Arcade Park vol.1 (Mobile)

Dla wszystkich wielbicieli klasyki firma Herocraft przygotowała specjalny zestaw o wszystko mówiącej nazwie "Arcade Park 1", choć może adekwatniejsze byłoby "Arcade Pack". Teraz każdy ma okazję przypomnieć sobie lata młodości, gdy całodniowe granie w "Arkanoida" było rzeczą najzwyklejszą pod słońcem, wersji "Asteroids" każdy miał przynajmniej trzy, a "Pac-Mana" wciąż można było spotkać w osiedlowym baraku, zwanym dla ściemy "salonem gier".

Od pierwszego wejrzenia można się w tytule zakochać - lub go znienawidzić i od razu wyłączyć. Sposób przedstawienia całości przypomina naprawdę zamierzchłe czasy, jednakże "Arcade Park 1" oferuje naprawdę konkretną dawkę rozrywki. Wystarczy tylko odrobinę zmrużyć oczy i wszystko jest OK. Po pierwsze mamy tu Arcade Ball. Jest to według mnie najmocniejszy punkt tytułu, bowiem ten arkanoid ma w sobie "to coś". Plansza jest spora, odległość deseczki od klocków jest bardzo duża. W pierwszej chwili wydawało mi się, że gra będzie pozbawiona przez to dynamiki. Cóż, Vincent Vega w takich chwilach mawiał "bolesna pomyłka". Na planszy ma miejsce... chaos totalny, to dobre określenie. Z ukrycia wychodzi cała masa przeróżnych kreatur, wyglądających jakby transferowały się tutaj żywcem z ośmiobitowców, piłka w zetknięciu z takim odbija się nie całkiem logicznie, nigdy nie wiadomo do końca w którą stronę poleci, dodatkowo spada cała masa bonusów, a u góry planszy są wręcz tak wredne stworzenia, które w nas strzelają. No po prostu doskonała rozrywka!

Drugim tytułem jest Asteroids, który obiektywnie wygląda najlepiej z wszystkich trzech gier. Grafika przedstawiająca bohaterski stateczek, stawiający dzielnie opór tym obmierzłym asteroidom, jest naprawdę ładna, a meteory wybuchają i dzielą się na mniejsze fragmenty przy fajnej animacji. Gra jest bardzo dynamiczna, przez co do najprostszych nie należy, zapanować nad statkiem kosmicznym wcale łatwo nie jest. Także i ta gra daje dużo radochy.

Ostatni tytuł to Rushman, czyli daleki, owłosiony i żarłoczny kuzyn bożyszcza milionów, czyli Pac-Mana. I tu mamy całkowitą klasykę, czyli ładny labirynt, sporo wrogów którym absolutnie nie można wejść w drogę i kilka teleportów, przez które nieco łatwiej jest dostać się na przeciwną stronę planszy. Niestety cała plansza przedstawiona jest w niewielkim kwadracie, podczas gdy wyświetlacz telefonu jest sporo większy i całkiem dużo miejsca niepotrzebnie się marnuje.

Dźwięki też dobrane są dobrze, jakby typowe odgłosy z automatów do gier. I wszystko byłoby dobrze, gdyby nie pewien głupi błąd, który z pewnością łatwo można było wyeliminować. Mianowicie menu wyskakuje dwa razy: gdy wybieramy grę pojawia się menu z opcjami, po zatwierdzeniu którejś z nich pojawia się drugi raz i dopiero wtedy można grać. Niby niewielka rzecz, ale mimo wszystko razi. Tak czy siak tytuł godny polecenia, lecz raczej tylko fanom staroci oraz Graczom sentymentalnym.