Left 4 Dead 2 (PC)

Valve to wydawca gier wideo, który zabłysnął na rynku dzięki takim tytułom jak: Half-Life, Portal, czy też Counter-Strike. W 2008 roku Valve podarowało graczom swoje nowe dziecko, które otrzymało imię „Left 4 Dead”. Gra zdobyła rzesze fanów, którzy spędzili wiele, wiele dni, a nawet i miesięcy przy tym tytule. Gra zawierała tryb Single Player, a także multiplayer, na którym skupiono się najbardziej. Twórcy z Valve zdecydowali, że stworzą kontynuację tej świetnie sprzedającej się gry i tak oto w listopadzie 2009 roku na półki sklepowe trafiło Left 4 Dead 2.

Nowe bronie, nowe kampanie, nowe postacie, nowe tryby multiplayer, nowa muzyka (nadająca świetny klimat jak z horroru, a momentami jak z komedii), nowi zarażeni (zombie) i nowa ulepszona grafika. Mówiąc zwięźlej, praktycznie wszystko nowe. Nowe, ale czy dobre? Oczywiście że tak. Nawet jest lepiej niż się spodziewali fani. Gra została tak ładnie dopracowana, że aż miło posiedzieć cały dzień przy komputerze z L4D2. Trochę denerwuje aktualizowanie i rejestracja w steam, ale... trzeba z tym żyć.

Gra zaczyna się tuż po pierwszym L4D. Możemy się wcielić w jednego z czterech „ocalałych”. Do wyboru mamy: Byłego trenera szkolnego - odszedł ze swojej posady ze względu na kontuzję kolana, Nicka – cynicznego hazardzistę, Ellis – mechanika samochodowego, który kocha tylko piwo bardziej od samochodów. No i na końcu Rochelle – właścicielka, a zarazem producentka programu informacyjnego.
Jednym z tych ocalałych będziemy mieli za zadanie przejść przez 5 kampanii(z punktu A do punktu B) – „W centrum zarazy”, „Karnawał śmierci”, „Bagienna gorączka”, „Krwawa ulewa” i „Parafia” (Każda kampanie to ok. 40-60 min gry). Wszystko to w utrzymanym klimacie grozy, a przy okazji okraszone humorem. W grze zmierzymy się z nowymi zarażonymi. Między innymi z: Przerażającymi Clownami, którzy dźwiękiem swych piszczących butów ściągają za sobą swych umarłych kumpli, Błotnymi ludźmi potrafiącymi podejść i ochlapać nas błotem przez co tracimy widoczność, Splitterami – niezbyt przyjemnie wyglądającymi kobietkami, które potrafią pluć kwasem, Chargerami – ogromnymi, zmutowanymi zombie, którzy mogą nas swoją ogromną łapą złapać i tłuc o ziemię w celu zrobienia z nas krwawej miazgi, Jockeyami – małymi, hałaśliwymi potworkami, które potrafią wskoczyć na nas i prowadzić nas gdzie tylko one zechcą przy czym masakrując nas. Oprócz nowych zarażonych są też nowe bronie i nie mówię tu tylko o broni palnej jaka była w poprzedniej części. Mamy teraz do dyspozycji broń białą typu: piła łańcuchowa, siekiera, patelnia, pałka policyjna itp. Dostępne też są bomby rurowe i koktajle molotova jak w pierwszej części, a także słoik z wymiocinami Boomera, który przyciąga zombie. Do leczenia mamy standardowo apteczkę i pigułki przeciwbólowe, a także nowy zastrzyk z adrenaliny, który lekko uzupełnia nam życie oraz defibrylator, dzięki któremu możemy ożywić zmarłego towarzysza.

Jeżeli chodzi o rozgrywkę, gra ma nam do zaoferowania dość dużo. Oprócz trybu single player, mamy także dostępny multiplayer, a w nim tryby takie jak: Realizm - utrudniający nam i innym graczom rozgrywkę poprzez „poziom trudności”, Kontra – przechodzenie kampanii przez dwie drużyny(pierwsza drużyna próbuje przejść ocalałymi jeden akt z rozdziału, druga natomiast przejmuje kontrolę nad specjalnymi zarażonymi(Zombie) typu: Charger, Splitter, Hunter, Jockey, Boomer czy Smoker; Przetrwanie – musimy przetrwać z innymi graczami jak najdłużej na danej mapie, broniąc się przed hordami zombie; Poszukiwacz – szukamy jak największej ilości kanistrów z benzyną, czy też tryb zwykłej kampanii – musimy przejść z innymi graczami kampanię.

Jeżeli chodzi o grafikę. Panowie z Valve wykorzystali ponownie swój autorski silnik Source, tyle że lekko podrasowany. Efekty tego widoczne są gołym okiem w porównaniu z pierwszą częścią gry. Do tego jest standardowo efekt ziarna, który nadaje smaczku horroru z lat 60-70.
Dodano też różnorakie efekty (Motion Blur, FP16 HDR, Wet Surfaces czy Self Shadowing) które sprawiają, że gra jest bardziej realistyczna.

Szczególną uwagę trzeba zwrócić na AI Director, który odpowiada za sztuczną inteligencję, różnorodne ułożenie przeciwników na mapie, a także ich kierunek napływu. Tym razem twórcy wykorzystali nowszą wersję AI Director 2.0, która oprócz wyżej wymienionych czynności, działa także na: ułożenie broni w różnych miejscach gdzie zwykle możemy znaleźć broń, pogodę, czy też blokowanie nam znanej drogi, tak abyśmy musieli znaleźć inne przejście. Jeżeli chodzi o boty, które z nami grają w single to trzeba powiedzieć, że kiepsko ta sztuczna inteligencja się sprawdza.

Krótko o udźwiękowieniu. Jest po prostu ślicznie. Ładne odgłosy strzału broni, wybuchów itp. Kiedy przechadzamy się ulicami w mieście, słyszymy w tle ryki specjalnych zarażonych, zwykłych zombie głośno wyjących i warczących. W budynkach piękny odgłos deszczu za oknem, szelest liści unoszących się od podmuchu wiatru. Do tego wszystkiego mamy też piękną ścieżkę dźwiękową, która jak wcześniej wspominałem stwarza klimat grozy jak i komedii. Często żwawa przerażająca muzyka, a czasami zabawna muzyczka z szybkimi trąbkami, typowa melodyjka przypominająca dzieciństwo w wesołym miasteczku. Same plusy.

Reasumując – gra posiada świetną fizykę, nienajgorszą grafikę, piękne udźwiękowienie, klimat grozy połączony z humorem (groteska), ciekawe efekty dodające smaczku całej grze, ciekawe postacie, bardzo fajne kampanie, a przede wszystkim bardzo mocny i wciągający multi. Śmiało można rzec, że kontynuacja Left 4 Dead przebiła swojego poprzednika. Co prawda cena tak samo jak przy pierwszej części dość spora jak na grę PC (130zł), ale można przeboleć. Gra to w pełni rekompensuje.