The Sims 3 (iOS)

Trzecia część jednej z najsłynniejszych serii gier wszechczasów była jednocześnie pierwszą, która ukazała się na platformę iPhone. Jak Electronic Arts wykorzystało potencjał drzemiący w zabawce Apple? Jak wywiązało się z własnych zapowiedzi, że "The Sims 3" będzie rewolucją? O tym wszystkim poniżej.

To, co najbardziej uderza w grze, to grafika. EA nie bawiło się w żadne kombinacje, po prostu wykorzystało to, co iPhone oferuje już na starcie. "The Sims 3" to tytuł rozgrywający się w pełnym 3D, gdzie dowolne są wszystkie podstawowe, znane z komputerów i konsol ruchy: zbliżenia akcji oraz obracanie kamerą w pionie i poziomie. Można wydarzenia obserwować tak z góry, jak z boku - do wyboru, do koloru.

Tworzenie własnego sima to czysta przyjemność, o której nie ma sensu pisać zbyt wiele. Zestaw elementów jest klasyczny, i rozbudowany akurat na tyle, by móc nadać postaci własny, niestandardowy kształt, ale jednocześnie nie odczuwać nudy przy przeglądaniu dziesiątek opcji do wyboru. Nie zabrakło także znanej z mobilnej wersji konieczności nadania simowi kilku cech charakteru.

Po rozpoczęciu gry właściwej okazuje się, że system został tu zbudowany w dokładnie ten sam sposób, co w mobilnej wersji JAVA i N-Gage (które w zasadzie były tym samym, niestety). Oznacza to, iż do dyspozycji oddano nam całe miasto, wypełnione domostwami przyszłych znajomych, kilka zakładów pracy, sklepy, jest nawet salon samochodowy. Gra pozwala nam na obserwację życia naszego sima w każdej z wybranych lokacji, jednakże przemieszczanie się między nimi zostało uproszczone do minimum. Ekran zamienia się w coś na kształt mapy, po której przesuwają się kolorowe, niewielkie postaci simów. Dopiero po dojściu do celu znowu mamy obraz pełnego 3D.

"The Sims 3" w wersji iPhone oferuje wszystko, za co serię kochamy. Nasz bohater potrzebuje pracy, zatem warto udać się na wycieczkę po mieście w poszukiwaniu zatrudnienia. Do wyboru jest kilka opcji, naturalnie pracę można w każdej chwili również zmienić. W zależności od wybranego zawodu zmieniać będą się także godziny pracy, podlegające zmianom także w przypadku awansowania.

Zdobywanie wynagrodzenia jest nierozerwalnie powiązane z zawieraniem przyjaźni z pozostałymi mieszkańcami. Jest jasno powiedziane kto zajmuje stanowisko bezpośredniego zwierzchnika bohatera, dlatego warto nawiązać z nim lepszy kontakt, przeprowadzając serię rozmów; próbując doprowadzić do sytuacji, w której zaawansowana znajomość pozwoli na zadanie sakramentalnego pytania: czy dasz mi podwyżkę? Tu jednak należy pamiętać o fakcie, iż gra nie jest bezmyślna, a wybierane przy tworzeniu postaci cechy charakteru nie są tylko dodatkiem. Może się okazać, iż wystąpi "niezgodność charakterów" i zawarcie naprawdę bliskiej przyjaźni będzie niemożliwe. Wtedy - cóż, warto szukać innej roboty.

Ten sam system obowiązuje w przypadku zawierania związków. Niektóre postaci niemalże od razu próbują wskoczyć naszemu simowi do łóżka, inne z kolei są niedostępne do samego końca. Wszystko bazuje na cechach charakteru, które są tym samym jednym z największych plusów tytułu, sprawiającymi, że w "The Sims 3" można grać wielokrotnie i na różne sposoby.

Gra oferuje serię rozwiązań, dzięki którym trudno jest się nudzić. Życie sima nie składa się tylko z jedzenia, pracy i wypełniania pasków potrzeb tak, by postać była zadowolona. Mamy tu do czynienia z zachciankami, które pojawiają się nagle - zupełnie jak w życiu - i których spełnianie czyni grę znacznie ciekawszą. Są to przeróżne zadania, od najprostszych (zdobądź przyjaciela, kopnij kosz na śmieci by wyładować frustrację) do trudniejszych, wymagających znacznie większego zaangażowania (zacznij uprawiać ogródek, zamieszkaj z innym simem).

Rozgrywka została pomyślana tak, by nic nie było automatycznie wykonywaną czynnością. Nasz sim powinien wyposażyć się w zestaw podstawowych narzędzi, dzięki którym będzie mógł prawidłowo funkcjonować w społeczeństwie i stanie się samowystarczalny. Przyda się wędka, łowienie jest wszak relaksem, a ryby można sprzedać z zyskiem. Wypada kupić kilka przepisów, potem zrobić zakupy i w domu gotować porządne jedzenie, a nie żywić się samymi przekąskami z lodówki. Awaria? Nie można wezwać mechanika, trzeba wszystko naprawiać samemu. Nie brakło także warunku koniecznego, by "The Sims 3" było godnym odcinkiem serii, czyli rozbudowy domu i możliwości zmian jego wystroju. Postaci mówią znanym nam simowym językiem, który dodaje grze wiele uroku.

Systemowo gra sprawia się równie znakomicie, jak pod względem audio-wizualnym. Sterowanie jest banalne, odbywa się przez muśnięciem palcem wybranych miejsc na wyświetlaczu. Zbliżenie dokonywane jest specjalnym paskiem zoom, z kolei obrót kamerą wykorzystuje multitouch; dotknięcie dwoma palcami i przesunięcie ich powoduje dowolną zmianę kamery. W razie pośpiechu (np. gdy istnieje ryzyko spóźnienia się do pracy) nie trzeba wychodzić przez mapę, można skorzystać ze skrótu w menu postaci, specjalny klawisz znajduje się obok wszystkich statystyk naszego bohatera.

Bardzo ważną cechą gry jest także jej szybkość. Wszystkie przeładowania odbywają się naprawdę błyskawicznie, bez irytowania gracza. Jednym minusem, jaki odkryłem po wielu godzinach zabawy jest fakt, że kolejka czynności może się składać jedynie z trzech zadań. Jednakże "The Sims 3" w wersji iPhone to zupełnie inna gra od tej z PC, tu kolejkowanie nie jest tak oczywistym rozwiązaniem, i fakt jedynie trzech zadań nie jest aż tak bardzo nieznośny.

Nie da się ukryć, że tytuł jest naprawdę dopracowany do ostatniego szczegółu. Z całą pewnością jest rewolucją w stosunku do wersji mobilnej JAVA, która nie dorasta do pięt pod względem audio-wizualnym. Jest także grą, która przez bardzo długi czas nie zniknie z naszych iPhone'ów i iPodów Touch, gdyż specyficzna symulacja życia spod znaku "The Sims" jest na platformach Apple dokładnie tak samo przyjemna i wciągająca, jak na komputerach.