Anno 1404: Wenecja (PC)

Niecały rok temu miałem okazję rozpływać się w zachwytach nad najnowsza odsłoną serii „Anno”. Gra wielce przypadła mi do gustu pomimo (a może dlatego), że settlersopodobne tytuły traktujące o budowaniu miast nie są gatunkiem, po który sięgam zbyt często. Kilka tygodni temu gra wzbogaciła się o dodatek sygnowany podtytułem „Wenecja”. Jak dużo nowego on wnosi? Kogo może zainteresować? Przekonajmy się.

Kirq

Anno 1404 zapracowało sobie u mnie na dychę w bardzo rzetelny sposób. Najwyższa nota nie zapadła w wyniku zauroczenia serią fajerwerów i chwytliwych bajerów. Gra oczarowała mnie swoją bardzo spójna konstrukcją. Każdy element rozgrywki oraz oprawy audio wizualne zdawał się być dopracowany i przemyślany. Stanowiący rdzeń rozgrywki system ekonomicznych zależności był bardzo rozbudowany, a pomimo tego - dzięki jego intuicyjności - można go było opanować stosunkowo szybko. Gra przykuwała do monitora na długie godziny. Jednak, jak każdy tytuł, po pewnym czasie zaczynała nużyć.

Jednymi z podstawowych celów, jakie stawiają sobie twórcy tzw. „expansionów” jest zdobycie nowych fanów oraz ponowne zapędzenie do gry osób, którym podobała się podstawka. O ile Anno 1404: Wenecja świetnie nadaje się do osiągnięcia pierwszego celu, nie jestem do końca przekonany, czy daje sobie radę z drugim.

Kupując omawiany dodatek otrzymujemy piętnaście dodatkowych misji, możliwość gry w sieci, kilka większych nowości w rozgrywce oraz nieco więcej pomniejszych bonusów. Tym, czego bardzo brakuje, jest nowa kampania. Wspomniane misje posegregowane są według stopnia trudności oraz motywu przewodniego. Przykładowo, niektóre opierają się na „eksploracji”, a inne na „dyplomacji”. Dzięki temu, jeszcze przed rozpoczęciem gry, wiemy, czego się spodziewać po danym etapie. Ilość czasu potrzebna na ich ukończenie zależna jest od tego, jak bardzo zagłębimy się w zadania dodatkowe. Zależnie od wybranego etapu, będzie to od jednej do kilku godzin.



Wspomniałem o misjach dyplomatycznych. Jest to dobry moment, aby przedstawić kilka nowości w rozgrywce. Anno 1404: Wenecja wprowadza do gry element szpiegowski. Po postawieniu specjalnego budynku w naszej osadzie, otrzymujemy możliwość infiltrowania wrogiego miasta. Wybieramy budynek docelowy, w którym osadzimy naszego szpiega. Zależnie od stopnia rozwoju kryjówki, dostajemy do naszej dyspozycji różne rodzaje akcji sabotażowych. Od podżegania do zamieszek, na podkładaniu ognia pod wybrane budynki skończywszy. Swoistym ograniczeniem operacji we wrogiej osadzie jest fakt, iż nasz wysłannik musi fizycznie dotrzeć z kryjówki do miejsca sabotażu. W czasie kiedy przemieszcza się po ulicach, może zostać zauważony, wtedy zaś cała akcja spala na panewce. Tracimy opłatę za dany akt sabotażu i musimy odczekać stosowny „cooldown”.

Wspomniana na wstępie baza operacyjna służy również jako budynek kontrwywiadu, umożliwiający wykrywanie wrogiej aktywności w naszej mieścinie. Kiedy wynajęty przez wrogą frakcje szpieg przedostaje się do celu, zostajemy o tym ostrzeżeni i mamy pewien czas na jego wypatrzenie i złapanie (kliknięcie na nim). Działa to tak samo, jak w podstawce. Sabotażysta wygląda wypisz wymaluj jak szpieg z krainy deszczowców, dzięki temu „maskowaniu” jest bardzo łatwy do wypatrzenia w tłumie.... caramba!

Co jeszcze? W osadach zasiadają rady miejskie. Przekupienie większości radnych umożliwia nam „pokojowe” przejmowanie kontroli nad wrogimi miastami. Pojawiają się wyspy wulkaniczne. Są one bogate w zasoby naturalne, lecz ich kolonizacja wiąże się z oczywistym ryzykiem. Dodatek wprowadza również możliwość zbudowania baliwatu, swoistego budynku administracyjnego, dającego nam wgląd w ilość i rodzaje budynków na danej wyspie. Ponadto, zmniejsza on koszty eksploatacji wszystkich budynków. Zaskakuje za to dość mała obecność tytułowej Wenecji w samej grze.



Dla niektórych największą nowością zapewne okaże się możliwość rozgrywki w internecie oraz sieci lokalnej. W grze może brać udział do ośmiu graczy równocześnie. Występują oni przeciwko sobie lub kooperują przeciwko przeciwnikom kierowanym przez SI. Host może ustalać wiele parametrów rozgrywki, w tym różne kryteria zwycięstwa. Zatem wielu znajdzie tu coś dla siebie. Jest to jednak propozycja dla ludzi mogących poświecić długie godziny na jedną rozgrywkę, gdyż nie ma tutaj mowy o pięciominutowych rundkach zakończonych rushem.

Na moje oko (i ucho) gra nie doczekała się żadnego liftingu. Nie jest to w sumie powód do wielkich pretensji, gdyż podstawowe Anno 1404 wyglądało i brzmiało prześlicznie. Zastanawiam się, czy niewielka ilość nowości, które wprowadza Anno 1404: Wenecja warte jest wydania tych 50-60 złotych. Przyznam się wam szczerze, że mnie osobiście omawiany dodatek nie porwał. Myślę, że jest to pozycja godna uwagi dla osób, które nie miały jeszcze kontaktu z Anno 1404. Tym zalecam zakup gry w pakiecie z dodatkiem. Wenecję mogę również polecić fanom podstawki, którzy nie zdołali się nią jeszcze nasycić, będzie to dla nich dodatkowym urozmaiceniem. Jeśli natomiast swoją przygodę z Anno 1404 masz już za sobą i nie bardzo masz ochotę na powtórkę, możesz śmiało odpuścić sobie Wenecję.