Osmos (PC)

Niewiele jest takich tytułów, które dałoby się opisać z grubsza w trzech zdaniach i jednocześnie rozprawiać o nich godzinami. Osmos, stworzony przez mało znane studio Hemisphere games jest właśnie taką grą. Dodatkowo, jest on świetnym przykładem na to, że powiedzenie „siła drzemie w prostocie” sprawdza się również w dziedzinie gier komputerowych.

Kirq

Osmos to zręcznościowa gra logiczna, w której kierujemy czymś na kształt komórki, zaś naszym zadaniem jest pochłanianie znajdujących się wokół nas innych komórek, tak abyśmy osiągnęli określony rozmiar, bądź też stali się najwięksi na danym obszarze. Kierunek ruchu oraz prędkość zmieniamy na zasadzie odrzutu, to jest poprzez wydalanie części swojej masy w przeciwnym kierunku do pożądanego. Sama mechanika pochłaniania działa na prostej zasadzie – wygrywa większy. Tak jak mówiłem, trzy zdania i w zasadzie opisałem wam wszystko, czym będziecie się zajmować grając w Osmos. Teraz jednak pora zagłębić się w szczegóły.

Czasem pozornie nieskomplikowane rzeczy okazują się być całkiem złożone, kiedy zaczynamy się w nie zagłębiać. Tak jest w przypadku omawianej gry. Pomimo prostoty rozgrywki Osmos jest jedną wielką lekcją fizyki. Przykładowo, zastosowanie znajdują tutaj wszystkie zasady dynamiki Newtona. Rozgrywkę ułatwi nam również podstawowa znajomość zasad rządzących grawitacją. Wynika to zarówno z charakteru całej gry, jak i różnorodności poszczególnych poziomów.

Tak jak wspomniałem wcześniej, dwoma podstawowymi parametrami zwycięstwa są osiągnięcie pewnego określonego rozmiaru lub też przewyższenie masą wszystkich pozostałych obiektów - które ze względu na wygląd dla uproszczenia będę nazywał komórkami. Brzmi to całkiem prosto, ale jak zawsze diabeł tkwi w szczegółach. Fakt, że aby kierować naszą komórką, musimy pozbawiać ją masy, jest podstawowym utrapieniem, z którym będziemy się zmagać. Często będzie wam się zdarzać, że - próbując zbliżyć się do mniejszej komórki - utracicie tyle ze swojej masy, iż jej wchłonięcie stanie się niemożliwe. Zabawa nie staje się wcale dużo łatwiejsza wraz ze zwiększeniem naszych rozmiarów. Owszem, nie będziemy musieli już tak bardzo lawirować pomiędzy większymi komórkami, ale w tym miejscu ukłoni się do nas Pan Newton ze swoimi upierdliwymi zasadami. W związku z czym, aby zmienić kierunek bądź też wyhamować naszego kolosa, będziemy musieli pozbawić się dużo większej ilości masy, zaś w sytuacji, kiedy będziemy poruszać się ze zbyt dużą prędkością, wyhamowanie może okazać się zupełnie niemożliwe.

Osmos zawiera 47 podstawowych poziomów, nie licząc zawartości bonusowej. Muszę przyznać, że twórcom udało się wycisnąć swój nietuzinkowy pomysł niemal do ostatniej kropelki. W grze pojawiają się różnego rodzaju specjalne komórki. Niektóre wyposażone są w sztuczną inteligencję i nie tylko próbują przed nami uciekać, kiedy są mniejsze, ale po zwiększeniu swej masy starają się również nas gonić. Mamy także do czynienia z komórkami składającymi się z antymaterii. Kontakt z takimi powoduje obopólną, proporcjonalna utratę masy. Stanowią one oczywiste zagrożenia dla nas samych, można jednak używać tych komórek do zmniejszania innych, takich, na które mamy chętkę, ale są dla nas zbyt duże. Na niektórych planszach pojawiają się komórki wyposażone w grawitację. Kilka leveli stanowi coś na kształt układu planetarnego, krążącego wokół jednej wielkiej „gwiazdy”. Na innych znowuż mamy do czynienia z kilkoma przyciągającymi komórkami wokół których krążą mniejsze. Musimy wtedy poruszać się pomiędzy tymi układami, kolejno pochłaniając coraz to większe obiekty. Zaś same „gwiazdy” służą nam niczym grawitacyjne katapulty do nabierania prędkości.

Może teraz kilka słów o tym, jak Osmos wygląda i brzmi. Moim zdaniem, nie dało się przedstawić tego typu gry w atrakcyjniejszy sposób. Wizualnie Osmos to niezwykle udane połączenie ascetycznej prostoty z bardzo ładnymi efektami oraz śliczną, ostrą grafiką. Momentami trudno pozbyć się wrażenia, że przebieg rozgrywki oglądamy przez okular mikroskopu – zapewne stąd te moje komórkowe implikacje. Jeśli chodzi o udźwiękowienie, nie ma tutaj żadnych fajerwerków, ale trudno się spodziewać ogromnej gamy odgłosów po tego typu grze. Natomiast na same pochwały zasługuje cudowna ścieżka muzyczna. Cała masa świetnych, ambientowych kawałków doskonale pasuje do gry.

Osmos oferuje jakieś trzy do pięciu godzin dobrej zabawy, zależnie od tego, za którym podejściem uda się wam pokonać poszczególne poziomy. Gra dostępna jest wyłącznie w dystrybucji elektronicznej za pomocą sieci Steam, za niecałe siedem euro. Moim zdaniem, pomimo iż Osmos zajmuje na dysku twardym zaledwie 30 mb, jest on wart swojej ceny. Szczególnie polecam tę pozycję wszystkim, którzy lubią logiczne łamigłówki z mała dozą zręcznościówki. Jeśli podobały ci się tytuły takie, jak World of Goo czy też Gish, to Osmos jest dla ciebie pozycja obowiązkową.