Mario Party DS (Nintendo DS)

Wszystkich przygód czerwonego hydraulika ciężko spamiętać. Tym bardziej, biorąc pod uwagę wszystkie Mario –golfy, -karty i inne tytuły, odbiegające od oryginalnego zajęcia wąsacza. Do ćwierć wiekowej listy należy dopisać „gry planszowe”, na nie planszowej, kieszonkowej platformie Nintendo. Czas przypomnieć sobie dawne czasy, rzuty kostką podczas gry w chińczyka i szastanie gotówką w Monopoly. Pora na imprezę w stylu Mario.

Mario Party DS to odświeżenie tytułu z leciwego Nintendo 64. Najbardziej znane postacie wielkiego N takie jak Marian Hydraulik, Księżniczka Peach oraz reszta ferajny, stają w szranki na planszy do gry. Wszystko zaczyna się od zaproszenia na przyjęcie do naszego starego przyjaciela Bowsera. Dla nikogo raczej nie będzie to zaskoczeniem, gdy okazuje się, że była to pułapka starego gada. Przy pomocy nowego strasznie złego urządzenia zmniejsza naszych bohaterów, po czym wyrzuca ich z zamku. Cel jest prosty, odzyskać dawne gabaryty. Jednakże drużyna hydraulika po drodze do odzyskania dawnych rozmiarów będzie rywalizować między sobą by pokazać kto jest najlepszy. Fabuła jest tylko posypką dla usprawiedliwienia trybu dla pojedynczego gracza. W nim mamy pięć „plansz” do rozegrania. Celem gry jest w ciągu dziesięciu tur zebrać jak najwięcej gwiazdek i monet, aby pod koniec być numerem uno, który dostąpi zaszczytu pojedynku z bossem.

Rozgrywka jest tak prosta, że nawet Donkey Kong by sobie poradził z tą grą. Po wylosowaniu kolejności ruszania się naszych bohaterów, rzucamy kostką i poruszamy się o wskazaną liczbę pól. Po drodze zbieramy pułapki na przeciwników, większą liczbę kostek do rzutu jak i różne inne dopalacze. Pod koniec każdej tury mamy losowanie minigier. Wygrywając je dostajemy monety, niezbędne do wykupywania gwiazdek czy wspomagaczy. Nie byłoby w tym nic wymagającego, gdyby nie zmiany w trakcie rozgrywki. Nieraz będziemy mieli minigry drużynowe, 2 na 2 bądź 1 na 3. Również po upływie pięciu tur, Bowser zaczyna mieszać w rozgrywce, dając losowe bonusy dla gracza na ostatnim miejscu, oraz zamieniając niektóre pola na planszy, na miejsca pojedynków.

Jest to gra pełna przypadków – możemy wygrywać przez całą grę po czym w ostatniej turze przegrać pojedynkową minigrę z przeciwnikiem, tracąc prowadzenie. W przypadku singleplayera oznacza to powtórzenie całego poziomu, gdyż nasi przeciwnicy nigdy nie mogą sobie poradzić z bossem. Potrafi być to naprawdę denerwujące, z drugiej zaś strony można za każdym razem wygrać bez problemów. Za każdy ukończony poziom i pokonanego bossa dostajemy punkty. Zebranie odpowiedniej ilości odblokowuje różne gadżeciki jak figurki postaci czy elementy wystroju planszy. Są również odznaki które otrzymujemy np. za ukończenie gry określoną postacią. Możemy je ustawić jako ikonkę naszego profilu.

Nie jest to jednak nic, co skłoniło by mnie do ponownego grania w singleplayer, szczególnie na najwyższym poziomie trudności gdzie przeciwnicy prawie zawsze mają idealne rzuty oraz przewagę w minigrach.

Wszystko to byłoby niewiele warte gdyby nie najmocniejsza strona tego tytułu jaką jest multiplayer. Możliwość zagrania nawet z czterema osobami jest zachęcająca, głównie dlatego, że wystarczy jedna osoba z grą. Cała reszta może dołączyć się do gry poprzez download play. Nie ma nic lepszego niż staranie się by znajomy spadł z kręcącego się rożna, czy wyprzedzić go w wyścigu nakręcanych samochodzików. Jeszcze większą satysfakcję może tylko zagwarantować wygrana. Tryb dla wielu graczy daje godziny dobrej zabawy, szczególnie gdy jest się na wyjeździe. Jest to dobry powód by kupić tą grę.

Graficznie Mario Party DS wypada dobrze. Całą historię przeczytamy, oglądając ilustrację, jednakże w pełni trójwymiarowe modele naszych bohaterów jak i również bossów oraz otoczenia w niektórych minigrach są porządnie zrobione. Nie jest to z pewnością najpiękniejsza gra na tą konsolę, ale nie ma nic gorszącego w jej oprawie.

Z pewnością nie jest to bestseller wśród tytułów z Mariem w tytule. Nie jest również dość ciekawym produktem by chcieć w to grać samemu na dłuższą metę. Mając jednak z kim pograć, czy to w podróży, czy na osiedlu, Mario Party DS jest tytułem bardzo dobrym. Porządne wykonanie oraz niewymagająca rozgrywka potrafi dostarczyć wiele frajdy zarówno starszym jak i młodszym.