Shattered Horizon (PC)

Muszę się przyznać, że podczas oglądania kolejnych 3DMarków kilkakrotnie zdarzało mi się zastanawiać, dlaczego panowie z Futuremark nie zrobili do tej pory żadnej gry komputerowej? Szczególnie przypadały mi do gustu animacje przedstawiające futurystyczne bitwy w kosmosie. Wygląda na to, że nie byłem jedynym z tego typu dylematami, gdyż całkiem niedawno światło dzienne ujrzała produkcja Futuremark Games Studios. Gra nosi tytuł Shattered Horizon, przedstawia konflikt w kosmosie i robi to w niespotykany dotąd sposób

Kirq

Omawiany tytuł nie posiada w ogóle kampanii dla pojedynczego gracza. Jest on w stu procentach sieciową strzelanką. W dniu premiery oferował cztery mapy oraz jedną broń. Shattered Horizon dostępne jest w dystrybucji poprzez [i[steam[/i] w cenie 20 euro. Żartuję sobie? Nie. Co zatem powoduje, że nie odradzam Wam tej pozycji już na starcie? Powodem jest bardzo oryginalny i niespotykany do tej pory pomysł na umiejscowienie gry. Całość rozgrywa się na orbicie okołoziemskiej. I nie mam tutaj na myśli klaustrofobicznych korytarzy stacji kosmicznej rodem. Gra wciska nas w ciasny kombinezon i rzuca bezpośrednio w przestrzeń kosmiczną.

Tak, Shattered Horizon w całości rozgrywa w się zimnej, śmiertelnie niebezpiecznej i pozbawionej grawitacji pustce kosmosu. W związku z powyższym, musicie odrzucić wszystkie przyzwyczajenia nabyte w klasycznych shooterach. Naszą postać możemy obracać w trzech osiach i przemieszczać w dowolnym kierunku. Co za tym idzie, zagrożenie również może nadejść z każdej strony. Osoby ze słabą orientacją dość łatwo mogą się zgubić na mapach pełnych zawieszonych w pustce odłamków skalnych oraz fragmentów zniszczonych stacji kosmicznych. Nie ma tu pojęcia góra i dół. Wszystko zależy od tego, z której strony postanowimy zaatakować. Osobom, które lubią poczuć twardy grunt pod nogami, spodoba się specjalna funkcja, w którą wyposażono buty naszych kombinezonów. Dzięki niej możemy „przyszpilić się” do płaskiej powierzchni, znajdującej się w bezpośredniej odległości, a następnie po niej chodzić.

Poruszanie w przestrzeni umożliwia nam plecak rakietowy. Stanowi on zarazem nasz słaby punkt, gdyż w grze oprócz klasycznych „headshotów” można wykonywać „tankshoty”. Podczas przemieszczania w Shattered Horizon musimy brać pod uwagę szereg nowych czynników. Przykładowo, w grę wchodzi tu bezwładność. Kiedy przyspieszymy, używając plecaka odrzutowego, nie staniemy nagle w miejscu po puszczeniu klawisza. Do tego, zbliżając się do krawędzi jednego ze znajdujących się w przestrzeni obiektów, najlepiej odwrócić się w taki sposób, aby wyłonić się zza niego głowa i bronią w pierwszej kolejności, nie zaś nogami i tułowiem. Trzeba przyznać, że twórcy odnieśli pełny sukces podczas konstruowania systemu poruszania. Jest on łatwy do opanowania, równocześnie dając nam możliwość wykonania praktycznie każdego niezbędnego ruchu.



Tak jak wspomniałem, gra w dniu premiery zawierała cztery mapy. Niedawno twórcy udostępnili darmowy dodatek o nazwie „Moonrise”. Podwaja on ilość dostępnych w grze lokacji. Niestety wszystkie one wydają się dość podobne. Trudno tu jednak o wielka oryginalność ze względu na samo umiejscowienie gry. Są to różnorakie ułożenia odłamków skalnych oraz konstrukcji stworzonych ludzką ręką. Gdzieniegdzie pojawiają się ograniczone wnętrza.

