Bubble Bash 2 (Mobile)

Bańki to w grach logiczno-zręcznościowych temat prawie tak samo dobrze znany, jak klocki. Motyw z wystrzeleniem kulki tak, by przykleiła się do pozostałych tego samego koloru potrafi być niezwykle wciągający. Nie sposób się zatem dziwić, iż większość poważnych firm produkujących gry na komórki posiada w swoim arsenale tytuły w tym stylu. A ponieważ od wydania "Bubble Bash" (Gameloft) minęło już nieco czasu, przyszedł czas na kolejną część, pod niezwykle odkrywczym tytułem: "Bubble Bash 2".

Tym razem akcja gry nie toczy się na Rajskiej Wyspie, lecz w Afryce. Razem z czwórką bohaterów będziemy mieli okazję zwiedzić cały kontynent, udać się na safari, podziwiać wodospady, wędrować przez dżunglę czy spojrzeć na bezkresną pustynię. Zasada działania pozostała ta sama: bohater stoi u dołu planszy, odbijając kijem bańki. Druga postać wspiera nas duchowo, ciesząc się jak dziecko wraz z każdym udanym strzałem lub kręcąc głową z powątpiewaniem, gdy sytuacja zaczyna wyglądać nie najlepiej.

Na szczęście nie uległo zmianie to, co najbardziej przykuwało do pierwszej części "Bubble Bash" - mianowicie nietypowy styl prowadzenia rozgrywki. W większości gier tego typu bańki są dość statyczne; wystarczy dobrze wycelować by zaliczać planszę za planszą. Gameloft natomiast dodał kilka ciekawostek, nadających rozgrywce dynamiki. Przede wszystkim stworzono silnik pozwalający na zmianę położenia elementów na planszy zgodnie z prawami grawitacji. W większości plansz bańki zawieszone są na przeróżnych linach, lub poustawiane na drewnianych konstrukcjach, których nie można zlikwidować. Obciążona kolejnymi kulami całość wygina się, co w takim samym stopniu ułatwia, jak i utrudnia rozgrywkę. Grunt, to dobrze planować i jeszcze lepiej celować.

Podobnie przedstawia się sprawa z balonami - znakiem rozpoznawczym "Bubble Bash". Plansze, w których bańki są doczepione do swobodnie unoszących się balonów także nie są rzadkością i tu też trzeba zachować umiar. Zbyt obciążony balon obniża się, a gdy kule osiągną poziom krytyczny, następuje koniec gry. Balony wykorzystano także do innych zadań, jak na przykład etapy, gdzie suną sobie swobodnie przez planszę, a gracz w ograniczonym czasie musi zestrzelić kilka z nich.

Na szczególną uwagę zasługuje nie tylko fakt, iż w grze doskonale działa grawitacja. Zachowane zostały także inne prawa fizyki, jak chociażby gigantyczne koło stworzone z baniek, które po trafieniu zaczyna się kręcić na tyle mocno, na ile konkretne było uderzenie. Tu warto dodać, iż większość z tego typu etapów to plansze z bossami, którzy - każdy na swój sposób - naprawdę potrafią uprzykrzyć życie. Podobnie zresztą jak ptaki, również znane z części pierwszej, które przelatując przez planszę i zrzucając bańki mocno przeszkadzają. Na szczęście wśród wielu plansz znajdziemy i takie, których jednym celem jest trafienie jak największej liczby tych okropnych stworzeń, więc można się nieco wyżyć.

Nie zabrakło także elementów bonusowych, które mają specjalne przeznaczenie. Jest ich naprawdę mnóstwo, począwszy od klasycznych bomb, czy kul zmieniających kolor, poprzez nieco bardziej zaawansowane - ściąganie wszystkich baniek danego koloru - skończywszy wreszcie na dość niezwykłych rozwiązaniach. Do takich z pewnością można zaliczyć wiszące tu i ówdzie ule, które po trafieniu uwalniają pszczoły. A rój nie tylko bywa groźny, lecz powoduje także dziwne anomalie, bańki nie chcą słuchać, odbijają się od pszczół, gra jest utrudniona. Podobnie ciekawym bonusem jest jajo ptaka, wiszące sobie wśród baniek. Po trafieniu zaczyna pękać, a gdy ptak się uwolni odlatując zbiera ze sobą spory fragment planszy. Warto wykorzystywać wszystko, co dano dla ułatwienia, bowiem gra w miarę postępu robi się coraz trudniejsza. Gameloft zadbał o to, by "Bubble Bash 2" nie było kolejnym tytułem, który szybko się zapomina. Wręcz przeciwnie, frustrujący poziom trudności niektórych etapów z pewnością o grze szybko zapomnieć nie pozwoli.

Grafika stoi na bardzo wysokim poziomie. I nie mam tu na myśli jedynie idealnej widoczności, która w tego typu grach jest najważniejsza, ale głównie klimat, który tworzą obrazki krajobrazów. Naprawdę, plansze rozgrywane na sawannach, z Kilimandżaro w tle, lub wśród wodospadów są tak ładne, że można się zapomnieć i przegrać. Dźwięki również są udane, lecz mogły by się odzywać częściej, nie tylko w menu i pod koniec planszy. Gra ponadto oferuje naprawdę dużą liczbę ciekawostek dotyczących Czarnego Lądu i zamieszkujących go zwierząt podanych w lekki, przyjemny i bardzo strawny sposób.

Nie mogło zabraknąć także wszelkiego rodzaju osiągnięć. W każdej kolejnej lokacji znajdziemy wioskę tubylców, gdzie można zmienić parę graczy, obejrzeć wszystko, co udało się już zdobyć czy nacieszyć się statystykami gry. Ale najlepszym osiągnięciem jest fakt odblokowania tzw. "poziomów ekstra", dostępnych w specjalnym menu, jeszcze bardziej przedłużających żywotność tytułu, podobnie jak tryb "survival".

Pełnię zadowolenia psują jedynie dwa elementy. Pierwszy z nich to stale obecny na wyświetlaczu telefonu tekst "loading", obrazowany przejeżdżającym jeepem. Słowo daję, po parunastu minutach z grą człowiek zaczyna nienawidzić tę markę wozu. A druga sprawa to wspomniany już, momentami frustrujący poziom trudności, który nie każdemu odpowiada. Pocieszeniem może być fakt, iż czasem można niektóre plansze ominąć, mapa gry nie zawsze jest liniowa. Podsumowując: "Bubble Bash 2" to zdecydowanie udana kontynuacja, co prawda nie wprowadzająca do tematu nowej jakości, za to rzetelnie przygotowana w myśl zasady: więcej, szybciej, dłużej i lepiej.