Ben 10 Alien Force: Break In and Bust Out (Mobile)

"Ben 10" to serial, który przez cztery lata utrzymywał się na fali, co nie jest łatwe - najmłodsi widzowie bywają bowiem bardzo zasadniczy i wystarczy chwila nieuwagi, by gwałtownie odeszli od ulubionych kreskówek, wszak nietrudno znaleźć inne, lepsze. Dlatego też po owych czterech latach twórcy postanowili zmienić nieco formułę - otóż Ben Tennyson, nasz ulubiony heros po prostu urósł. I ma nie dziesięć, a piętnaście lat, czyli jest niemalże dorosły.

O nowych przygodach postarzałego Bena opowiada cykl Alien Force, w którym w typowy dla amerykańskich fabuł sposób doszło do małych przetasowań personalnych - otóż dawny wróg Kevin dziś stał się nie dość, że przyjacielem, to niemalże prawą ręką Tennysona, jego "głosem rozsądku". Teraz we dwójkę mają nie lada orzech do zgryzienia: otóż ktoś (lub coś) porwał kolejną znaną postać, mianowicie kuzynkę Bena - Gwen. Jedyne, co wiadomo, to fakt, że uwięziona jest gdzieś w jakiejś fortecy. No to Ben zabrał się za niszczenie cegieł krok po kroku, sukcesywnie - a nowa gra z serii jest po prostu Arkanoidem.

I już od pierwszych chwil z grą spędzonych czuć, że producent nie przyłożył się zbytnio; nie zadbał o podstawowy element w grach tego typu, czyli dynamikę. Rozgrywka może nie jest ślamazarna, ale zdecydowanie flegmatyczna; prędkość kuli woła o pomstę do nieba, pomiędzy odbiciami można spokojnie ziewać i drapać się po... Na szczęście często spotykamy w grze bonusy zwiększające ilość piłek (o trzy lub nawet pięć), i wówczas można się bardziej zaangażować. Oprócz dodatkowych piłek bonusów nie ma wiele, bo w sumie tylko dwa: bomba i element Omnitriksa, noszonego przez Bena od lat niczym zegarek na ręce. Zebranie wszystkich fragmentów Omnitriksa pozwala na zastosowanie ataku specjalnego. A skoro ta zabawka występuje w serii, to wiadomo, że pojawi się także możliwość zmiany postaci Bena na Obcego.

Jest kilka możliwości zmiany, odblokowują się one dość rzadko, mniej więcej równo co kilka plansz tak, by gra jak najdłużej czymś przyciągała. Transmutacja jest chwilowa, u góry ekranu widać czas który pozostał do momentu, gdy Ben znowu stanie się sobą. Każdy Obcy ma oczywiście swoje unikalne właściwości, dlatego warto korzystać z możliwości zmiany. Taki Spidermonkey na przykład dodaje u dołu ekranu pole ochronne, które odbije tą piłkę, której bohater nie zdąży odbić. Opisany jest dodatkowo jako niezwykle szybki Obcy, ale w grze niestety tego nie widać - jest równie prędki jak inni. Humungosaur z kolei to gigant, zajmuje więcej miejsca, więc i wiosło do odbijania piłek się zwiększa, w dodatku zmienia piłkę w kamień, co pozwala na natychmiastowe niszczenie bloków, na które normalnie potrzeba kilka uderzeń. Znajdziemy także innych Obcych, niektórzy będą potrafili się rozdwoić, mamy wówczas dwie postaci do sterowania obok siebie, inni natomiast potrafią strzelać i w ten sposób przyspieszają upływ planszy.

Owych plansz jest dwanaście na rozdział, który kończy osobiście boss. Problemem gry jest fakt, że nie ma tu czegoś takiego jak checkpoint, więc każdy z rozdziałów trzeba "łyknąć" za jednym zamachem i to jest zdecydowanie błąd warty wytknięcia.

Dźwięk obrazują dość dobre, szybkie melodie, które jakby próbują zastąpić dynamikę zabawy. Niestety melodie u mnie były tak głośne, że naprawdę grać z dźwiękiem się nie dało, w trosce o zdrowie narządu słuchu. Co do grafiki - z pewnością zachowany jest klimat kreskówki, mamy tu krótkie, acz treściwe rozmowy bohaterów pomiędzy kolejnymi planszami, fani nie będą narzekać - Kevin jest tak samo upierdliwy jak zwykle, Ben rozkojarzony a Gwen charakterystycznie zjadliwa i inteligentna. Plansze zbudowane są z dość ponurych klocków, króluje tu ciemna zieleń, szarość - z rzadka widać coś nieco bardziej jaskrawego i jest to najczęściej klocek bonusowy. Warto natomiast wspomnieć, iż bloki pękają po uderzeniu, co jest dość ładnie na planszy przedstawione, a pomiędzy nimi przechadzają się często przeciwnicy, strzelający do bohatera.

Należy też wspomnieć o drugim trybie zabawy, mianowicie mini grach. Są to plansze specjalne, podczas których następowało odblokowanie kolejnego Obcego. W mini grach można je uruchomić dla przyjemności bicia kolejnych rekordów.

Z przykrością muszę stwierdzić, że nowa gra z cyklu "Ben 10" nie dorównuje poprzednikowi, czyli Power of the Omnitrix. Niewiele bonusów, dość jednostajnie wyglądające plansze i nieobecna dynamika rozgrywki - tak zrobiony Arkanoid po prostu nie potrafi dać radości. Sytuację lekko ratuje dodatek w postaci mini gier i fakt, że bohater jest znany i lubiany, a klimat serialu jest zachowany, lecz niestety to i tak za mało, by przyciągnąć uwagę gracza na dłużej.