Saints Row 2 (Mobile)

Czasy się zmieniają, a my wraz z nimi, mawiali starożytni filozofowie. A razem z nami zmieniają się gry, chciało by się dodać. Na drugą część "Saints Row", czyli gry swobodnie nawiązującej do pierwszych, dwuwymiarowych części GTA, przyszło nam czekać aż dwa lata. Czy wnosi ona coś nowego do gatunku?

W grze można wcielić się w mężczyznę lub kobietę. Poprzedni odcinek zakończył się w momencie, gdy cały gang Świętych został zdradzony. Niektórzy mieli pecha i trafili do piachu. Ty jednak, drogi Graczu, możesz mówić o szczęściu. Obudziłeś się na szpitalnym oddziale więzienia, a cóż jest dla takiego macho prostszego, niż nawiać? Tak rozpoczyna się fabuła tytułu - celem głównym jest odbudowanie potęgi gangu Świętych, zatem należy odszukać tych, którzy przeżyli pogrom.

W dalszym ciągu główny element gry to jazda samochodem. Jednakże i pieszo można to i owo załatwić, w dodatku w niezwykle konkretny sposób. Na przykład obrabować Bogu ducha winnego przechodnia - mini gra na spostrzegawczość. Lub włamać się do czyjegoś domu. Na wszelkie spotkania jednak należy dotrzeć wozem, czasem nawet specjalnie do tego celu zorganizowanym, na przykład spora furgonetka dobra jest na złodziejską wyprawę do jubilera, a sportowy wóz będzie jak znalazł do pościgu za członkami konkurencyjnych gangów.

Choć wygląda to ciekawie, to jednak gra jest w kilku punktach niezbyt dopracowana. Pierwsza kwestia to moje (nie)ulubione pytanie: dlaczego postać bohatera porusza się w jedynie czterech kierunkach, zamiast w ośmiu? Mamy rok 2008, pewne standardy powinny być już wprowadzone. Na szczęście w przypadku jazdy wozem jest już znacznie lepiej, tu mamy sterowanie klasyczne, intuicyjne. Druga kwestia - grafika. Miasto ma architekturę i budowę ciekawą, a same dzielnice, mimo że mocno do siebie są podobne, to jednak sprawiają przyzwoite wrażenie. Podobnie samochody, każdy znajdzie coś dla siebie. Jednak to, co najbardziej denerwuje na ekranie telefonu to wygląd przechodniów. Nie dość, że snują się bez celu - ciągły spacer po jednym chodniku, góra, dół, góra, dół... to jeszcze wszyscy wyglądają tak samo. Mamy w grze dwa typy graficzne postaci: on i ona. A reszta różnic to po prostu kolory ubrań. W dodatku animacja ruchu postaci jest żenująca, wszyscy wyglądają jak roboty, a gdy nasz bohater przeskakuje nad pojazdem (zapożyczenie z "Gangstar"), to już po prostu lepiej zamknąć oczy. W dodatku zdarza mu się pozostać w tej dziwnej, wygiętej pozycji po wykonanym skoku. Dodatkowo, zanim dokonamy skoku nad pojazdem, nasza postać ów pojazd przesuwa po ulicy. No fajnie, też chciałbym być taki silny. To straszne. Trzecią wreszcie sprawą, która nie pasuje na koniec roku 2008 jest dźwięk. Albo jego brak. Będąc w menu mamy całkiem przyjemną muzyczkę, lecz to wszystko. Gdy zaczyna się gra właściwa brakuje nie tylko muzyki, ale nawet dźwięku! No bez przesady, ani silników, ani odgłosów strzałów, nic.

Na szczęście mamy i plusy. Do nich zdecydowanie należy zaliczyć zachowanie policji. Stróże prawa w "Saints Row" zachowują się jak terminatorzy - widzą wszystko. Nic nie umknie ich uwagi. Stuknij lekko policyjny samochód, a już Cię gonią. Przejedź jakiegoś niewinnego przechodnia i jest po Tobie. Ucieczki przed glinami są bodajże najczęstszym motywem gry, na szczęście mamy w każdej dzielnicy myjnię "Forgive & Forget" - wystarczy przez nią przejechać, by policja nam przebaczyła i zapomniała... do następnego razu oczywiście. Tylko że owa myjnia kosztuje aż pięć dych... Znowu trzeba kogoś obrobić. Tego typu bonusów jest więcej. Mamy sklepy z bronią, gdzie można się konkretnie zaopatrzyć. Są i restauracje, gdzie napchamy sobie kieszenie hamburgerami, które w razie wpadki mogą uratować życie. Bowiem jedząc, odnawiamy sobie punkty życia. Dobre rozwiązanie, od dziś nie ruszam się na żadną akcję bez burgera lub kilku w kieszeni.

Gra oferuje sporo różnych rozwiązań fabularnych; obserwacja jak gang "Świętych" staje się ponownie potęgą sprawia przyjemność. Jest jak dobry film sensacyjny. Dobrym elementem są misje rabunkowe, do których potrzeba mieć furgonetkę i broń. Podjeżdżamy pod sklep (np. jubilera), pozbywamy się ochrony - tu można popuścić wodze fantazji, albo strzelamy, albo rozjeżdżamy delikwentów - a następnie należy stoczyć partyjkę czegoś na kształt Tetrisa. Planszą jest wnętrze furgonu, a "klocki" to fanty: telewizory, sprzęt Hi-Fi czy biżuteria. Jak poukładasz, ile zmieścisz - tyle twoje.

"Saints Row 2" to tytuł odstający wykonaniem audio-wizualnym od innych gier, datowanych na koniec roku 2008. Pozostaje w tyle, nie ma szans. Lecz gracze, którzy będą potrafili przyzwyczaić się do kiepskich, psujących klimat postaci i zdecydują się nie zauważyć braku dźwięku może odnajdą - jak ja - drugie dno, które mimo wszystko daje pewną rozrywkę. W dodatku bardzo brutalną, tutaj rozstrzelanie przechodnia czy wjazd na pasy na czerwonym świetle to po prostu normalka.