Wiedźmin: Krwawy Szlak (Mobile)

Poniższy tekst został dodany przez członka społeczności i wygłoszone w nim opinie są jego własnymi. W związku z tym redakcja portalu Gaminator.pl nie ponosi odpowiedzialności za jego treść, ani informacja ta nie może być traktowana jako oficjalne stanowisko redakcji.

Kiedy CDPROJEKT ogłosił, że realizacją komórkowej wersji Wiedźmina zajmie się polskie studio Breakpoint, podchodziłem do tej kwestii bardzo sceptycznie. W końcu gra wpadła w moje łapki i jako jeden z pierwszych na świecie mogłem zweryfikować swoje obawy. Powiem prosto z mostu - mobilny The Witcher jest kapitalny, a rodzimy producent swoim dziełem upokarza największe hity Gameloftu ostatnich miesięcy!

Cubase

Głównym bohaterem jest naturalnie Geralt z Rivii, postać wykreowana przez Andrzeja Sapkowskiego, która z książek trafiła na ekrany kin, telewizorów, monitorów, a teraz na wyświetlacze telefonów komórkowych. W swojej mobilnej przygodzie rusza do walki przeciwko złu, które zadomowiło się w okolicy. Wszystkiemu towarzyszy oczywiście otoczka fabularna, ale rozdrabnianie się nad nią nie ma większego sensu - stanowi ona bowiem jedynie pretekst do naprawdę niezłej młócki!

Breakpoint stworzył jedną z nielicznych, mobilnych gier action RPG, czyli takich, które łączą w sobie system rozwoju postaci oraz sporą dawkę walki na rozmaite, momentami mocno brutalne, sposoby. Najbardziej przypomina mi to mocno rozwiniętego Prince of Persia: Warrior Within od Gameloft - całymi garściami czerpie świetny model walki mieczem i akrobacji, na dodatek w zupełności pozbawiona jest przesadnej automatyzacji, która z kolei tak bardzo irytowała mnie w komórkowym Prince of Persia: The Two Thrones. Skojarzenia nasuwają się same, choć dzieło Breakpoint jest wbrew pozorom dość oryginalnym produktem i wyraźnie widać, że twórcy nieźle napracowali się w trakcie procesu produkcji.

Model walki zastosowany w Wiedźminie jest fantastyczny. Pełna kontrola wszystkich wydarzeń widocznych na ekraniku telefonu. Tutaj starcia nie rozgrywają się przy pomocy jednorazowego naciśnięcia klawisza akcji. Poza standardowym atakiem, który zwykle trzeba przeprowadzić kilkukrotnie, dochodzą różne kombinacje ciosów i bloki. Dzięki temu odpowiednio wprawiony gracz jest w stanie obrać optymalną taktykę dla swojej postaci. Jakby tego było mało, tytuł Wiedźmina do czegoś zobowiązuje - Geralt posługuje się czterema różnymi typami zaklęć, które również znajdują zastosowanie taktyczne, ponieważ każde z nich służy do czegoś innego. Pierwsze - odpycha przeciwnika, drugie - atakuje go ogniem, trzecie - zamraża, czwarte - tworzy tarczę ochronną wokół głównego bohatera. Niewątpliwie znacznie ułatwia to starcia z groźnymi przeciwnikami, choć należy pamiętać, że do użycia czarów, potrzebny jest odpowiedni poziom sukcesywnie doładowującej się many.

Należy także pamiętać, iż walka nie zawsze jest konieczna. Przeważnie Wiedźmin musi po prostu przebyć odpowiedni odcinek drogi, najlepiej zbierając przy tym rozmieszone w różnych miejscach magiczne zioła. I choć z każdej strony ekranu atakują przeróżne bestie - wysportowany Geralt z łatwością może je przeskoczyć i uciec, gdzie przysłowiowy pieprz rośnie. Wyjątkiem są sytuacje, kiedy na naszego bohatera czeka starcie z wyjątkowo silnym bossem. Warto także wspomnieć, iż Wiedźmin używa dwóch różnych mieczy, wykonanych z różnych stopów metali, bowiem - jak się okazuje - niektóre bestie można pokonać tylko jednym typem broni. Świetną sprawą jest także system rozwoju postaci, typowy dla gier RPG. Możemy poprawiać magiczne umiejętności Geralta. Po przejściu każdego etapu możemy zwiększyć moc jednej z czterech posiadanych umiejętności magicznych, dzięki czemu pod koniec zabawy nasz bohater naprawdę nie ma sobie równych w kwestii praktykowania magii.

