The Bourne Conspiracy (Mobile)

Już od kilkunastu ładnych miesięcy Jason Bourne robi medialną zadymę. Po premierze najnowszego "Ultimatum" ziorał na nas z plakatów, billboardów i ekranów kinowych, a krytycy rozpływali się nad genialnością filmu. Gdy już wydawało się, że wszystko ucichło... Bum! Jak grom z jasnego nieba spadły na nas zapowiedzi gry The Bourne: Conspiracy na konsolę Xbox 360 oraz PS3. Tak już się utarło, że gdzie sensacja, tam i mobile, więc tylko nielicznych zdziwiły plotki o TB:C w wersji komórkowej. Niedługo później plotki zostały oficjalnie potwierdzone przez studio Vivendi Games Mobile, które zajęło się developerką.

Nowy Bourne, stare rozwiązania

Nigdy nie czytałem trylogii Bourne'a, ale fabuła The Bourne Conspiracy ma ponoć w niewielkim tylko stopniu pokrywać się z wydarzeniami książkowymi. Bohaterowie, owszem, pozostają ci sami, jednak część wydarzeń została wprowadzona do historii przez twórców gry. Wszystko zaczyna się całkiem standardowo, bo... Nie wiesz, jak masz na imię. Nie wiesz nic o swojej przeszłości. Ostatnia rzeczą, którą pamiętasz, jest wszechogarniające odrętwienie, po wyłowieniu cię z morza przez jakiegoś rybaka. Tak koleś, dostałeś baty, pewnie najchętniej walnąłbyś sobie kilka głębszych i poszedł w kimę. Niestety, nie ma tak łatwo - przed tobą długa droga do odkrycia mrocznych sekretów przeszłości.

Nie wiem, jak dla was, ale dla mnie TB:C jest idealnym materiałem na platformówkę. No, bo tak... Przygodówka - za dużo zabawy, odpada. RPG - niby jak? Logiczna - chyba żartujesz! Przez chwilę zastanawiałem się jeszcze nad strzelanką FPP, ale nie sadzę, by studio Vivendi sprostało zadaniu tworząc ładnego, zgrabnego, mobilnego shootera. Platformówka wydaje się być strzałem w dziesiątkę, bo raz - nie trzeba za dużo myśleć (sami rozumiecie, wakacje...), dwa - wystarczy tylko zabijać. Twórcy doszli widocznie do tych samych konkluzji, co ja, bo nowy Bourne to właśnie platformówka.

Bez litości

A wiecie, co jest w niej najfajniejszego? To, że atakującego cię gościa możesz zabić wiaderkiem, doniczką, krzesłem, anteną lub każdym innym przedmiotem, który akurat nawinie ci się pod rękę. Interakcja Bourne'a z otoczeniem po prostu powala na kolana! Biegając po planszy często trafiamy na leżące na ziemi przedmioty codziennego użytku, takie jak miotły, wózki sklepowe, łopaty, gaśnice itd. Bierzemy do ręki taką, dajmy na to, gaśnicę i spokojnie, bez stresu idziemy sobie dalej korytarzem. Gdy w zasięgu wzroku pojawi się oponent, podchodzimy na odległość pryśnięcia, pryskamy mu pianą w twarz, a następnie sprzedajemy tubę gaśnicą w czaszkę - prosta filozofia. Podobny motyw pojawił się już w XIII 2 od Gameloftu, z tym, że atakować mogliśmy jedynie doniczkami. Tutaj - jeśli gdzieś znajdziesz - możesz gościa zabić nawet pluszowym Smerfem.

Bourne to istna maszynka do zabijania - w walce, poza przedmiotami codziennego użytku, może używać broni palnej, pałek oraz oczywiście rąk. Sami zobaczycie, że, gdy już oswoicie się ze sterowaniem, chaotyczna sieczka na ekranie zamieni się w bezlitosny, harmonijny taniec śmierci, a każda sekunda gry stanie się widowiskowym, pełnym skoków, ciosów i uników przedstawieniem. Tu skok, tam zwód... Atak, garda, garda, przegryzienie tętnicy szyjnej, garda, wyrwanie oka, unik, kop w jaja, garda, zwód, wyrwanie i zjedzenie wątroby, unik, garda, garda, zgon przeciwnika, kopanie zwłok, kopanie zwłok, kopanie zwłok - właśnie tak (chociaż może trochę mniej brutalnie) wygląda walka w TB:C. Miazga!

Żeby było ciekawiej

Z tym kopaniem - wiadomo - trochę mnie poniosło, ale macie już ogólny obraz, jak to wszystko wygląda. Kolejnym miłym zaskoczeniem, które przygotowali dla nas twórcy, są trzy mini-gierki. W pierwszej Bourne biegnie miarowym tempem przed siebie, a główna zasada brzmi "naciskając odpowiednie klawisze, omijaj spowalniające przeszkody, bo koleś, który cię goni ma pistolet". Druga to tradycyjne lawirowanie samochodem miedzy innymi pojazdami na zatłoczonych ulicach. Trzecią natomiast, stanowi chowanie się przed snajperem za drzewami i snopkami siana. Dodajmy do tego jeszcze kilku bossów spotykanych w normalnych levelach, a urozmaicenie rozgrywki stanie na naprawdę najwyższym poziomie.

Eee?

Oprawa audiowizualna jest średnia, co było dla mnie dość dużym zaskoczeniem. Po przygodach smoczka Spyro oczekiwałem naprawdę niezłych fajerwerków graficznych, a tu co? Średnia, mało atrakcyjna grafika prezentująca poziom podobny do gier Gameloftu sprzed 3 lat. Dźwięk już nieco lepiej, ale muzyczki Vivendi mają to do siebie, że po pewnym czasie zaczynają drażnić, więc z opcją "sound: on" radzę uważać.

Jest dobrze, nawet bardzo

The Bourne: Conspiracy to gra na swój sposób przełomowa - żadna inna platformówka nie pozwalała jeszcze na tak znaczną interakcję bohatera z otoczeniem. Niestety, duży potencjał został w pewnym stopniu zmarnowany przez słabą oprawę audiowizualną, co zdecydowanie wyklucza tytuł z "tych najlepszych". Niemniej, gra nadal zasługuje na miano bardzo dobrej, więc z czystym sumieniem mogę ja wam polecić.