Predators (iOS)

Predator, to obok Obcego bodaj najsłynniejszy kosmita, z jakim mamy do czynienia w popkulturze. Przy okazji powstania kolejnego filmu należącego do cyklu naturalnie pojawiły się i gry. O ile w wersji dla komórek możemy sobie do Predatorów postrzelać, to w wersji iPhone jest zupełnie odwrotnie - to gracz będzie Predatorem.

Fabuła, podobnie jak w filmie, opowiada o grupie ludzi przeniesionych na inną planetę. Są to przeważnie dość posępne typy, mordercy, handlarze narkotykami czy po prostu żołnierze. Jednakże na tej planecie występują nie w roli łowcy, a zwierzyny. Taki jest bowiem cel życia Predatorów: polowanie. W grze wcielimy się w rolę młodego łowcy, który usilnie będzie starał się zyskać sławę przez honorową walkę z przeważającymi siłami wroga.

Tytuł mimo powagi przynależnej do rasy kosmicznych myśliwych w systemie rozgrywki opiera się na zasadach gier znacznie mniej poważnych: "Mini Gore" czy nawet "Guerilla Bob". Akcja ukazana jest w widoku z lotu ptaka, z lewej strony ekranu znajduje się gałka, którą sterujemy naszym drapieżcą, z prawej natomiast klawisze fire, którymi będziemy budowali coraz to ciekawsze combosy.

Celem kolejnych misji jest honorowa walka, czyli sam przeciw wszystkim. Predator biega po dżungli, mordując kolejnych napotkanych ludzi. Jednakże każdy, kto myśli że jest to proste, jest w wielkim błędzie. Jak dobrze wiemy po obejrzeniu filmów i przeczytaniu komiksów, drapieżcy nie są niezniszczalni. Walka z przeważającymi siłami wroga jest stosunkowo trudnym wyzwaniem, w którym należy nie tylko skutecznie bić, ale także dobrze planować, a czasem i uciekać, chować się, odczekać aż poziom zdrowia się poprawi.

Naszymi wrogami są typy wyposażone w przeróżne narzędzia zbrodni, zarówno klasyczne, jak strzelba czy snajperka, jak i znacznie ciekawsze - takie, które nadają pojedynkom większą wartość jeśli chodzi o honor myśliwego. Spotkamy tu bowiem całą plejadę postaci umiejętnie posługujących się nożami. I niech nikt nie myśli, że na widok Predatora ludzie uciekają z krzykiem! Wręcz przeciwnie, rzucają się na niego grupą, starają się osaczyć go ze wszystkich stron.

Gra prezentuje dość realistycznie przedstawione postaci, Predator jest nieco większy od ludzi, animacje są idealne a wszystko ukazane jest z akurat takiej wysokości, by jednocześnie móc zachwycać się szczegółowością dokonywanych mordów jak i widzieć wiele przestrzeni wokół siebie. Oczywiście gra jest wypełniona krwią, przeważnie czerwoną, choć nasz bohater też zostawia po sobie ślady po zranieniu, naturalnie zielone. Krew można wyłączyć w opcjach, ale wiadomo, że nie ma sensu tego robić. Problemem jest natomiast system kolejnych plansz, gdzie każda jest identyczna jak poprzednia. Zmieniają się tylko przeciwnicy i ich ilość, natomiast innych klimatów niż dżungla nie znajdziemy. Plansze oczywiście nie są nieograniczone, po chwili biegu w obojętnie którym kierunku dojdziemy do końca. Są czymś na kształt wypełnionej drzewami, skałami i rzeką areny. Podobnie przedstawia się kwestia dźwięku - odgłosy są w porządku, ale melodia w tle jest dość jednostajna, spodziewałem się czegoś bardziej klimatycznego.

Nie można natomiast narzekać na system budowania combo. Klawisz A odpowiada za atak, z kolei B za blok. Jednakże odnajdziemy tu całe mnóstwo kombinacji, powodujących iż będzie się wydawało że klawiszy jest znacznie więcej. Można dokonywać podstawowego combo, potem mamy tzw. "brutal cut", czyli przepiękne rozczłonkowanie przeciwnika. Przy stosowaniu bloku wystarczy wcisnąć jeden z kierunków, by Predator dokonał długiego skoku kończącego się atakiem pazurami. Ponadto jest także możliwość nabicia wroga na pazury i oderwania jego głowy, czyli zdobycia największego trofeum.

Prócz pazurów odnajdziemy tu wszystkie bronie, do jakich przyzwyczaił nas Łowca. Jest charakterystyczna, teleskopowo wysuwająca się włócznia, jest działko plazmowe umieszczone na ramieniu, zaznaczające wrogów charakterystycznym trójkątem... Warto jednak pamiętać, że takie "mechaniczne" dodatki wymagają energii, która nie jest niewyczerpana i która musi się odnowić. Podobnie z energii korzystają inne niezbędne dla tego bohatera elementy, takie jak "stealth generator" - można biegać po dżungli będąc prawie niewidocznym, nie zabrakło także sytemu oglądania akcji przy pomocy termowizji. Niestety w tym ostatnim przypadku jest to tylko ciekawostka, gdyż plansze rozgrywane nocą i tak są na tyle jasnymi, że włączenie termowizji nie jest konieczne.

Wszystkie trofea można podziwiać między planszami w specjalnej "gablocie", natomiast zebrane punkty honoru wydajemy na ulepszenia broni. Są one od razu widoczne i niezwykle przydatne, gdyż poziom trudności rośnie bardzo szybko i etapy, gdzie wystarczy zabić dziesięciu czy dwudziestu przeciwników są tylko wspomnieniem.

Nie da się ukryć faktu, iż "Predators" to gra skierowana przede wszystkim do maniaków przygód kosmicznego myśliwego. Fani gier zręcznościowych, którzy jednak do Predatora nie czują specjalnej mięty z pewnością będą się bawić przyzwoicie, lecz do ideału grze jednak dużo brakuje. Jednostajność grafiki i fakt, że brakuje tu większej głębi, może jakiejś poważniejszej historii w tle powoduje, że w "Predators" gra się szybko a po ukończeniu jeszcze szybciej się o grze zapomina.