Larry 7: Miłość na Fali (PC)

Serie gier potrafią upaść. Przykładem jest właśnie seria Leisure Suit Larry, którego pierwszych 6 części (kłopot z numerkami wyjaśnię za chwilę) było genialnymi przygodówkami o podtekscie erotycznym a ostatnie dwie - tragicznie przyjętymi przez graczy i prasę, marnymi namiastkami, gdzie typowo przygodówkową mechanikę gry, zastąpiono minigrami. Na szczęście jeszcze w nie nie grałem, za to zrecenzuję najsłynniejszą szóstą część: Larry 7: Miłość na Fali.

Zamieszanie z numerkami wynika z tego że nigdy nie powstała część czwarta. Twórcy robili sobie z tego potem żarty, w żaden sposób nie maskując drobnego "ubytku".

Po hotelowych przygodach z części numerycznie szóstej, Larry, po drobnych oparzeniach i skaleczeniach od szkła, trafia na statek. Kapitanem okrętu jest ponętna Kasia, którą Larry oczywiście wziął sobie za swój główny cel. Ze względu na fakt, że jest ponętny niczym zdechła ryba, Larry oczywiście musi zrobić to fortelem. Ma na to oczywiście sposób - Kasia spędzi tydzień z osobnikiem, który zdoła wygrać konkursy na statku. No dobra, w nich też nie ma szans, ale od czego jest Gracz i oszukiwanie...?

Cechą charakterystyczną Larry'ego jest bardzo specyficzne poczucie humoru. Kłótnie głównego bohatera z narratorem potrafią rozbawić a to dopiero początek. Nieporadność Larry'ego w podrywaniu kobiet po prostu bawi, tak samo, jak sposoby wygrywania konkursów. Zmienienie staroświeckiej bibliotekarki w ponętną diablicę, by wygrała konkurs "SexMaster 2000" - to jest to!

Same zagadki, są w miarę logiczne, choć i tak musiałem raz na jakiś czas posługiwać się solucją. Taki urok przygodówek. W LSL 7 pojawia się minigra - rozbierane kości. Przyjemne urozmaicenie, nie powiem, w dodatku niewymagające żadnej zręczności - najwyżej trochę szczęścia (lub stosowania starej i sprawdzonej metody Save/Load).

Całe podejście do erotyki sprawia jednak że Larry nie jest produkcją dla dzieci, mimo grafiki przypominającej kreskówkę. Nie dajcie się zwieść. Po co ja to mówię - i tak wiem, że nikt nie posłucha...

Grafika wykonana jest w rozdzielczości 640 na 480 pikseli, w 8-bitowej palecie barw. Tylko co z tego, skoro rysowane postacie się nie starzeją? W dodatku, dzięku temu tytuł ten posiada własny, charakterystyczny sznyt, za co go wyjątkowo cenię. Animacje stoją na wysokim poziomie. Warstwa dźwiękowa jest genialna - jako Larry wystęuje Jerzy Stuhr, a jako Pani Kapitan - Katarzyna Figura. Dialogi są naprawdę profesjonalnie wykonane.

Ciekawostką jest fakt, że gra automatycznie tworzy tapety z kobietami z gry. Te są naprawdę ładne i co jakiś czas lądują u mnie na pulpicie.

Cały czas opiewam Miłość na fali, ale czy gra ma jakieś minusy? Dla mnie - nie. Niektórym może nie spodobać się seksistowskie poczucie humoru, ale to już ich sprawa. Wiadomo, wszystkich gustów się nie zaspokoi. Jedynym prawdziwym problemem może być średnia kompatybilność na nowych systemach, ale wyszedł patch, który to poprawił, tak więc problemu niet.

Larry absolutnie się nie zestarzał. Wiem, że będzie to kontrowersyjna decyzja, ale wystawiam z dużą przyjemnością LSL 7 ocenę 10. Naprawdę warto pograć, choć to gra nie dla wszystkich. Obrońcy moralności powinni trzymać się od niej z daleka.