Gra składa się z dwóch różnych trybów zabawy. Pierwszy z nich to po prostu historia Wiedźmina, składająca się z dwunastu różnych etapów. W tym czasie przemierzamy przeróżne lokacje - las, moczary, ruiny zamku, a nawet cmentarz - mierząc się z żyjącymi tam kreaturami. Nie brakuje wilków, demonicznych rycerzy, wrednych nietoperzy czy zombiaków. Typowe mięso armatnie, które przeznaczono na odstrzał, ale trzeba pamiętać, by na każdą z bestii przyjąć odpowiednią taktykę. Szczerze przyznam, że walka z dostępnymi w grze bestiami jest dość prosta, wielkich problemów nie sprawiały też zadania czysto fizyczne - unikanie pułapek czy przeskakiwanie z platform. Niewielkie trudności mogą pojawić się dopiero podczas starć z bossami. Po przejściu fabuły, warto przyjrzeć się drugiemu trybowi - arenie, gdzie bardziej od historii Geralta i przemierzania poziomów liczy się efektywność w walce. Z każdej strony atakują krwiożercze bestie, a filozofia sprowadza się do ubicia jak największej ilości z nich. Nie jest to takie proste, bowiem poziom trudności sukcesywnie wzrasta. Za dodatkową atrakcję uznałbym fakt, iż najlepsze wyniki można przesłać na serwer udostępniany przez Breakpoint i porównać je z rezultatami najlepszych Wiedźminów świata.

The Witcher ma niestety też kilka drobnych wad. Największa z nich - związana z gameplayem to fakt, iż wskakiwanie na wyższe platformy jest niemożliwe, gdy Geralt znajdzie się zbyt blisko krawędzi. W tej sytuacji Książę Persji zawsze automatycznie cofał się o krok i bez problemu znajdował drogę na półkę wyżej. Tutaj jest z tym znacznie gorzej, co momentami potrafi zirytować. Podobnie dzieje się w trakcie walki z przeciwnikami - jeżeli nasz Wiedźmin znajdzie się zbyt blisko, nie jest w stanie zadać ciosu, natomiast jak najbardziej może oberwać.

W ogólnym rozrachunku gameplay The Witcher to rzecz bliska perfekcji. Naprawdę jestem pełen uznania dla ekipy polskiego studia Breakpoint, ponieważ stworzyli świetny silnik, który zapewnia przy okazji fantastyczną zabawę. Model walki śmiało może rywalizować z najlepszymi produkcjami java w historii, a nieskromnie rzekłbym nawet, że przewyższa ostatnie dzieła gigantów rynku mobile - firmy Gameloft. Świetną sprawą jest także obecność czarów i system rozwoju bohatera, a gdy dodamy do tego kapitalną oprawę graficzną oraz długi czas zabawy - otrzymujemy dzieło bliskie perfekcji.

No właśnie, na koniec słowo na temat strony audiowizualnej. Skubańce z Breakpoint znowu pozytywnie mnie zaskoczyli. Animacja Geralta jest bardzo płynna i szalenie efektowna - czuje się te emocje, które widoczne są na ekranie! Do tego wygląd lokacji i animację czarów utrzymano w dość klimatycznej, mrocznej atmosferze, która doskonale komponuje się z zamysłem fabularnym. Oprawa dźwiękowa podkreśla te specyficzne realia i chociaż nie jest szczególnie wybitna, znów na głowę bije swoje odpowiedniczki, którymi od czasu do czasu raczy nas tak wielki przecież Gameloft!

To niesamowite! Naprawdę niesamowite. The Witcher Mobile udowadnia, że Polak jak najbardziej potrafi. Najpierw bardzo ciepło zaskoczyli mnie ludzie z Gameleons, teraz równie fantastyczną produkcję zaprezentował Breakpoint. Wysoka grywalność i bliskie perfekcji wykonanie sprawiają, że nie mam już wątpliwości, kto jest najbardziej utalentowanym - po Gamelofcie - producentem gier java. A i Król niech lepiej ma się na baczności, bo wkrótce może stracić koronę. Polacy kontratakują!