Homefront (PC)

Ostatnimi czasy obrodziło w bardzo dobre shootery. Chociażby Call of Duty Black Ops, Killzone 3 czy Battlefield Bad Company 2 zebrały ogromną rzeszę fanów oraz wysokie noty. Jak jest w przypadku Homefront? Czy przebije grywalnością Black Ops lub grafiką Killzone 3? A może pochwali się totalną rozwałką jak w przypadku Złych Kompanów?

Homefront stworzone przez Digital Extremes (Dark Sector, Unreal Tournament 2004) to umiejętne przedstawienie konfliktu między Stanami Zjednoczonymi a Koreą Północną. Gracz wciela się w budzonego Jacobs'a, do którego dobijają się członkowie armii koreańskiej. Po otwarciu drzwi (niestety, nie można uciec przez okno) zostajemy pojmani. Dwóch mundurowych zaprowadza nas do stojącego nieopodal busu, dzięki czemu możemy dostrzec najistotniejsze sprawy związane z tytułem. Gra bazuje na tzw. momentach. Epickie chwile oraz patriotyzm to nieustanne elementy towarzyszące nam przez całą rozgrywkę. Niektóre sceny dosłownie mogą wbić w krzesło. Sposób przedstawienia historii, niepatyczkowanie się z przemocą, wulgaryzmami zostało skonstruowane tak, by budziły w człowieku emocje, przez co gra skierowana jest do dorosłych osób.

Niestety, takie przedstawienie historii ma swoje wady. Gra jest do bólu liniowa, zbudowana na samych skryptach. Na przykład nie możemy zniszczyć wieży wroga w inny sposób niż rzutem granatem w wyznaczone miejsce, nie ma mowy też o obraniu innej taktyki i drogi do celu. Jeśli chodzi o konstrukcje lokacji to, podobnie jak gra sama w sobie, są one bardzo nierówne. Jedne mogą urzec pięknem czy prezentacją pola walki, a drugie zniesmaczyć gracza. Nie ma mowy też o systemie zniszczeń. Płotki z drewna mogą być niezłą osłoną, tak jakbyśmy stali za betonowym murem. Kartony, beczki i inne elementy otoczenia przyklejone są do powierzchni i nie ma mowy o ruszeniu ich. Z czym do ludzi Digital Extremes? Takie rzeczy były dobre kilka lat temu.

No właśnie. Grając w Homefront miałem wrażenie, że jest to gra sprzed kilku lat. Sztampowa, liniowa do bólu, z masą błędów. Jednak te braki nieco przysłaniały omawiane momenty. Jeżeli chodzi o dźwięki i muzykę stoi na przyzwoitym poziomie, chociaż zauważyłem pewien błąd w grze. Odwracając się tyłem od osoby, która do nas przemawia, słyszymy jej głos lepiej i głośniej. Nieraz śpiew ptaków w tle był głośniejszy od hałasu strzałów ze wszystkich stron. Mimo to w niektórych lokacjach i scenach byłem zachwycony odgłosami środowiska oraz ludzi umieszczonych nieopodal. Płacz dziecka, kaszle rannych ludzi są na wysokim poziomie. Bardzo dobra narracja, świetne epickie momenty, tragiczne chwile cierpiących ludzi wokół to największe zalety gry.

Homefront można podzielić na dwie części: czystą akcję oraz przechadzanie po lokacjach piechotą i przyglądanie się tragedii ludzi. Sama rozgrywka jest niezła, mimo że szwankuje nie raz SI przeciwników jak i naszych towarzyszy. Postacie poboczne i główne są płaskie jak papier rysunkowy i mało interesujące. Przechodzenie lokacji piechotą może nieco nużyć, mimo że możemy porozmawiać z napotkanymi osobami (jeżeli jedno zdanie można nazwać rozmową).

Czym jednak jest FPS bez broni? A tych mamy kilka rodzai. Karabiny szturmowe, snajperskie, pistolety czy chociażby lornetka namierzająca cel to niezły wybór. Jednak miałem wrażenie, że mało się różnią jeśli chodzi o rozrzut czy siłę obrażeń. Podobało mi się natomiast to, że trzeba szanować amunicję, bo pod koniec misji starczało mi na styk (a nie raz brakowało, więc musiałem używać noża). Dlatego też nie można strzelać na oślep, a wrogowie, gdy dostaną od nas kulkę w głowę, rzadko zostawiają broń po sobie. Trochę to idiotyczne, że rozpływa się to wszystko w powietrze. Jeżeli mowa już o wrogach, to są oni dosyć wymagający, strzelają bardzo celnie, chowają się za przeszkodami, jednak nieraz zdarzają im się głupie zachowania (znana sprzed kilku lat w FPSach szarża na bohatera nie zważając na lecące wokół kulki).

Gra twórców słabego Pariah, graficznie wypada średnio. Różnorodność w lokacjach jest całkiem spora, jednak przedstawia to się tylko przyzwoicie. Zaprojektowane postacie również stworzone są bez polotu i nieco karykaturalnie. Chyba większość pieniędzy twórców poszła na spory marketing aniżeli na sam projekt gry. A szkoda.

Kończąc recenzję mogę napisać jedynie, że Homefront nie jest złą pozycją na rynku. Jednak nie ma absolutnie żadnych szans z konkurencją. Mimo że sceny zbudowane z samych skryptów mogą wzbudzić podziw i rzeczy wokół prezentują się nad wyraz realistycznie, to błędy w każdym aspekcie gry psują ocenę końcową. Gra zrobiona z pełnym rozmachem bez jakichkolwiek innowacji jest mimo to grywalna. Za parę miesięcy będzie jednak już zapomniana. A szkoda, bo miała w sobie duży potencjał. Mogę określić twór Digital Extremes za perełkę, tylko z dużą skazą.