UNO (iOS)

Gry karciane nie są typem produkcji na platformy wirtualne, na które poświęcałbym dużo czasu, czy energii. Jako jednostka raczej dynamiczna, zdecydowanie wolę ganiać z mieczem za rozmaitymi kreaturami, niż ślęczeć nad wygenerowanym przez komputer stołem. W dodatku ciupiąc w karciankę, w którą o niebo lepiej zagrać w miłej atmosferce, wśród przyjaciół. Tak oto sceptycznie nastawiony podchodziłem do "UNO", na platformę iPhone, które przygotował dla nas Gameloft. Czy moje obawy były słuszne?

W "UNO", jak to w karciance, trudno dopatrywać się jakiejkolwiek fabuły. Są za to ściśle określone zasady, i to nie byle jakie. Ci, którzy znają reguły gry zwanej "Makao" mogą śmiało przeskoczyć ten akapit. Każdy z graczy (maksymalnie czterech) otrzymuje po pięć kart, które na kupkę może odrzucać jedynie do figury, lub do koloru. Karty dzielą się na nie-waleczne, oraz waleczne, posiadające określone funkcje - zmianę kierunku gry, blokowanie ruchu oponenta, lub te najbardziej złośliwe, zmuszające przeciwnika do dociągania. Oczywiście, wygrywa ten z graczy, który pierwszy pozbędzie się wszystkich kart. Jest tylko jeden haczyk - jeśli któryś z uczestników nie powie, a ściślej mówiąc nie kliknie na matrycy przycisku z napisem "UNO" zanim odrzuci przedostatnią kartę, automatycznie ciągnie dwie dodatkowe, jeśli przeciwnik go na takim niedopatrzeniu przyłapie.

Francuski team wyposażył gierkę w dwa bazowe tryby gry - "Tournament" i "Custom game". W pierwszym z nich bierzemy udział w serii równoległych rozgrywek, które odbywać się będą na różnych, często zwariowanych zasadach, a naszym celem będą systematyczne zwycięstwa, w drodze do tronu króla "UNO". Będziemy mieli również okazję odblokowywać całą masę achievementów, ikonek, oraz elementów mini-gierek logicznych, które dostarczają dodatkowej zabawy. Drugi z trybów, jak sama nazwa wskazuje, pozwala na rozegranie pojedynczej partii, na wybranych przez nas zasadach.

Bardzo dużą zaletą tej pozycji jest siła, z jaką potrafi ona wciągnąć, zżerając długie minuty, a nawet godziny naszego życia. Niestety posiada także dwie kolosalne wady, które w moim przypadku były powodem nazbyt częstej irytacji. Po pierwsze, zdecydowanie za duży wpływ na rozgrywkę ma czysty rachunek prawdopodobieństwa. Oczywiście, tak to w kartach bywa, ale w przypadku tej gierki zazwyczaj plan zastosowania jakiejkolwiek taktyki po prostu spala na panewce, pozostawiając nas na pastwę brutalnego losu. Po drugie, przeciwnicy bardzo często zamiast grać indywidualnie, spiskują między sobą i nawzajem sobie pomagają, bylebyśmy tylko rozgrywki nie wygrali. Złośliwe AI, też coś...

Na szczęście, nasi wirtualni złośliwcy chowają się po kątach przy możliwościach multiplayer'a, jakie zaoferowali nam tutaj producenci. Dzięki trzem różnym trybom gry wieloosobowej, w "UNO" pociupiemy z kumplami na jednym urządzeniu, poprzez połączenie Wi-Fi lub Internet - do wyboru do koloru. Wiadomo, zawsze łatwiej zorganizować talię kart niż cztery iPhone'y, ale są sytuacje, w których takie rozwiązanie jest o wiele wygodniejsze.

Od strony graficznej gierka trzyma poziom, do jakiego Gameloft zdążył nas już przyzwyczaić. Wszystko dopięte na ostatnio guzik, z świetnie dopracowanymi i skomponowanymi elementami i schematami, sporą ilością rozmaitych szczegółów oraz całkowitą i nieskazitelną płynnością rozgrywki. Od strony audio, "UNO" także nie pozostawia wiele do życzenia - zabawę ubarwi nam szereg pomniejszych dźwięków oraz dwa motywy muzyczne, które wspólnie są doskonałym uzupełnieniem rozgrywki.

Na zakończenie muszę powiedzieć, iż "UNO" zburzyło mój ponury pogląd na wirtualne gry karciane. Produkcja ta, wraz ze świetnym gameplay'em oraz doskonałą oprawą audio/video, prezentuje sobą wystarczający poziom, aby mnie zainteresować, a nawet wciągnąć. Gdybym był hejterem, mógłbym powiedzieć - wyjątek potwierdza regułę. Wolę jednak polecić Wam tą pozycję i czekać na kolejne takie hity ze stajni Gameloftu. Z mojej strony mocne 8.