Need for Speed III: Hot Pursuit (PC)

Samochodówki. Jeden z gatunków gier, których nie znoszę. Ale przyznam, że jest jednak w tym segmencie kilka wyjątkowych gier, które darzę wielką sympatią, szacunkiem i mam do nich sentyment. Jedną z nich jest trzecia część kultowej serii Need for Speed z podtytułem Hot Pursuit. Tak jak nienawidzę samochodówek tak tę grę uwielbiam.

Dzisiaj oczywiście Need for Speedy kojarzą się z Undergroundami, Most Wanted czy Pro Street, ale powiedzmy sobie szczerze - gdzie im tam do starszych części? Szczególnie do trójki, mojej ulubionej i według mnie najlepszej z całej serii. Need for Speed 3 to rewelacyjna gra. Świetne poczucie prędkości, doskonała grafika i niesamowita grywalność sprawiają, że można postawić ten tytuł w jednym rzędzie z np. Warcraftem, Starcraftem czy innymi doskonałymi i niezwykle wciągającymi, a przede wszystkim kultowymi grami. NFS3 dzieli z nimi tą cechę, że również wywołuje syndrom "jeszcze jedno okrążenie". I powala szybkością.

Klasycznie mamy tutaj tuziny świetnych wózków (marki takie jak Chevrolet, Lamborghini, Ferrari, Porsche, Jaguar czy Mercedes - standard) plus bonusowe auta odblokowywane dzięki naszym osiągnięciom czy cheatom (jest tu nawet prototypowy samochód El Nino). Interesującą cechą gry jest możliwość tuningowania samochodów. Możemy wpływać na ich sterowność, aerodynamikę czy zawieszenie i takie tam, a co ciekawe - owe usprawnienia rzeczywiście wpływają znacząco na jazdę! Pamiętam jeszcze, jak moje ukochane Lamborghini Diablo SV (w kolorze ciemnopomarańczowym czy też czerwonym, tego już nie pamiętam) po przesunięciu wszystkich suwaków maksymalnie w prawo jeździło jak marzenie.

Gdy już wybierzemy i skonfigurujemy samochód czas sobie nim pojeździć! A jest gdzie, mamy w grze jakieś 10 tras, w tym jedną ukrytą (miasto stylizowane na Gotham City z Batmana). Jeździmy po farmach, parkach wodnych, ośnieżonych górskich drogach czy też kanionach. Tras niby jest mało, ale po pierwsze - są bardzo dopracowane (do czego jeszcze dojdziemy), a po drugie - mamy jeszcze kilka modyfikacji. Możemy bowiem odwrócić tor (tory są zamknięte, więc jeździmy w kółko), włączyć brzydką pogodę czy noc co sprawia, że liczba dostępnych tras jakby się zwiększała. Ścigać możemy się w łącznie ośmiu w kilku różnych trybach - pojedynczym wyścigu, knockoffie (ostatni gracz odpada), turnieju czy też trybie Hot Pursuit.

Jest to odpowiedź na lamenty wszystkich tych, którzy rozpaczali z powodu braku glin w dwójce. W tym trybie ścigamy się we dwóch i uciekamy przed policją, która niedługo po rozpoczęciu wyścigu zaczyna nas gonić. Oczywiście jak raz nas złapie to miły pan policjant wystawi nam mandat - w zależności od długości wyścigu inna liczba mandatów po których odpadamy z gry różni się. Mamy również radio w którym słyszymy rozmowy policjantów i zdradzające ich strategię (pościg lub blokada drogi). Znacznie ciekawsze jest to, że sami możemy stać się policjantami! W tym trybie musimy wyłapać wszystkich przed zakończeniem wyścigu. Do dyspozycji mamy kolczatkę, która ustawiona w odpowiednim momencie eliminuje parszywca.

Grafika gierki swego czasu zabijała. Świetne oświetlenie, doskonałe modele samochodów, masa najróżniejszych efektów w rodzaju wzbijającego się za samochodami kurzu czy liści, ładny ogień czy też wreszcie efekty pogodowe sprawiały, że była to jedna z najpiękniejszych dostępnych w swoim czasie gier. Tak jak dzisiaj najładniejsze strzelanki (czy samochodówki właśnie). Do tego zasuwała jak burza. Dzisiaj oczywiście gra już mocno się postarzała i budzi raczej śmiech, ale i tak nie jest źle, nadal tytuł jest zabójczo szybki. Osobną sprawą jest dźwięk. Odgłosy wydawane przez silniki, dźwięki środowiskowe czy też rozmowy policjantów - pierwsza klasa! Muzyka - CUDO! Mamy tutaj techno i rock (co jest bardzo nieprecyzyjne w przypadku rzekomego techno - mamy tam w większości drum'n'bass, jungle, liquid funk czy breakbeat, które techno nie są, ale nie wnikajmy). Utwory są niesamowicie klimatyczne, to jeden z najlepszych soundtracków wszechczasów! Do dzisiaj kopie tyłek, o czym niedawno się przekonałem.

Nie lubię samochodówek, ale ten tytuł jest po prostu rewelacyjny. Bez żadnego zastanowienia dałbym mu 10 - i to pomimo kilku wad. Auta zdają się bardziej płynąć niż jeździć, uszkodzeń właściwie nie ma, warunki pogodowe nieszczególnie wpływają na komfort jazdy a widok zza kierownicy jest dostępny jedynie gdy mamy Voodoo 2 - ale tak naprawdę w czym to niby przeszkadza? Grywalność jest po prostu niesamowita, przy tym tytule spędziłem tyle czasu, że śmiało mogę go postawić w czołówce gier, w które najdłużej grałem (a grałem bardzo długo i bardzo intensywnie). To najlepszy NFS jaki powstał (choć High Stakes również był bardzo dobry, ale to jednak nie to samo). I basta!