jest William Salyers, który po mistrzowsku odegrał postać czarnego charakteru - Victora, oraz Mike Patton jako "The Darkness".

Jaka natomiast muzyka będzie nam towarzyszyć w grze? Mroczna, symfoniczna - uzupełniająca grozę gry i to dużo lepiej od oprawy wizualnej. Całość daje naprawdę niesamowity efekt.

EMBRACE MY POWER.

Jak wygląda rozgrywka w The Darkness II? Mamy tutaj tryp single player i multi player. Zaczniemy od tego pierwszego, "ok monkey"?
Rozgrywka jest dość zróżnicowana w stosunku do jedynki. Odebrano nam parę umiejętności z pierwszej części - np. nie możemy już wysyłać jednej z macek na zwiad lub zabójstwo.
Możemy wyposażyć się w trzy bronie jednocześnie - broń ciężką (strzelby, karabiny) i dwie bronie lekkie (pistolety zwykłe lub maszynowe). Każdą można dzierżyć oddzielnie, lub jeżeli ktoś woli - może trzymać dwie lekkie i strzelać z obu w tym samym czasie (przyciskami myszki, lewy - prawy).
Oprócz broni mamy oczywiście też do dyspozycji moce "ciemności". Macki, którymi możemy odrzucać i przecinać przeciwników lub rozrywać ich w efektywny sposób na kawałki, co w zależności od tego jak postąpimy, może nam uzupełnić zdrowie, amunicję lub wyposażyć w tarczę do ochrony przed pociskami. Jednak jeżeli chcemy korzystać z tych mrocznych wygód musimy trzymać się cały czas w ciemności, gdyż kiedy wejdziemy w mocno oświetlone pomieszczenia - "ciemność" chowa się dopóty, dopóki nie zapanuje mrok.
Na koniec dodam, że całą drogę towarzyszy nam mały darkling "gnom" (można go i tak nazwać), który pomaga w obezwładniania przeciwników.
Wprowadzono także ciekawy rozwój postaci. Za zabijanie przeciwników dostajemy punkty, które później możemy wykorzystać do "kupienia" zdolności naszemu przyjacielowi, Jackiemu. Mamy możliwość rozwinięcia umiejętności posługiwania się bronią, a także rozwijanie potęgi The Darkness, dzięki czemu będziemy np. zyskiwali więcej życia ze zjadanych serc, lub otrzymamy inne "finishery" do likwidowania przeciwników.

Co twórcy dali nam w multiplayerze? Cóż, możemy oczywiście grać po sieci lub online, w dwa tryby, w których uczestniczyć może czterech graczy jednocześnie. Pierwszy z trybów to kampania fabularna opowiadająca o czwórce najemników, którzy pomagają mafii Jackiego Estacado, w zdobywaniu reliktów nasączonych mocą "ciemności". Po trochu nawiązuje fabularnie do wątku głównego The Darkness II.

Drugi tryb "Lista Celów"- to tak naprawdę powtarzanie konkretnych map z kampanii i zdobywaniu jak największej ilości punktów i odznak za różne czynności, które wykonujemy: na przykład, kto najwięcej podskakiwał podczas meczu.


IT DECEIVES YOU!

A jak to wszystko wychodzi razem w praniu? Rysunkowa grafika, która całkiem nieźle wygląda i tworzy, o dziwo, wspaniały, mroczny klimat, legendarnie poprowadzona opowieść, niesamowita muzyka, interesujący, krwawy gameplay, i często wspaniały "voice acting" (Achhh... William Salyers). Jednak minusów tej grze nie brak. Jest niesamowicie krótka - na najtrudniejszym poziomie ukończyłem ją w niecałe 5 godzin. Do tego multiplayer wypada dość krucho i poza dodatkową, krótką linią fabularną uzupełniającą parę wątków z głównej fabuły, nie ma nic do zaoferowania.
Na koniec wspomnę, że do gry dorzucony jest zestaw dodatków. Dostajemy dwie umiejętności dla Jackiego, strój darklinga - "Crazy Abdul", no i możemy po wykorzystaniu kodu dołączonego do gry, obejrzeć online dwa komiksy "The Darkness". Trochę kiepsko wypada ten cały Limited Edition, niestety.

Na zakończenie dodam, że w naszym kraju The Darkness II wyszło bez polonizacji, co może stanowić mały kłopot dla osób nie znających angielskiego.

P.S. Do not stay with Jenny, monkeys ;]