Samo wytłumaczenie źródła konfliktu, w którym bierzemy udział, jest mało przekonujące i w moich oczach stanowi raczej pretekst, a nie tło fabularne. Gra umiejscowiona jest w nieodległej przyszłości. Ludzkość kolonizuje księżyc i zaczyna czerpać z niego ogromne profity. Niestety, dochodzi do gigantycznej katastrofy górniczej, wskutek której miliony ton odłamków skalnych zostają wyrzucone w przestrzeń. Lokują się one na orbicie Ziemi i praktycznie uniemożliwiają powrót tysiącom osób uwiezionych w przestrzeni kosmicznej. Dochodzi do konfliktu pomiędzy przedstawicielami korporacji górniczych (MMC) a agencją naukową (ISA). Z jakichś przyczyn tuż przed odcięciem kontaktu z ziemią, w przestrzeń dostarczona zostaje broń, która następnie użyta jest w dość niezrozumiałym konflikcie.

Skoro wspomniałem o broni, to muszę powiedzieć, że jest to jeden z najbardziej rozczarowujących elementów Shattered Horizon. W grze dostępny jest tylko jeden karabin. Co prawda możemy użyć go do walki wręcz, wymierzyć precyzyjnie przez lunetkę oraz strzelać trzema rodzajami granatów z podczepionego granatnika, ale to zdecydowanie za mało. Nie wiem, z czego wynika ten ubogi zasób uzbrojenia. Jednak niezależnie od tego czy była to decyzja designowa, czy też brak zasobów, niedopuszczalnym jest wypuszczanie pierwszoosobowej strzelanki posiadającej tylko jeden model broni. Aż prosi się o jakieś bardziej pomysłowe uzbrojenie, choćby różnego rodzaju miny-pułapki. Trzy wspomniane wcześniej rodzaje granatów to: EMP, ICE and MPR. Pierwszy to klasyczny impuls energetyczny, wyłączający czasowo systemy kombinezonów przeciwników, znajdujących się w polu rażenia. Drugi stanowi swego rodzaju „zasłonę dymną”, zaś trzeci powoduje detonację, znakomicie nadająca się do wyrzucania przeciwników zza osłon.



Wizualnie gra prezentuje się naprawdę dobrze. Walka pomiędzy zacienionymi odłamami skalnymi na tle kuli ziemskiej robi spore wrażenie. Niestety twórcy w dość śmiały – i mało przemyślany w moim odczuciu – sposób ograniczyli grono odbiorców do graczy wyposażonych systemy operacyjne Vista lub Windows 7. Wynika to z tego, iż gra nie może być uruchomiona w trybie DirectX 9. Trudno mi też ocenić, czy przepych wizualny jest na tyle wysoki, aby uzasadnić takie drakońskie ograniczenia. W kwestii udźwiękowienia nie ma w moim odczuciu jakichś specjalnych fajerwerków. Na wyróżnienie zasługuje efekt wyłączenia systemów wspomagających nasz skafander, wytłumienie wszystkich odgłosów wypada świetnie.

Shattered Horizon jest w moim odczuciu jednym z najbardziej niewykorzystanych pomysłów ostatnich lat. Idea samej rozgrywki jest świeża i bardzo atrakcyjna. Dziw bierze, że twórcy wycisnęli z niej tak mało soków. Gra prosi się o dużo większy wachlarz broni i bardziej zróżnicowane zasób map. Skrzydła podcina również ograniczenie odbiorców do – nie tak szerokiego jeszcze – grona, które może uruchamiać gry w trybach powyżej DirectX 9. Kolejnym zaporowym elementem dla polskich odbiorców jest cena. Może dla zachodniego gracza 20 euro za tego typu eksperyment to nie tak dużo. Dla nas jest to jednak kwota, za którą możemy kupić większość wysokobudżetowych hitów w dniu ich premiery. Dlatego Shattered Horizon polecam wszystkim, których porywa już sam oryginalny pomysł na grę. Reszcie sugeruje polować na steamowe przeceny, gdyż na dzień dzisiejszy gra nie do końca warta jest swojej ceny. Przynajmniej w moich oczach.