Final Fantasy (NES)

Firmę Square chyba wszyscy gracze kojarzą. Zdaniem wielu, to oni wypuścili najlepsze serie jRPG w historii - wystarczy wspomnieć Chrono Trigger czy też Final Fantasy. Ta ostatnia doczekała się już czternastu częsci, całkowicie różnych fabularnie. A cała ta seria zaczęła się w 1987 roku - na Famicomie, NES-ie, czy też pegazusie - jak wolicie :)

Swoją drogą, gdzieś już czytałem o tym, że akurat Final Fantasy uratowała pogrążające się w problemach finansowych Square, ale nie o tym chciałem pisać - najważniejsze jest to, jak gra trzyma się obecnie.
Od razu odpowiem że całkiem nieźle - ale po kolei.

Na początku gry tworzymy czteroosobową drużynę - w przeciwieństwie do innych części, gdzie ta zazwyczaj była wstępnie zdefiniowana - i nazywamy posiadane postacie. Można wybierać spośród kilku typów - Warrior (na nasze: wojownik), Blue belt (powiedzmy że "karateka"), White/Red/Black Mage (biały, czerwony czy czarny mag), czy też Thief (złodziej, który w grze znajduje nieco inne zastosowanie). Nic nie stoi na przeszkodzie by korzystać z różnych klas czy też złożyć drużynę z samych wojowników.

Fabularnie niewiele zostało wyjaśnione, jesteśmy prowadzeni od zadania do zadania - a to ratowanie księżniczki a to powstrzymanie piratów czy wybudzenie elfiego księcia.

Nasi podwładni oczywiście się rozwijają - powiększa im się wtedy siła, szczęście, ilość punktów życia, a magowie zyskują dostęp do magii wyższych poziomów - stają się wtedy niesamowicie skuteczni. Naszą drużynę można też wyequipować w różnego typu broń, mikstury i zbroje - to wszystko jest do kupienia w sklepach, w porozrzucanych po świecie gry miastach. Oczywiście zastosowano pewne skalowanie - więc w początkowych miastach nie kupi nic z najmocniejszych rzeczy. To samo tyczy się czarów - nie można wygrindować maga, tak, by ten od początku stał się prawdziwym killerem.

System walki jest turowy - kiedy napotykamy się na przeciwników, zaczynamy zarządzać drużyną, możemy każdemu z niej kazać atakować wybranego przeciwnika, rzucić czar, czy też skorzystać . Mała ciekawostka: można zarządzić by jeden skorzystał z mikstury zdrowia, na kimś innym. Toast "na zdrowie" nabrał dzięki temu nowego znaczenia.

Skoro już wspomniałem o przeciwnikach - tych jest całkiem sporo i są zróżnicowani. Ba, nawet wyglądający tak samo, a różniący się kolorem, mogą mieć inne umiejętności. Ich projekty są ciekawe - za to duży plus.

Problemem jest zbyt duża ilość grindowania - niestety to częsta przypadłość jRPG. Zbyt wiele czasu spędziłem by odpowiednio wylevelować swoją drużynę. To może zniechęcić do ponownego przechodzenia gry. Innym problemem jest brak jakiejkolwiek automapy.

Gra została pierwotnie wydana po japońsku, trzy lata później ją zangielszczono. I to profesjonalnie, więc nie znalazłem żadnego wtrętu po japońsku, czy też kulawych konstrukcji pokroju "all your base are belong to us". Inna sprawa, że tu było stosunkowo niewiele tłumaczenia.

Grafika, jak na NES-a, jest dobra. W dodatku nowsze edycje oczywiście mają ją ładniejszą - w sumie na każdej platformie, na której widziałem FF, ta prezentowała się dobrze. To samo tyczy się muzyki. Strona audiowizualna była zawsze mocną stroną gier Square - oczywiście, gdy nie przeszkadza komuś wybitnie japońska stylistyka (choć w pierwszej części Final Fantasy było jej stosunkowo niewiele).

Mimo tych problemów, Final fantasy jest jednym z lepszych jRPG dostępnych na NES-a. Zasługuje na ósemkę - warto zagrać - a jeszcze bardziej zalecane jest pogranie w część 7. Polecam wszystkim miłośnikom gier od Square.