Zum-Zum (Mobile)

Po długiej wędrówce przez pustynię, zmęczeni i spragnieni dotarliśmy wreszcie do jedynej niezbadanej dotąd piramidy. Jej widok napełnił nas nowymi siłami. Cóż też nas spotka w ostatnim bastionie tajemnic faraonów? Kluczyliśmy w labiryncie, badając teren dokładnie przed każdym krokiem. Gdy już zwątpiliśmy w powodzenie, nagle naszym oczom ukazała się złota szkatuła. Zgodnie ze starożytnym zwyczajem, gdzieś w niej znajdziemy pożądany artefakt. Co jednak nas spotka w trakcie rozkładania szkatuły? Cóż to będzie za wyzwanie? Ach...! To Zuma!

Do dyspozycji mamy dwa główne tryby gry: Wyprawa i Przetrwanie. Pierwszy z nich to warstwa fabularna - po każdej rozwiązanej planszy znika fragment Złotej Szkatuły, kryjącej skarb. Natomiast Przetrwanie to gra na punkty - ukazuje się plansza, na której należy likwidować kolejne ciągi kulek jeden za drugim. Oczywiście coraz trudniejsze i dłuższe.

Cechą charakterystyczną gry jest ilość żyć, którymi dysponuje Gracz. W przypadku, gdy nie uda się rozwiązać planszy, mamy jeszcze dwie szanse. Jeśli natomiast dalej przegrywamy... zonk. Należy rozpocząć grę od początku. Długo się zastanawiałem, czy potraktować to jako wadę, czy może jednak zaletę. Wyobraź sobie, drogi Graczu, że jesteś w 28 planszy. Skarb jest już prawie odkryty, już widzisz jego pulsujące światło, jeszcze tylko trochę elementów szkatuły do zdjęcia. A tu nagle dajesz się pokonać trzy razy pod rząd... Nie każdemu będzie się chciało grać od zera. Z drugiej jednak strony świadomość, że istnieje takie ograniczenie, może dodać motywacji. Zwłaszcza w ostatnich poziomach. Należy się skoncentrować na grze, dać się wciągnąć, zapomnieć o wszystkim i skupić się na tytule.

Każdy kolejny etap jest w widoczny sposób trudniejszy. Herocraft stworzyli naprawdę skomplikowane układy plansz - od razu można zapomnieć o ładnej, poskręcanej linii, po której będą toczyły się kule. Co chwilę kolorowy ciąg natrafia na dziury, znika gdzieś pod spodem i ponownie wydostaje się w innym miejscu. Z tego też powodu nasi rosyjscy znajomi zrezygnowali z tradycyjnego kursora, umieszczonego w jednym miejscu. W "Zum Zum" kursor jest ruchomy - zamiast obracać nim o 360 stopni przesuwamy się wzdłuż planszy. Dodatkowo możemy go przenieść na drugą ścianę, równoległą. Rozgrywka dzięki temu jest bardzo emocjonująca - należy po prostu widzieć wszystko, skakać kursorem, panować nad sytuacją. Dodam jeszcze, że kolorowe kule przesuwają się naprawdę z dużą prędkością.

Co jednak zrobić, gdy do dyspozycji mamy element w kolorze nie pasującym do niczego na planszy? Twórcy wprowadzili system, dzięki któremu mamy podgląd na kilka następnych kulek, które znajdą się w kursorze. Przy pomocy klawisza fire możemy zmienić aktualny kolor na następne, widoczne w prawym dolnym rogu. Ciekawe rozwiązanie; teraz już nie tylko należy panować nad sunącym ciągiem, ale i nad kolorami kul, które Gracz wystrzeli. Zdecydowanie dodaje to nieco myślenia, gra robi się zręcznościowo-logiczna.

Gra ma trzy poziomy trudności. Szczerze mówiąc, już na poziomie środkowym jest ciężko. Najtrudniejszy to prawdziwe wyzwanie - osobom, których organizmy źle reagują na zbyt wielką dawkę adrenaliny, ten poziom odradzam. Siwe włosy gwarantowane.

W grach typu Zuma trudno jest popisać się jakimiś fajerwerkami graficznymi. Kulki mają być kolorowe a plansza przejrzysta - i Herocraft doskonale zdaje sobie z tego faktu sprawę. Widoczność stuprocentowa. Można natomiast dodać różne efektowne smaczki przy kulkach specjalnego użytku, bonusowych, robiących na planszy zadymę. Co prawda w tytule nie ma ich za wiele, ot, tyle ile trzeba. I rzeczywiście - stosując sprawnie bonusowe elementy, można ujrzeć różnego rodzaju ładnie animowane wybuchy itp.

Kolejnym mocnym atutem gry jest dźwięk. Odgłosy, które usłyszymy grając w "Zum Zum", są najwyższej klasy, dopracowane, idealnie zgrane z tym, co widać na ekranie. A czasem na wyświetlaczu dzieje się naprawdę dużo. A gra nie zwalnia ani trochę. Po prostu mistrzowski kawałek kodu. Prawdę mówiąc w ogóle trudno jest znaleźć w grze jakąś wadę. Jedyne, czego można się czepiać to system żyć, o którym pisałem wyżej. Ale czy dodaje grze smaku, czy też psuje grywalność - to już indywidualna sprawa każdego z Graczy. Mi osobiście nie przeszkadzał, bawiłem się rewelacyjnie.